«ΑΘΛΗΤΕΣ» ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΤΟΠΑΣ ρὶν τὸ ντο πά ρι σμα καὶ με τὰ ἀ π’ αὐ τὸ ὁ ἀ θλη τὴς τοῦ Bodybuilding (ἄλ λως χτι σο κορ μά κιας) ἐ πι δει κνύ ει τὰ ἀ πο τε λέ σμα τα τῆς «χη μεί ας» μὲ χά ρη! Ἀ σφα λῶς σὲ τέ τοι ου εἴ δους δι α φη μι στι κὲς φω το γρα φί ες οἱ θε α τὲς δὲν μπο ροῦν νὰ ἀν τι λη φθοῦν, ὅ τι στὴν κυ ρι ο λε ξί α δὲν πα ρουσι ά ζε ται τὸ «πρίν» καὶ τὸ «με τά» τοῦ εἰ κο νι ζό με νου «ἀ θλη τῆ», ἀλ λὰ δύο δι α δο χι κὰ «με τά» καὶ μά λι στα μὲ σει ρὰ ἀν τί στρο φη ἀ π’ αὐ τὴ τὴν εἰ κό νων, δη λα δή: ὁ ἀ θλη τὴς γυ μνά ζε ται καὶ ταυ τό χρο να κα τα να λώ νει ἀ να βο λι κά, γι’ αὐ τὸ τὸ σῶ μα του πρή ζε ται καὶ σφίγ γει, ὁ ἀ θλη τὴς στα μα τᾷ τὴν χρή ση ἀ να βο λι κῶν καὶ τὸ σῶ μα του γί νε ται πλα δα ρὸ καὶ «κρε μά ει». Ἂν ὑ πῆρ χε φω το γρα φί α μὲ τίτ λο «ΠΡΙΝ», αὐ τὴ θὰ ἔ πρε πε νὰ ἀ πει κο νί ζῃ τὸν ἄν θρω πο αὐ τὸν πρὶν τὴν δι α δι κα σί α ἐκ γύ μνα σης τοῦ σώ μα τός του μὲ τὴν ταυ τόχρο νη κα τα νά λω ση ἀ να βο λι κῶν οὐ σι ῶν, κι’ αὐ τό, δι ό τι πρὶν ἀρ χί σῃ νὰ γυ μνά ζε ται, εἶ χε τε λεί ως ἐ σφαλ μέ νη ἀν τί λη ψη πε ρὶ τοῦ «τί ἐ στὶ γυ μνα στι κή», θε ω ρῶν τας, ὅ τι κά ποι ος ἀ θλεῖ ται, γιὰ νὰ φαί νε ται ὡ ραῖ ος ἢ ἐ πι βλη τι κός, ἀ γνο ῶν τας τε λεί ως τὸν πα ρα νο μα στὴ ΥΓΕΙΑ, ἡ ὁ ποί α κα τα στρέ φε ται μὲ τὴν χρή ση αὐ τῶν τῶν ἐ πι κιν δύνων οὐ σι ῶν. Πρό κει ται κα θα ρὰ γιὰ σφάλ μα λο γι κῆς. Κά ποι ους μῆ νες πρὶν ἡ ἐ κτα φὴ ἑ νὸς πτώ μα τος σὲ με ρι κὴ σή ψη συν τά ρα ξε τὸ Πα νελ λή νιο. Τὸ πτῶ μα ἀ νῆ κε σὲ ἕ ναν κα λό γε ρο ὀ νό μα τι Βησ σα ρί ωνα καὶ ὡς ἐκ τού του –τὸ ἤ δη εὔ πι στο ποί μνιο– βε βαι ώ θη κε, ὅ τι ὁ «ἀ θλη τής» τῆς νη στεί ας καὶ τῆς ἀ πο μό νω σης (ἄλ λως ἱ ε ρο μό να χος) δι α τη ρεῖ τὸ σκή νω μά του –ὡς ἐκ θαύ μα τος. Οἱ κα λό γε ροι τοῦ μο να στη ριοῦ ἐ πι δεί κνυαν μὲ κα μά ρι τὰ ἀ πο τε λέ σμα τα τῆς Θείας Χά ρι τος. Με τὰ ἀ πὸ λί γο και ρὸ ἡ ἴ δια ἐ φη με ρί δα πα ρου σιά ζει τὸ πτῶ μα νὰ ...λει ώ νῃ, λειώ νον τας μα ζὶ καὶ τὶς ἐλ πί δες τῶν πι στῶν. Καὶ ἐ δῶ οἱ ἀ να γνῶ στες δὲν μπο ροῦν νὰ ἀν τι λη φθοῦν, ὅ τι στὴν κυ ρι ο λε ξί α δὲν πα ρου σι ά ζε ται τὸ «πρίν» καὶ τὸ «με τά», ἀλ λὰ δύο δι α δο χι κὰ «με τά», ἤ τοι: Ἡ ἐ κτα φὴ ἑ νὸς πτώ μα τος σὲ με ρι κὴ σή ψη: Φαι νό με νο σύ νη θες, ὅ ταν ὑ πάρχουν κα τάλ λη λες συν θῆ κες, ὅ πως ἀ φαί ρε ση ἐν το σθί ων ἢ κά ποι ων ζω τι κῶν ὀρ γάνων κα τὰ τὴν νε κρο το μή, το πο θέ τη ση φορ μό λης ἢ ἄλ λων συν τη ρη τι κῶν οὐ σι ῶν, κα τάλ λη λη ἐ ξω τε ρι κὴ θερ μο κρα σί α, ἔλ λει ψη ὀ ξυ γό νου, κα τα νά λω ση φαρ μά κων ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008  22557