ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Γιατί τὸ «Πολυτεχνεῖο» σήμερα ἔγινε ἕνα τίποτα Κύριε διευθυντά, σβέρκο τῶν ὑπηκόων ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ Β΄ ΠαγΤὸ 1983 εἶχα γράψει ἕνα λόγο γιὰ τὸ Πολυτεκοσμίου Πολέμου. χνεῖο. Ἕνα λόγο ὁ ὁποῖος ἀπευθυνόταν στὴν Ἔτσι σήμερα ἐκεῖνο, ποὺ ἔμεινε ἀπὸ τὸ αὐκαρδιά, στὸ συναίσθημα καὶ στὴν ψυχικὴ ἀνάτοδιαχειριζόμενο καὶ κατασυκοφαντηθὲν Ποταση. Ὁ λόγος αὐτὸς ἄρχιζε ἔτσι: «Ἤμασταν λυτεχνεῖο, εἶναι ἕνα τίποτα. Εἶναι τὸ ἀπόλυτο μηδέν. Καὶ ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν, γιατὶ κυρινέοι, ἤμασταν φοιτητές, ἤμασταν γύρω στὰ αρχεῖται ὁ λαός, ἡ μᾶζα, ἀπὸ τὸ συναίσθημα 20 καὶ εἴχαμε χάσει μία ἐποχή, τὴν ἐποχὴ τῶν καὶ προσβλέπει σὲ ἀναζήτηση παραδείσων. καλύτερών μας χρόνων…» Ὅμως κοιτάζοντάς τον σήμερα ἀπὸ τὴν Παραδείσων εἴτε ἐπουράνιων εἴτε γήινων. Ἂν πλευρὰ τοῦ ὥριμου, καὶ ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἡλιὅμως μπορέσῃ καὶ ἐπιτευχθῇ ἡ μόρφωση, ἡ κία καὶ ὅσον ἀφορᾷ στὶς γνώσεις, διαπιστώΠαιδεία, ὁ Πολιτισμός, τότε παύει νὰ εἶναι μᾶνω, ὅτι ὁ λόγος αὐτὸς ἦταν τὸ ἐμβατήριο τοῦ ζα καὶ ἀναδεικνύεται ὁ καθεὶς σὲ ἄτομο, σὲ στρατευμένου. προσωπικότητα, σὲ αὐτόνομη ὀντότητα. Καὶ Γεγονὸς εἶναι, ὅτι πέσαμε στὴν παγίδα, ἄδοτότε θὰ πραγματοποιηθῇ τὸ λησμονηθὲν ὄνειλοι καθὼς ἤμαστε, μιᾶς ἰδιότυπης «Δημοκραρο τῆς εὐτυχίας. τίας», ὅπως ἦταν καὶ πρὶν τὴν χούντα τῶν Συνταγματαρχῶν. Μιᾶς «Δημοκρατίας» οἰκογε- Μὲ τιμὴ Μπάμπης Πατζόγλου νειακῆς, γυιῶν, θείων, ἀνιψιῶν καὶ κουμπά- Ἀθήνα ρων. Οἰκογενειῶν, ποὺ ἔχουν καθήσει στὸ Ἦρθε ἡ ὥρα ἀποχριστιανισμοῦ τῶν Ἑλλήνων Κύριε διευθυντά, σεις, οἰκονομικὲς ἀπάτες εἶναι οἱ καθημεριΣκάνδαλα, παιδεραστίες, ὁμοφυλικὲς σχένὲς εἰδήσεις, ποὺ ἀφοροῦν στὸ χριστιανικὸ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ... ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΕΦΟΔΙΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ! Κύριε Λάμπρου, Πολὺς λόγος γίνεται τελευταῖα γιὰ τὴ χρησιμότητα τῆς διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα. Κάποιοι, ποὺ δηλώνουν ὅτι «κόπτονται» γιὰ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας, ὑποστηρίζουν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν τὰ «ἀναχρονιστικά» Θρησκευτικὰ καὶ νὰ διδάσκωνται στὴ θέση τους ἄλλα, πιὸ χρήσιμα, δῆθεν, μαθήματα, ὅπως οἱ ἠλεκτρονικοὶ ὑπολογιστές, οἱ ξένες γλῶσσες, κ.λπ., κ.λπ. Σὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀντίχριστους θὰ ἤθελα νὰ θέσω τὰ ἀκόλουθα καυτὰ ἐρωτήματα, ποὺ ἀποκαλύπτουν τὸ ἄδικο τῶν θέσεών τους: • Ἀλήθεια ποιός μπορεῖ νὰ βρῇ σήμερα ἀξιοπρεπῆ δουλειά, ἔχοντας στὴν κατοχή του μόνο πτυχία ξένων γλωσσῶν, πιστοποιητικὰ ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν, μάστερς καὶ διδακτορικά, χωρὶς ὅμως νὰ διαθέτῃ πολιτικὸ μέσο ἢ τὴν εὐχὴ τοῦ Μεγαλοδύναμου, ἐκφρασμένη μὲ σχετικὴ συστατικὴ ἐπιστολὴ τοῦ ἀρχιεπισκόπου ἢ ἔστω τοῦ οἰκείου μητροπολίτη; (Βλέπε τὴ λαμπρὴ καρριέρα τοῦ Ἀπόστολου Βαβύλη.) ‣ ΔΑΥΛΟΣ 318, Νοέμβριος 2008  22569