«ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑΣ»! « Ἔ φη βος κα θὼς κί νη σε ἀ πὸ τὴν Ἰ ω νί α, τῆς ἁρ πε δό νης μυ στι κὰ νὰ βρῇ στὴν Βα βυ λῶ να. .. ἦ ταν ὁ γυιὸς τοῦ Μνή σαρ χου, ποὺ ‘λέ γαν Πυθα γό ρα. .. Ἀ πὸ τὰ πλού τη θαύ μα ζε πά λι ὅ μως τὴ Γνώ ση, Γε ω με τρί ας, Μου σι κῆς καὶ γιὰ Ἀ στρο νο μί α, τοῦ ‘παιρ νε θἄ λε γες τὸ Νοῦ, ποὺ μὲ μα νί α τό ση ρου φοῦ σε σὰ σφουγ γά ρι ἐ κεῖ στὴ Με σο πο τα μί α. . .» ὐ τὰ ἀ να φέ ρον ται σὲ ἐ κτε νὲς ἔμ με τρο τοῦ Π. Σο φια νοῦ ἀ πὸ τὸ Πυ θα γό ρει ο Γυ μνά σιο Σά μου μὲ τίτ λο «Ὁ βί ος τοῦ Πυθα γό ρα», ποὺ δη μο σι εύ τη κε στὸ πε ρι ο δι κὸ τῆς Ἑλ λη νι κῆς Μα θη μα τι κῆς Ἑ ται ρεί ας «Εὐ κλεί δης Β΄» 67, τ. 3/22. Στὸ ἔμ με τρο ἀ να μα σῶν ται σὲ μορ φή… ποι ή μα τος ( !) οἱ γνω στὲς ἀν τι ε πι στη μο νι κὲς θε ω ρί ες πε ρὶ δῆ θεν ἐ πι στη μο νι κῆς πρω το πο ρί ας τῶν Βα βυ λω νί ων, οἱ ὁ ποῖ οι, ὑ πο τί θε ται, ὅ τι γνώ ρι ζαν τὸ Πυ θα γό ρει ο Θε ώ ρημα ἀ πὸ τὸ 2.000 π.Χ. καὶ στὴ συ νέ χεια τὸ δί δα ξαν στοὺς Ἕλ λη νες. Οἱ «θε ω ρί ες» αὐ τὲς ἐν τασ σό με νες στὸ πλαί σιο τοῦ δι ε θνῶς προ πα γαν διζό με νου «Ἐξ ἀ να το λῶν τὸ φῶς» στη ρί χτη καν σὲ κά ποι ες βα βυ λω νια κὲς πι να κί δες μα θη μα τι κοῦ πε ρι ε χο μέ νου, προ ερ χό με νες ὅ μως ἀ πὸ ἀρ χαι ο καπη λί α καὶ ὡς ἐκ τού του οὔ τε ὁ τό πος προ έ λευ σής τους ἦ ταν δυ να τὸν νὰ κα θο ρι σθῇ, οὔ τε τὸ ἀρ χαι ο λο γι κὸ στρῶ μα, στὸ ὁ ποῖ ο βρέ θη καν, καὶ κα τὰ συ νέ πεια ἦ ταν ἀ δύ να τον νὰ κα θο ρι σθῇ ἡ χρο νο λο γί α γρα φῆς τους. (K urt V o g el, V o r g i e c h i s c he M a t h e m a t ik, T e il II, ἔκδ. S c h r o e d el - S c h o n i n gh, 1959.) Ἀ π’ ἐ ναν τί ας μιὰ σύγ κρι ση τῶν ἀλ γε βρι κῶν γνώ σε ων, τὶς ὁ ποῖ ες ἀ παν τοῦ με στὸν Ἥ ρω να καὶ τὸν Δι ό φαν το, ὁ δη γεῖ στὸ συμ πέ ρα σμα, ὅ τι οἱ ἀλ γε βρι κὲς γνώ σεις τῶν Βα βυ λω νί ων εἶ ναι γνώ σεις ἑλ λη νι κές, οἱ ὁ ποῖ ες με τα φέρ θη καν στὴ Με σο πο τα μί α πο λὺ ἀρ γό τε ρα, με τὰ τὴν κα τά λη ψή της ἀ πὸ τὸν Μέ γα Ἀ λέ ξαν δρο. Εἰ δι κὰ γιὰ τὴν πα ρα μο νὴ τοῦ Πυ θα γό ρα στὴν Βα βυ λῶ να, αὐ τὴ ἔ γι νε ὑ πὸ κα θε στὼς αἰχ μα λω σί ας ἀ πὸ τὸν βα σι λέ α τῶν Περ σῶν, Καμ βύ ση, πα ρὰ τὴ θέ λη ση τοῦ φι λο σό φου. Ἐ πὶ 12ετία τὸν κρά τη σαν οἱ Βα βυ λώνιοι, γιὰ νὰ τοὺς δι δά σκῃ, καὶ τὸν ἄ φη σαν ἐ λεύ θε ρο μό νο ὕ στε ρα ἀ πὸ με σο λά βη ση τοῦ Ἕλ λη να Δη μο κή δη, προ σω πι κοῦ για τροῦ τοῦ βα σι λιὰ τῶν Περ σῶν, ὁ πό τε σὲ ἡ λι κί α πι θα νῶς 40 πε ρί που ἐ τῶν ἐπέστρεψε στὴν Ἑλλάδα. Ἴων Δημόφιλος 22560  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008