ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ = ΕΝΑΣ «ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ» πὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἔκδοσής μας, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1982, ἕως καὶ τὸ πα- ρὸν τεῦχος ὁ πυρῆνας τῆς σκέψης τοῦ «Δ» ἦταν ἕνας καὶ ἁπλός: Ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες, ὅλοι οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι, ὁλόκληρος ὁ ση- μερινὸς κόσμος εἴμαστε περιτυλιγμένοι μ’ ἕνα πνευματικὸ γόρδιο δε- σμό–δεσμῶτες μιᾶς φυλακῆς, ποὺ σχεδιάστηκε στὴν Ἀσία πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια, ὅπου ἐγκλείονταν πολλοὶ ἢ λίγοι σὲ παλιότερους καιρούς, ἀλλὰ ποτὲ δὲν εἶχε καταφέρει νὰ «καταπιῇ», ὅπως τὸ κατάφερε σήμερα, τὸν ἄνθρωπο ὡς εἶδος τοῦ ζωικοῦ βασιλείου. Τὸν ἐγκλωβισμὸν αὐτόν, τὸ περιτύλιγμα, τὸν ὠνο- μάζαμε μὲ μία μεταφορικὴ διατύπωση, παρμένη ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ γένεση τοῦ φαι- νομένου αὐτοῦ, «Ναὸ τοῦ Σολομῶντος, ὅπου στεγάζονται ὡς συνιδιοκτῆτες ὁ Θε- ὸς καὶ τὸ Θησαυροφυλάκιο (Korvan) τῆς Ἱερουσαλήμ». Πρὶν ἀπὸ λίγους μῆνες ἕνας Γερμανὸς δημοσιογράφος, ὁ κ. Χάουκε Γκούς, τοῦ «Σπῆγκελ», μοῦ ζήτησε ἀπὸ τὸ Ἁμβοῦργο, καὶ ἦρθε στὰ γραφεῖα μας, νὰ μοῦ πά- ρῃ μία «συνέντευξη», ποὺ δὲν τὴν δημοσίευσε ποτὲ (ἀντίθετα δημοσίευσε μία ὁλό- κληρη σελίδα στὸ μεγάλο αὐτὸ διεθνὲς περιοδικό, ὅπου περιέγραφε διάφορα ἀν- τικείμενα τοῦ γραφείου μου, ἄλλες «πληροφορίες» γιὰ διάφορα «σχετικά» μὲ τὸ πρόσωπό μου θέματα κ.λπ.), συνέντευξη τῆς ὁποίας δημοσιεύσαμε ἐμεῖς στὸ τεῦχος Σεπτεμβρίου τοῦ «Δ» τὸ ἀκριβὲς μαγνητοφωνημένο κείμενό της, ὅπου μεταξὺ τῶν πολλῶν ἐρωτήσεών του καὶ ἀπαντήσεών μου ὑπάρχουν καὶ οἱ ἑξῆς: [...] – Γιατί αὐτὸ τὸ ὄνομα; – Στὰ Ἑλληνικὰ «Δαυλός» εἶναι κάτι ποὺ φλέγεται, φωτίζει, θερμαίνει καὶ πυρπο- λεῖ. Καίει! – Αἰσθάνεστε δηλαδή, ὅτι κάτι στὸ ἑλληνικὸ παρὸν δὲν πάει καλά; – Προφανῶς. – Πᾶμε λίγο στὸ παρόν. Τί δὲν σᾶς ἀρέσει συγκεκριμένα στὸ παρόν; – Ἡ ἐρώτηση ἀφορᾷ στὸ ἑλληνικὸ παρόν; – Καὶ στὸ ἑλληνικὸ καὶ στὸ παγκόσμιο. – Ἄλλωστε τὸ ἴδιο εἶναι. Θεωρῶ, ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα σήμερα κινεῖται σὲ δύο τρο- χιές. Ἡ μία εἶναι ἐκείνη τοῦ διδύμου Θεός-Χρῆμα, τὸ ὁποῖο ἑνώνεται σὲ ἕνα σημεῖο, ποὺ λέγεται μεταφυσική. Διότι πράγματι καὶ ὁ Θεὸς καὶ τὸ Χρῆμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλησιαστοῦν ποτέ. Εἶναι ἄνευ ὁρίων. – Νὰ πλησιαστοῦν ἀπὸ ποιόν; Μεταξύ τους ἤ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο; – Ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Ἡ δεύτερη τροχιὰ εἶναι ἡ λογική, ἡ Ἐπιστήμη καὶ ἡ ἀδογμά- τιστη ἀλήθεια. Αὐτὴ ἡ σχιζοειδὴς κατάσταση προκαλεῖ ἕνα κομφούζιο, διότι τὸ ἕνα σκέλος της ἀναιρεῖ τὸ ἄλλο. Εἶναι σὰν νὰ προσπαθῇς νὰ σταθῇς ὄρθιος πατῶντας καθένα ἀπὸ τὰ δύο πόδια σου σὲ διαφορετικὴ βάρκα. Ἑπομένως μποροῦμε νὰ ποῦ- με, ὅτι ὁ σημερινὸς κόσμος εἶναι διχασμένος καὶ παραπαίει μεταξὺ τῆς χαρούμενης