ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΑΧΤΙΝΑΜΕ Βά σει φιρ μα νί ων τῶν σουλ τά νων καὶ χρυ σό βουλ λων αὐ το κρα τό ρων ἀ να γνω ρί ζε ται ἀ πὸ τὸ Κρά τος πε ρι ου σί α μο νῶν στὴ Χαλ κι δι κὴ • Τὰ μο να στή ρια βα σί ζον ται σὲ δι και ώ μα τα, τὰ ὁ ποῖ α εἶ χαν ἀ πο κτή σει ἀ πὸ τὸ σουλ τά νο, για τὶ δὲν εἶ χαν κα τα κτη θῆ, ἀλ λὰ συν θη κο λό γη σαν. • Τὸ σύγ χρο νο Ἑλ λη νι κὸ Κρά τος συ νά πτει συμ βο λαι ο γρα φι κὲς πρά ξεις καὶ ἀ ναγνω ρί ζει δι και ώ μα τα κυ ρι ό τη τας χι λιά δων στρεμ μά των γῆς σὲ μο να στή ρια βά σει φιρ μα νί ων σουλ τά νων καὶ χρυ σο βούλ λων Βυ ζαν τι νῶν αὐ το κρα τό ρων. • Οἱ Ἕλ λη νες ἐρ γά ζον ται στὰ χω ρά φια τῶν μο νῶν, ὑ πὸ τὸ ζυ γὸ τῶν κα λο γή ρων. • Ἡ Ἐκ κλη σί α εἶ ναι πά νω ἀ πὸ τὶς Κυ βερ νή σεις. Αὐ τὰ –με τα ξὺ ἄλ λων– κα ταγ γέλ λει ὁ Δή μαρ χος Στα γεί ρων-Ἀ κάν θου κ. Μι χά λης Βλα χό που λος σὲ μί α πο λὺ ἐν δι α φέ ρου σα συ νέν τευ ξη, ποὺ πα ρα χώ ρη σε στὸ «Δαυλό». ΤΟ É ΣΤΟ ΡΙ ΚΟ ΜΙΑΣ Á ΔΙ ΚΙΑΣ ΕΙΣ ΒΑ ΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗ ΜΟΥ ΣΤΑ ΓΕΙ ΡΩΝ Á ΚΑΝ ΘΟΥ ὸ Βα το πέ δι ὅ πως καὶ οἱ ἄλ λες μο νὲς τοῦ Ἅ γιου Ὄ ρους ἔ χουν τε ρά στι ες πε ρι ου σί ες στὴν Ἑλ λά δα, τὶς πε ρισ σό τε ρες ἀ πὸ τὶς ὁ ποῖ ες ἀ πό κτη σαν κα τὰ τὴν διά ρκεια τῆς Τουρ κο κρα τί ας. Εἶ ναι γνω στό, ὅ τι οἱ Ἕλ λη νες ἔ δι ναν τυ πι κὰ τὶς πε ρι ου σί ες τους στὰ μο να στή ρια, γιὰ νὰ τὶς γλυ τώ σουν ἀ πὸ τοὺς Τούρ κους, ἀ φοῦ οἱ μο νὲς τοῦ Ἁ γί ου Ὄ ρους, μὲ φιρ μά νι τοῦ σουλ τά νου, δι και οῦν ταν νὰ ἔ χουν πε ριου σί α. Αὐ τὸ ὅ μως τὸ δι καί ω μα ἀ να γνω ρί στη κε καὶ ἀ πὸ τὸ ση με ρι νὸ Ἑλ λη νι κὸ Κρά τος. Ἀν τί θε τα ὅ λοι οἱ Ἕλ λη νες στὴν πε ρι ο χή μας ξε κί νη σαν ἀ πὸ τὴν ἀρ χὴ καὶ χω ρὶς πε ρι ου σί ες, ἐρ γα ζό με νοι κυ ρί ως στὰ χω ρά φια τῶν μο νῶν, ὑ πὸ τὸν ζυ γὸ τῶν κα λο γέ ρων. Ὁ Ἐ λευ θέ ριος Βε νι ζέ λος ἀ παλ λο τρί ω σε ἐ κτά σεις ἀ πὸ τὶς μο νὲς καὶ μοί ρα σε κτή μα τα γιὰ τὴν ἀ πο κα τά στα ση τῶν προσφύγων. Τὰ κτή μα τα αὐ τὰ ἔ χουν τίτ‣ ΔΑΥΛΟΣ 318, Νοέμβριος 2008  22573