Ç ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΧΟΡΗΓΟΥ ΣΕ «ΣΠΟΝΣΟΡΑ» ί εἶναι ὁ χορηγός; Πρῶτα ἀπ’ ὅλα εἶναι μία σύνθετη λέξη, ποὺ σημαίνει, ὅτι ἔχει μέσα της συμπυκνωμέ- νη τὴν ἑλληνική της ἱστορία. Δίπλα ἀπὸ τὸ χορηγὸ ἔχουμε τὸ ὁμώνυμο ρῆμα ἐγὼ χορηγῶ. Τὸ οὐσια- στικὸ εἶναι ἡ χορηγία καὶ τὸ ἐπίθετο χορηγικὸς μὲ ἐπίρρημα χορηγικὰ ἢ χορηγικῶς. Ἐπίσης σήμερα ἐπεκτείναμε τὴ σημασία καὶ πλάσαμε τὴ χορήγηση, τὸ χορηγητὴ καὶ τὴν χορηγή- τρια καὶ κάναμε τὸ νέο μας ρῆμα ἐπιχορηγῶ. Ὅπως βλέπετε, ὅλα τὰ γλωσσικὰ ὑλικὰ πλάθονται ὁμαλώτατα, καὶ οἱ ἔννοιές τους ἐπίσης ταιριάζουν παντοῦ ὁμαλά. Ο ΣΠΟΝΣΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Ὅταν μᾶς σκλάβωσαν οἱ Λατῖνοι/Ρωμαῖοι (146 π.Χ.) καὶ εἶδαν τὶς πανελλήνιες γιορτές, Παναθήναια, Ἐλευσίνια κ.λπ., θαμπώθηκαν ἀπὸ αὐτές, ποὺ τὶς ἐπιχορη- γοῦσαν φυσικὰ οἱ χορηγοί. Ἡ γλῶσσα τους ὅμως δὲν εἶχε λέξεις ὅπως χορηγία, χορηγὸς ἢ χορηγεῖο. Τὸ πρῶτο πρᾶγμα, ποὺ ἔκαναν οἱ Ἕλληνες σ’ ὅλες τὶς τελετές τους, ἦταν οἱ σπονδές. Αὐτὲς ἦταν τελετουργικὲς πράξεις, κατὰ τὶς ὁποῖες ἔχυναν κρασὶ ἀπὸ κάποιο ἀγγεῖο ἢ κύπελλο στὴ γῆ πρὸς τιμὴ τοῦ θεοῦ, δηλ. μιὰ σπονδὴ στὸ Δία ἢ στὸ Διόνυσο κ.λπ. Ὅταν οἱ Ρωμαῖοι τὰ εἶδαν καὶ τὰ πληροφορήθηκαν ὅλα αὐτά, ἀπὸ τὸ οὐσια- στικὸ σπονδαὶ ἔκαναν τὸ ρῆμα τους spondere. Ἡ παθητικὴ μετοχὴ ἔγινε sponsus καὶ τὸ οὐσιαστικὸ sponsor, ἀπὸ ὅπου –χωρὶς νὰ γνωρίζουν τίνος παιδὶ εἶναι– τὸ ἅρπαξαν καὶ οἱ Ἄγγλοι καὶ κάνανε τὸ δικό τους sponsor, καὶ ἐμεῖς, ἀνιστόρητοι, τὸν «λιμπιστήκαμε» –μάλιστα τὸν βραβεύσαμε καὶ μὲ ἕνα Α– καὶ τὸν κάναμε σπόνσορΑ! Ἕνας ἀγγλόφωνος δὲν ἔχει ἰδέα ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία τοῦ θεσμοῦ τῆς χορηγίας. Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΟΡΗΓΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Ὁ Περικλῆς καὶ οἱ Ἀθηναῖοι τῆς ἐποχῆς του ἔχουν βάλει φαρδειὰ πλατειὰ τὴ