ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

318ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2008

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 22595
Φύλλο στό PDF
32 ἀπό 105
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ο «Χρόνος»: Ένα τέχνασμα του εγκεφάλου; — ΘΑΝΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 22595 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 318
  2. Ο «Χρόνος»: Δεν υπάρχει σαν φυσικό μέγεθος — ΤΖΙΝΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 22595 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 318

Κείμενο φύλλου

Ï «ΧΡΟΝΟΣ»: ΕΝΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ; έ χρι πρὶν λί γα χρό νια ἡ ἐ πι κρα τοῦ σα θε ω ρί α γιὰ τὴν ἀρ χὴ τοῦ Σύμ παν τος ἦ ταν ἐ κεί νη τῆς Με γά λης Ἔ κρη ξης. Ἦ ταν λοι πὸν φυ σι κὸ σὲ κά θε σκε πτό με νο ἄν θρω πο, ἀ νε ξαρ τή τως μορ φω τι κοῦ ἐ πι πέ δου, ἡ λι κί ας καὶ τά ξε ως, νὰ δη μι ουρ γοῦνται αὐ τό μα τα με ρι κὰ ἐ ρω τή μα τα, ὅ πως: «τί ὑ πῆρ χε πρὶν ἀ πὸ τὴ Με γά λη Ἔ κρη ξη» ἢ «ποι ός προ κά λε σε τὴ Με γά λη Ἔ κρη ξη, καὶ ποιό ἦ ταν τὸ ὑ λι κό, ἀ πὸ τὸ ὁ ποῖ ο ἔ γι νε». Ἐ ρω τή μα τα, ποὺ ἀ πα σχο λοῦν τοὺς κο σμο λό γους, τοὺς ἀ σχο λου μέ νους μὲ τὴ με τα φυ σι κὴ ἀλ λὰ καὶ τοὺς με λετη τὲς τῶν θρη σκει ῶν. Ἡ ἐ ρώ τη ση, ἂν ἡ στιγ μὴ τῆς Με γά λης Ἔ κρη ξης ἦ ταν πραγ μα τι κὰ ἡ ἀρ χὴ τοῦ χρό νου ἢ ὄ χι, καὶ ἂν τὸ Σύμ παν ὑ πῆρ χε καὶ πρὶν ἀ πὸ ἐ κεί νη τὴ στιγ μή, θὰ ἦ ταν ἀ κα τα νό η τη μό λις πρὶν ἀ πὸ μί α δε κα ε τί α. Οἱ πε ρισ σό τε ροι κο σμο λό γοι ἐ πέ με ναν, ὅ τι μί α τέ τοι α ἐ ρώ τη ση δὲν ἔ χει νό η μα, για τὶ εἶ ναι ἐ κτὸς πραγ μα τι κό τη τας νὰ σκε φτώ μα στε χρό νους. Ï «ΧΡΟΝΟΣ» Δὲν ὑ πάρ χει σὰν φυ σι κὸ μέ γε θος χρό νος εἶ ναι αἴ σθη ση (βί ω μα), καὶ ἑ πο μέ νως ὅ, τι ἄλ λο σχε τί ζε ται μὲ αὐ τὸν εἶ ναι φαν τα στι κὸ καὶ ὄ χι ἀν τι κει με νι κὴ πραγ μα τι κό τητα. Δὲν ὑ πάρ χει ἀν τι κει με νι κὸς χρό νος. Μό νον ὑ πο κει με νι κός. Δὲν ὑ πάρ χει παγ κό σμιος χρό νος, μό νον το πι κός, τοῦ συ στή μα τος ἀ να φο ρᾶς Γῆς - Ἡ λί ου. Ὁ χρό νος εἶ ναι βί ω μα, ποὺ τὸν δη μι ουρ γεῖ ἡ ἀ νυ πο μο νη σί α ὁ λο κλη ρώ σε ως μιᾶς κα τα στά σε ως. Ὁ χρό νος εἶ ναι ἐ σω τε ρι κὴ ὑ πο κει με νι κὴ αἴ σθη ση τῆς συγ κρι τι κῆς δι α δι κα σί ας σκέ ψε ως τοῦ ἐγ κε φά λου τοῦ ἀν θρώ που, τὸ μυα λό, ἡ 7η αἴ σθη ση (6η αἴ σθη ση εἶ ναι ἡ ἰ σορ ρο πί α- βα ρύ τητα). Εἶ ναι ἡ σύγ κρι ση κι νή σε ων (σχε τι κό τη τα) μὲ τὴν ἐ πι θυ μί α ὁ λο κλη ρώ σε ως τῆς μέ σα στὸ (βι ο λο γι κὸ κομ πι οῦ τερ) μυα λὸ τοῦ ἀν θρώ που καὶ ἀ πὸ τὰ ἐ πα ναλαμ βα νό με να φαι νό με να (πε ρι στρο φὴ τῆς Γῆς, τοὺς χτύ πους τῆς καρ διᾶς καὶ γε νι κὰ τοὺς βι ο λο γι κοὺς ρυθ μούς) δι α δι κα σί ας κ.λπ. Δὲν ὑ πάρ χει ὑ περ φυ σι κό, ‣ ΔΑΥΛΟΣ 318, Νοέμβριος 2008  22595
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →