«ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑΣ»! «Ἔφηβος καθὼς κίνησε ἀπὸ τὴν Ἰωνία, τῆς ἁρπεδόνης μυστικὰ νὰ βρῇ στὴν Βαβυλῶνα... ἦταν ὁ γυιὸς τοῦ Μνήσαρχου, ποὺ ‘λέγαν Πυ- θαγόρα... Ἀπὸ τὰ πλούτη θαύμαζε πάλι ὅμως τὴ Γνώση, Γεωμετρίας, Μουσικῆς καὶ γιὰ Ἀστρονομία, τοῦ ‘παιρνε θἄλεγες τὸ Νοῦ, ποὺ μὲ μανία τόση ρουφοῦσε σὰ σφουγγάρι ἐκεῖ στὴ Μεσοποταμία...» ὐτὰ ἀναφέρονται σὲ ἐκτενὲς ἔμμετρο τοῦ Π. Σοφιανοῦ ἀπὸ τὸ Πυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου μὲ τίτλο «Ὁ βίος τοῦ Πυ- θαγόρα», ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ περιοδικὸ τῆς Ἑλληνικῆς Μαθηματικῆς Ἑταιρείας «Εὐκλείδης Β΄» 67, τ. 3/22. Στὸ ἔμμετρο ἀναμασῶνται σὲ μορφή… ποιήματος (!) οἱ γνωστὲς ἀντιεπιστημονικὲς θεωρίες περὶ δῆθεν ἐπιστημονικῆς πρωτοπορίας τῶν Βαβυλωνίων, οἱ ὁποῖοι, ὑποτίθεται, ὅτι γνώριζαν τὸ Πυθαγόρειο Θεώρη- μα ἀπὸ τὸ 2.000 π.Χ. καὶ στὴ συνέχεια τὸ δίδαξαν στοὺς Ἕλληνες. Οἱ «θεωρίες» αὐτὲς ἐντασσόμενες στὸ πλαίσιο τοῦ διεθνῶς προπαγανδι- ζόμενου «Ἐξ ἀνατολῶν τὸ φῶς» στηρίχτηκαν σὲ κάποιες βαβυλωνιακὲς πινακίδες μαθηματικοῦ περιεχομένου, προερχόμενες ὅμως ἀπὸ ἀρχαιοκα- πηλία καὶ ὡς ἐκ τούτου οὔτε ὁ τόπος προέλευσής τους ἦταν δυνατὸν νὰ καθορισθῇ, οὔτε τὸ ἀρχαιολογικὸ στρῶμα, στὸ ὁποῖο βρέθηκαν, καὶ κατὰ συνέπεια ἦταν ἀδύνατον νὰ καθορισθῇ ἡ χρονολογία γραφῆς τους. (Ku- rt Vogel, Vorgiechische Mathematik, Teil II, ἔκδ. Schroedel - Schoningh, 1959.) Ἀπ’ ἐναντίας μιὰ σύγκριση τῶν ἀλγεβρικῶν γνώσεων, τὶς ὁποῖες ἀπαντοῦμε στὸν Ἥρωνα καὶ τὸν Διόφαντο, ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἀλγεβρικὲς γνώσεις τῶν Βαβυλωνίων εἶναι γνώσεις ἑλληνικές, οἱ ὁποῖες μεταφέρθηκαν στὴ Μεσοποταμία πολὺ ἀργότερα, μετὰ τὴν κατάληψή της ἀπὸ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο. Εἰδικὰ γιὰ τὴν παραμονὴ τοῦ Πυθαγόρα στὴν Βαβυλῶνα, αὐτὴ ἔγινε ὑπὸ καθεστὼς αἰχμαλωσίας ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Περσῶν, Καμβύση, παρὰ τὴ θέληση τοῦ φιλοσόφου. Ἐπὶ 12ετία τὸν κράτησαν οἱ Βαβυλώ- νιοι, γιὰ νὰ τοὺς διδάσκῃ, καὶ τὸν ἄφησαν ἐλεύθερο μόνο ὕστερα ἀπὸ μεσολάβηση τοῦ Ἕλληνα Δημοκήδη, προσωπικοῦ γιατροῦ τοῦ βασιλιὰ τῶν Περσῶν, ὁπότε σὲ ἡλικία πιθανῶς 40 περίπου ἐτῶν ἐπέστρεψε στὴν Ἑλλάδα. Ἴων Δημόφιλος 22560  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008