ΤΟ ΠΡΟ ΤΕ ΛΕΥ ΤΙΟ ΔΙ ΛΗΜ ΜΑ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ Συνέντευξη τοῦ καρδιοχειρουργοῦ Σ. Γερουλάνου • «Οὐ δώ σω δὲ οὐ δὲ φάρ μα κον οὐ δε νὶ αἰ τη θεὶς θα νά σι μον.» Ἱπ πο κρά τει ος Ὅρ κος. • «Καὶ τὸ μὴ ἐγ χει ρέ ειν τοῖ σι κε κρα τη μέ νοι σιν ὑ πὸ τῶν νο ση μά των εἰ δό τας ὅ τι ταῦ τα οὐ δύ να ται ἰη τρι κή.» Ἱπ πο κρα τι κὴ Συλ λο γή, «Πε ρὶ Τέ χνης». ἶναι δύο ἀ ξι ώ μα τα τοῦ Ἱπ πο κρά τη, ἀν τί θε τα ὅ μως με τα ξύ τους. Ἀ πὸ τὴ μί α ἡ πλή ρης ὑ πο στή ρι ξη τῆς ζω ῆς καὶ ἀ πὸ τὴν ἄλ λη ἡ πλή ρης συ νεί δη ση, ὅ τι ἡ Ἰ α τρι κὴ δὲν ἔ χει τὴν δύ να μη νὰ κά νῃ τὸ πᾶν. Ἀλ λὰ πῶς θὰ βροῦ με τὰ ὅρια μετα ξὺ ζω ῆς καὶ θα νά του, ξε χω ρι στὰ γιὰ τὸν κα θέ να μας, καὶ πῶς ἡ Ἐ πι στή μη θὰ κα θο ρί σῃ αὐ τὰ τὰ ὅρια; Ὑ πὸ ποί ας συν θή κας θὰ δι και οῦ ται ὁ για τρὸς νὰ ἐ πι φέ ρῃ ἢ νὰ κα θυ στε ρῇ τὸν θά να το; Πό τε μπο ρεῖ νὰ τὸν θε ω ρή σῃ κα τὰ τὴν κρί ση του φί λο ἢ ἐ χθρὸ τοῦ ἀ σθε νοῦς; Μή πως οἱ φτω χοὶ θὰ θα να τώ νων ται ἀ μέ σως, ἐ νῷ οἱ εὐ κα τά στα τοι θὰ πλη ρώ νουν ἁ δρὰ γιὰ τὴν ζω ή τους, καὶ θὰ μπο ροῦν οἱ κλη ρο νό μοι τους νὰ ἐ ξα γο ρά σουν τοὺς για τρούς, ὥ στε νὰ ἐ πι σπεύ σουν τὸν θά να τό τους; Τὰ ἐ ρω τή μα τα εἶ ναι ἀ μεί λι κτα, καὶ σή με ρα κα λοῦν ται οἱ ἰα τροὶ νὰ ἀ πο φα σί σουν κά τω ἀ πὸ τὴν δα μό κλει ο σπά θη τῆς Συ νεί δη σης καὶ τῆς Θέ μι δος, ὑ πὸ τὸ ἄ γρυ πνο βλέμ μα τῆς Ἐκ κλη σί ας, μέ χρι τὴν τε λι κὴ το πο θέ τη σή της. Γιὰ τὴν εὐ θα να σί α μᾶς μί λη σε ὁ κα θη γη τὴς Χει ρουρ γι κῆς τοῦ Πα νε πι στημί ο Ζυ ρί χης καὶ σή με ρα δι ευ θυν τὴς τῆς μο νά δας ἐν τα τι κῆς θε ρα πεί ας τοῦ Ὠ να σεί ου Καρ δι ο χει ρουρ γι κοῦ Κέν τρου, τέ ως κα θη γη τὴς Ἱ στο ρί ας τῆς Ἰ α τρι κῆς τοῦ Πα νε πι στη μί ου Ἰ ω αν νί νων καὶ πρό ε δρος τοῦ Δι ε θνοῦς Ἱπ ποκρα τεί ου Ἱ δρύ μα τος κ. Στέ φα νος Γε ρου λᾶ νος (βλ. «Χει ρουρ γι κὰ ἐρ γα λεῖ α στὴν ἀρ χαι ό τη τα», «Δ», τ. 313). ΔΑΥΛΟΣ 318, Νοέμβριος 2008  22643