ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ὁ ἀ φύ σι κος ἐ ναγ κα λι σμὸς κάποιων δικαστῶν-Ἐκ κλη σί ας, ὅ πως κα ταγ γέλ λε ται ἀ πὸ ἕ ναν πρώ ην πρό ε δρο τοῦ Ἀ ρεί ου Πά γου Ἑλ λη νι κὴ Δι και ο σύ νη βρί σκε ται σὲ ἀ φύ σι κο ἐ ναγ κα λι σμὸ μὲ τὴν Ὀρ θό δο ξη Ἐκ κλη σί α: Λα τρευ τι κὲς εἰ κό νες καὶ εὐ αγ γέ λια σὲ ὅ λα τὰ ἀ κρο α τή ρια καὶ στὰ δι κα στι κὰ γρα φεῖ α, ἁ για σμὸς κα τὰ τὴν ἔ ναρ ξη τοῦ δι κα στι κοῦ ἔ τους, κα θι έ ρω ση τοῦ Ἁ γί ου Δι ο νυ σί ου τοῦ Ἀ ρε ο πα γί τη ὡς προ στά τη τοῦ Δι κα στι κοῦ Σώ μα τος, δι κα στι κὴ ἀργί α κα τὰ τὴν ἡ μέ ρα ποὺ ἑ ορ τά ζε ται ὁ ἅ γιος, λει τουρ γί ες, λι τα νεῖ ες καὶ ἀ γρυ πνί ες στὸν φε ρώ νυ μο να ό, πα ρου σί α ἐκ προ σώ που τῆς Ἐκ κλη σί ας σὲ ἐκ δη λώ σεις τῆς Δι και ο σύ νης. » ...Αὐ τὰ εἶ ναι φαι νό με να ἀ να χρο νι στι κά, ἀ συμ βί βα στα πρὸς ἕ να σύγ χρο νο κρά τος δι καί ου, μέ λος τῆς Εὐ ρω πα ϊ κῆς Ἕ νω σης. Φαι νό με να ποὺ σκιά ζουν τὴν Ἑλλη νι κὴ Δι και ο σύ νη, τὴν ἐμ φα νί ζουν ὑ πὸ ἐκ κλη σι α στι κὴ κη δε μο νί α. Ἀ πὸ τὸν Τύ πο μα θαί νου με, ὅ τι σ’ αὐ τὰ ἔρ χε ται τώ ρα νὰ προ στε θῇ ἡ οἰ κο δό μη ση καὶ λει τουρ γί α να οῦ στὸ χῶ ρο τοῦ Ἀ ρεί ου Πά γου! » ...Κα τὰ τὰ τε λευ ταῖ α χρό νια ἡ Ἐκ κλη σί α προ σπα θεῖ νὰ δι εισ δύ ῃ σὲ χώ ρους ἄ σκη σης κρα τι κῆς ἐ ξου σί ας. Ἡ πα ρου σί α ἱ ε ρω μέ νων σὲ χώ ρους τοῦ Ἀ ρεί ου Πά γου μπο ρεῖ νὰ ἐν θαρ ρύ νῃ κά ποι ους δι α δί κους νὰ ἐ πι ζη τοῦν τὴ με σο λά βη ση κλη ρι κῶν σὲ ἐκ κρε μεῖς δί κες... Οἱ κίν δυ νοι εἶ ναι προ φα νεῖς γιὰ ὅ λα τὰ μέ ρη. » ...Ἐ πι πλέ ον, με τὰ τὴν ἵ δρυ ση «ὀρ θό δο ξου» πο λι τι κοῦ κόμ μα τος, ἡ ἑ κά στο τε Κυ βέρ νη ση, γιὰ νὰ συγ κρα τή σῃ τοὺς ψη φο φό ρους της, ἐν δέ χε ται νὰ ἐν δί δῃ σὲ πα ρεμ βά σεις καὶ ὑ πο δεί ξεις ἐκ κλη σι α στι κῶν πα ρα γόν των. Αὐ τὸ θὰ μπο ροῦ σε νὰ συμ βῇ καὶ σὲ θέ μα τα προ α γω γῶν δι κα στῶν, ἰ δί ως στὶς ἡ γε τι κὲς θέ σεις τῆς δι κα στι κῆς ἱ ε ραρ χί ας. Ἂν λοι πὸν ἱ δρυ θῇ να ὸς μέ σα στὸ χῶ ρο τοῦ ἀ νώ τα του δι καστη ρί ου, κά ποι οι ὑ πο ψή φιοι γιὰ προ α γω γὴ ἢ ἐν δι α φε ρό με νοι γιὰ ἄλ λη εὐ νο ϊ κὴ με τα χεί ρι ση (με τά θε ση, το πο θέ τη ση στὶς Βρυ ξέλ λες, συμ με το χὴ σὲ συμ βού λια κ.λπ.) μπο ρεῖ νὰ γί νουν τα κτι κοὶ «προ σκυ νη τές» στὸ να ὸ καὶ «συ νο μι λη τές» ἱ ε ρέ ων καὶ μη τρο πο λι τῶν! Οἱ κίν δυ νοι ὑ πο νό μευ σης τῆς δι κα στι κῆς τά ξης καὶ τῆς ἀ με ρο λη ψί ας τῶν δι κα στῶν εἶ ναι καὶ πά λι προ φα νεῖς. » Ἐ ξ ἄλ λου, ἡ ἵ δρυ ση καὶ λει τουρ γί α ὀρ θό δο ξου να οῦ στὸ χῶ ρο τοῦ ἀ νώ τα του δι κα στη ρί ου θὰ ἀ πο τε λοῦ σε προ νο μια κὴ με τα χεί ρι ση τοῦ ὀρ θό δο ξου δόγ μα τος, ἀ συμ βί βα στη μὲ τὴν, κα τὰ τὸ Σύν ταγ μα καὶ τὴν Εὐ ρω πα ϊ κὴ Σύμ βα ση Δι και ω μάτων τοῦ Ἀν θρώ που, ἰ σό τη τα ὅ λων τῶν θρη σκει ῶν καὶ δογ μά των. Ἡ ἰ δι αί τε ρη αὐ τὴ με τα χεί ρι ση δὲν μπο ρεῖ νὰ δι και ο λο γη θῇ οὔ τε ἀ πὸ τὴ νε φε λώ δη καὶ δι α πι στω τικὴ ἁ πλῶς ἐ ξαγ γε λί α πε ρὶ «ἐ πι κρα τού σας» θρη σκεί ας οὔ τε ἀ πὸ τὴν ἀ ριθ μη τι κὴ 22554  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008