ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ Ὁ ἀφύσικος ἐναγκαλισμὸς κάποιων δικαστῶν-Ἐκκλησίας, ὅπως καταγγέλλεται ἀπὸ ἕναν πρώην πρόεδρο τοῦ Ἀρείου Πάγου Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη βρίσκεται σὲ ἀφύσικο ἐναγκαλισμὸ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία: Λατρευτικὲς εἰκόνες καὶ εὐαγγέλια σὲ ὅλα τὰ ἀκροατήρια καὶ στὰ δικαστικὰ γραφεῖα, ἁγιασμὸς κατὰ τὴν ἔναρξη τοῦ δικαστικοῦ ἔτους, καθιέρωση τοῦ Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτη ὡς προστάτη τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος, δικαστικὴ ἀρ- γία κατὰ τὴν ἡμέρα ποὺ ἑορτάζεται ὁ ἅγιος, λειτουργίες, λιτανεῖες καὶ ἀγρυπνίες στὸν φερώνυμο ναό, παρουσία ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησίας σὲ ἐκδηλώσεις τῆς Δικαιοσύνης. » ...Αὐτὰ εἶναι φαινόμενα ἀναχρονιστικά, ἀσυμβίβαστα πρὸς ἕνα σύγχρονο κράτος δικαίου, μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Φαινόμενα ποὺ σκιάζουν τὴν Ἑλ- ληνικὴ Δικαιοσύνη, τὴν ἐμφανίζουν ὑπὸ ἐκκλησιαστικὴ κηδεμονία. Ἀπὸ τὸν Τύπο μαθαίνουμε, ὅτι σ’ αὐτὰ ἔρχεται τώρα νὰ προστεθῇ ἡ οἰκοδόμηση καὶ λειτουργία ναοῦ στὸ χῶρο τοῦ Ἀρείου Πάγου! » ...Κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ Ἐκκλησία προσπαθεῖ νὰ διεισδύῃ σὲ χώρους ἄσκησης κρατικῆς ἐξουσίας. Ἡ παρουσία ἱερωμένων σὲ χώρους τοῦ Ἀρείου Πάγου μπορεῖ νὰ ἐνθαρρύνῃ κάποιους διαδίκους νὰ ἐπιζητοῦν τὴ μεσολάβηση κληρικῶν σὲ ἐκκρεμεῖς δίκες... Οἱ κίνδυνοι εἶναι προφανεῖς γιὰ ὅλα τὰ μέρη. » ...Ἐπιπλέον, μετὰ τὴν ἵδρυση «ὀρθόδοξου» πολιτικοῦ κόμματος, ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνηση, γιὰ νὰ συγκρατήσῃ τοὺς ψηφοφόρους της, ἐνδέχεται νὰ ἐνδίδῃ σὲ παρεμβάσεις καὶ ὑποδείξεις ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων. Αὐτὸ θὰ μποροῦσε νὰ συμβῇ καὶ σὲ θέματα προαγωγῶν δικαστῶν, ἰδίως στὶς ἡγετικὲς θέσεις τῆς δικαστικῆς ἱεραρχίας. Ἂν λοιπὸν ἱδρυθῇ ναὸς μέσα στὸ χῶρο τοῦ ἀνώτατου δικα- στηρίου, κάποιοι ὑποψήφιοι γιὰ προαγωγὴ ἢ ἐνδιαφερόμενοι γιὰ ἄλλη εὐνοϊκὴ μεταχείριση (μετάθεση, τοποθέτηση στὶς Βρυξέλλες, συμμετοχὴ σὲ συμβούλια κ.λπ.) μπορεῖ νὰ γίνουν τακτικοὶ «προσκυνητές» στὸ ναὸ καὶ «συνομιλητές» ἱερέων καὶ μητροπολιτῶν! Οἱ κίνδυνοι ὑπονόμευσης τῆς δικαστικῆς τάξης καὶ τῆς ἀμεροληψίας τῶν δικαστῶν εἶναι καὶ πάλι προφανεῖς. » Ἐξ ἄλλου, ἡ ἵδρυση καὶ λειτουργία ὀρθόδοξου ναοῦ στὸ χῶρο τοῦ ἀνώτατου δικαστηρίου θὰ ἀποτελοῦσε προνομιακὴ μεταχείριση τοῦ ὀρθόδοξου δόγματος, ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν, κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Σύμβαση Δικαιωμά- των τοῦ Ἀνθρώπου, ἰσότητα ὅλων τῶν θρησκειῶν καὶ δογμάτων. Ἡ ἰδιαίτερη αὐτὴ μεταχείριση δὲν μπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ οὔτε ἀπὸ τὴ νεφελώδη καὶ διαπιστωτι- κὴ ἁπλῶς ἐξαγγελία περὶ «ἐπικρατούσας» θρησκείας οὔτε ἀπὸ τὴν ἀριθμητικὴ 22554  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008