ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ 21ï ΑΙΩΝΑ Ἕ να κα τα πλη κτι κὸ κεί με νο γιὰ τὴν με τα τρο πὴ τῆς ἀν θρώ πι νης κα κο μοι ριᾶς σὲ χα ρού με νη ζω ὴ [Δη μο σι εύ ου με πα ρα κά τω ἕ να κεί με νο πεν τα πό σταγ μα τῶν ἐ λεύ θε ρων δι α νο ού μενων τῆς Ἀ με ρι κῆς, δη λα δὴ τὴν ἄλ λη ὄ ψη τῆς σκο τει νῆς ἐ ξου σί ας τῶν Η.Π.Α., τὸ ὁ ποῖ ο δη μο σί ευ σαν πρὶν ἀ πὸ 35 χρό νια, ἀλ λὰ ἡ δύ να μη πρό βλε ψης γιὰ τὰ συμ βαί νον τα σή με ρα τὸ κά νει σὰν νὰ γρά φτη κε τώ ρα. Ὁ «Δαυ λός» αἰ σθά νε ται χα ρά, δι ό τι ἀ να κα λύπτον τας πρό σφα τα τὸ κεί με νο αὐ τὸ δι α πι στώ νει, ὅ τι οἱ ἀ πό ψεις, ποὺ μὲ τό ση ἐ πι μο νή, συ νέ πεια καὶ συ νέ χεια δι α τυ πώ νου με γιὰ 27 χρό νια ὑ πῆρ ξαν ἀν τι κεί με νο με λέ της καὶ ἔ ρευ νας καὶ ἀ πὸ ἄλ λες ἐ λεύ θε ρες συ νει δή σεις, οἱ ὁ ποῖ ες ἀ γω νί ζον ταν καὶ ἀ γω νί ζον ται νὰ ἀ πο τρέ ψουν τὴν ἀ πο κτή νω ση, ἐ ξα γρί ω ση καὶ ἐ ξα χρεί ω ση τοῦ ἀν θρώ πι νου εἴ δους, ἡ ὁ ποί α δυ στυ χῶς βαί νει συ νε χῶς αὐ ξα νό με νη.] εἰ κο στὸς πρῶ τος αἰ ῶ νας μπο ρεῖ καὶ πρέ πει νὰ εἶ ναι ὁ αἰ ῶ νας τοῦ Ἀν θρωπι σμοῦ. Ση μει ώ νον ται κα τα λυ τι κὲς ἐ πι στη μο νι κές, τε χνο λο γι κές, κοι νωνι κὲς καὶ πο λι τι κὲς ἀλ λα γές, οἱ ὁ ποῖ ες αὐ ξά νουν καὶ τὴν συ νει δη τό τη τά μας. Ἔ χου με πράγ μα τι κα τα κτή σει τὸν πλα νή τη μας, ἐ ξε ρευ νή σει τὴν Σελή νη, ἐ κμη δε νί σει τὶς ἀ πο στά σεις καὶ ἔ χου με ἀ να πτύ ξει σὲ ὕ ψι στο βαθ μὸ τὶς ἐ πι κοι νω νί ες· εἴ μα στε στὸ κα τώ φλι μιᾶς νέ ας ἐ πο χῆς, ἕ τοι μοι νὰ ἐ ξε ρευ νή σου με κι ἄλ λο τὸ δι ά στη μα καὶ ἴ σως νὰ κα τοι κή σου με σὲ ἄλ λους πλα νῆ τες. Κά νον τας ἔλ λο γη χρή ση τῆς Τε χνο λο γί ας μπο ροῦ με νὰ προ στα τεύ ου με τὸ πε ρι βάλ λον, νὰ ἐ ξα λεί ψου με τὴν φτώ χεια, νὰ κα τα πο λε μή σου με ση μαν τι κὰ τὶς ἀ σθέ νει ες, νὰ ἐ πε κτεί νου με τὸ προσδό κι μο ζω ῆς, νὰ βελ τι ώ σου με οὐ σι α στι κὰ τὴν συμ πε ρι φο ρά μας, νὰ ἀλ λά ξου με τὴν πο ρεί α τῆς ἀν θρω πό τη τας καὶ τοῦ πο λι τι σμοῦ μας, νὰ ἐ νερ γο ποι ή σου με νέ ες δυ νά μεις καὶ νὰ πα ρά σχου με στὸ ἀν θρώ πι νο εἶ δος μί α μο να δι κὴ εὐ και ρί α, νὰ εὐ η με ρή σῃ καὶ νὰ ἀ πο λαύ σῃ μί α ζω ὴ γε μά τη νό η μα. Ὡ στό σο ἐλ λο χεύ ουν πλεῖ στοι κίν δυ νοι γιὰ τὸ μέλ λον. Μα θαί νον τας νὰ ἐ φαρ μό ζου με τὶς ἐ πι στη μο νι κὲς με θό δους στὴν Φύ ση καὶ τὴν ἀν θρώ πι νη ζω ή, αὐ ξή σα με τὸν κίν δυ νο οἰ κο λο γι κῆς, βι ο χη μι κῆς καὶ πυ ρη νι κῆς κα τα στρο φῆς, ὑ περ πλη θυ σμοῦ, ἀ πάν θρω πων θε σμῶν καὶ ὁ λο κλη ρω τι κῶν κα θε στώ των. Μπρο στὰ στὰ κα τα στρο φι κὰ σε νά ρια καὶ τὶς «προ φη τεῖ ες» πε ρὶ Ἀ πο κά λυ ψης πολ λοὶ χά νουν τὴν ἐ πα φή τους μὲ τὸν Λό γο καὶ ἀ σπά ζον ται τὸ πα ρά λο γο, ἀ κο λου θοῦν δόγ μα τα καὶ θρη σκεῖ ες, ποὺ ὁ δη γοῦν στὴν ἀ δρά νεια καὶ τὴν πα ραί τη ση. Οἱ πα ρα δο σια κοὶ κώ δι κες ἠ θι κῆς καὶ οἱ νε ώ τε ρες λα τρεῖες ἀ δυ να τοῦν νὰ ἀν τα πο κρι θοῦν στὶς πι ε στι κὲς ἀ νάγ κες τοῦ σή με ρα καὶ τοῦ αὔ ριο. Ἡ ἀν θρω πό τη τα, γιὰ νὰ ἐ πι βι ώ σῃ, χρει ά ζε ται τόλ μη. Πρέ πει νὰ χρη σι μο ποι οῦ με ΔΑΥΛΟΣ 319, Δεκέμβριος 2008  22679