ΠΩΣ ΕΜΕΙΝΕ «ΕΓΚΥΟΣ» Ç ΜΑΡΙΑΜ... τὸ τεῦχος 308 (Δεκ. 07) τοῦ «Δαυλοῦ» δημοσιεύθη κε ἄρθρο σχετικὰ μὲ τὸ παραμύθι τῶν Χριστουγέννων τῆς κ. Ἀγγελικῆς Ρέτουλα, ὅπου ἐκτὸς τῶν ἄλλων γίνονται ἀναφορὲς καὶ στὴν καταγωγὴ τοῦ Χριστοῦ καὶ στὴν παρθενία τῆς μητέρας του Μαριάμ. Τὸ ἄρθρο ἦταν κα- ταλυτικὸ γιὰ τὸ παραμύθι τῆς ἐπίσημης χριστιανικῆς ἐκδοχῆς, γιὰ τὸν τρόπο, ποὺ ἔμεινε ἔγκυος ἡ Παναγία. Ἂς δοῦμε λοιπὸν ἀπὸ κοντά, τί συμβαίνει μὲ τὴν περικοπὴ ἀπὸ τὸ «Κατὰ Λουκᾶν» Εὐαγγέλιο, ποὺ ἀναφέρεται στὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου (κεφ. α, στίχ. 26-35), καὶ κατὰ πόσον τὸ κείμενο αὐτὸ «παριστάνει τὸ νοούμενον»: «Ἐν δὲ τῷ μηνὶ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρέτ, πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρί, ᾧ ὄνομα Ἰωσήφ, ἐξ οἴκου Δαυίδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ. καὶ εἰ- σελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε, “χαῖρε, κεχαριτωμένη” ὁ Κύριος μετά σου “εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν. ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο, ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος. καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ “μὴ φοβοῦ Μαριάμ” εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος. εἶπε δὲ ἡ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον “πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;” καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶ- πεν αὐτῇ “Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σε καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι” διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ.» Τὸ πρῶτο ἐπίμαχο σημεῖο τῆς περικοπῆς εἶναι ὁ στίχος 28 «καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε...». Ἡ λέξη «εἰσελθών» εἶναι μετοχὴ ἀορίστου τοῦ ρήματος εἰσέρχομαι, τὸ ὁποῖο σημαίνει: μπαίνω μέσα, τίποτε λιγότερο, τίπο- 22686  ΔΑΥΛΟΣ 319, Δεκέμβριος 2008