Ç ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΩΣΤΑΣ ΘΑΝΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, Τὰ τοπωνύμια τῆς Ἀχαΐας «Ἡ καταληκτικὴ προσθήκη ὀβὰ εἶναι καθαρὰ ἀρ- χαιολακωνική, ἡ ὠβά, καὶ ἦταν ἀντίστοιχη τῆς ἀθη- ναϊκῆς φράτρας ἢ τῆς σημερινῆς φρατρίας. Μὲ τὸν καιρὸ καὶ δεδομένου, ὅτι οἱ φρᾶτρες εἶχαν καὶ δι- κό τους τόπο διαμονῆς, ἡ κατάληξη ὀβὰ ἄρχισε νὰ σημαίνῃ τὸν τόπο, π.χ. Κεράσοβο, ὁ τόπος μὲ τὶς κε- ρασιές. Ἡ κατάληξη αὐτὴ εἶναι δάνειο στὴ Σλαβικὴ Γλῶσσα ἀπὸ τὴν Ἑλληνική.» «Τὸ παλαιὸ ὄνομα Βλοβοκὰ τῶν σημερινῶν Αἰ- γῶν δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴ Σλαβική, ὅπως ἀπὸ πολ- λοὺς θεωρεῖται, ἀφ’ ἑνὸς γιατὶ δὲν ἀναφέρεται που- θενά, ὅτι ἐγκαταστάθηκαν Σλάβοι σὲ αὐτὴ τὴν πε- ριοχή, καὶ ἀφ’ ἑτέρου γιατὶ δὲν ὑπάρχει σὲ κανένα σχετικὸ λεξικὸ ἔστω καὶ κάτι, ποὺ νὰ μοιάζῃ μὲ τὸ τοπωνύμιο αὐτό. Ἀντιθέτως ὑπάρχει ἡ Ὁμηρικὴ λέξη βλωθρός-ή = ὑψηλός, ὑψίκομος, ποὺ θὰ μποροῦσε θαυμά- σια νὰ χαρακτηρίσῃ τὸ χωριὸ αὐτό, ποὺ βρίσκεται σὲ ὑπερυψωμένο σημεῖο ἐπά- νω ἀπὸ τὴ σημερινὴ Αἰγείρα.» Στοὺς πληθυσμούς, ποὺ κατὰ καιροὺς ἐποίκησαν τὴν Πελοπόννησο καὶ ἰδιαιτέ- ΦΡ. ΝΙΤΣΕ, Ἴδε ὁ ἄνθρωπος « Αὐτό, ποὺ παρουσιάστηκε ἀπὸ τὸ Χριστιανισμὸ ὡς δῆθεν «Ἀλήθεια», ἀπο- δείχθηκε ὡς ἡ πιὸ ἐπιζήμια, πονηρώτερη καὶ ὑπόγεια μορφὴ τοῦ ψεύδους. Ἡ ἱερὴ πρόφαση τῆς δῆθεν βελτίωσης τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι μιὰ ἀπάτη, τῆς ὁποίας μοναδικὸς σκοπὸς εἶναι νὰ ρουφήξῃ τὸ αἷμα τῆς ζωῆς κάνοντάς την ἀναιμική. Ἡ ἠθικὴ τοῦ βαμπιρισμοῦ... » Αὐτός, ποὺ ἀφαιρεῖ τὴ μάσκα ἀπὸ τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τῆς χριστιανι- κῆς ἠθικῆς, ξεμασκαρεύει ταυτόχρονα καὶ τὴν ἀπαξία ὅλων τῶν δῆθεν ἀξιῶν, στὶς ὁποῖες πιστεύουν ἕως σήμερα οἱ χριστιανοὶ ἢ τοὐλάχιστον πίστευαν μέχρι τώρα. Δὲν βλέπει πιὰ τίποτε ἄξιο γιὰ σεβασμό, ἀκόμα καὶ στοὺς πιὸ ἀξιοσέβα- στους ἀνθρώπινους τύπους ἀνάμεσά τους, καὶ σὲ ἐκείνους ἀκόμα, ποὺ κάποιοι θεώρησαν ὡς δῆθεν ἁγίους, ἀλλὰ βλέπει σ’ αὐτοὺς –γιατὶ δυστυχῶς μποροῦν ἀκόμα καὶ γοητεύουν ἀρκετούς- τὸ πιὸ ἀπαίσιο εἶδος ἐκτρωμάτων. ‣ ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008  22561