Ç ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΤΙΣΘΗΚΕ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ! ὲ ὡ ρι σμέ να ση μεῖ α στὴν Και νὴ Δι α θή κη ἀ να φέρε ται, ὅ τι ἡ πό λη κα τα γω γῆς τοῦ Ἰ η σοῦ ἦ ταν ἡ Να ζα ρέτ, χω ρὶς ὅ μως πε ραι τέ ρω πλη ρο φο ρί ες γι’ αὐ τήν. Ἡ ὕ παρ ξη πό λης μὲ τέ τοι ο ὄ νο μα τὸν α΄ αἰ ῶ να δὲν ἐ πι βε βαι ώ νε ται ἀ πὸ καμ μί α ἱ στο ρι κὴ ἢ ἄλ λη πη γή· δὲν τὴν ἀ να φέ ρει κα νεὶς ἱ στο ρι κὸς ἢ γε ω γρά φος, οὔ τε ὑ πάρ χει στὰ ρω μα ϊ κὰ ἀρ χεῖ α ἢ στὰ ἱ ε ρὰ κεί με να τῶν Ἑ βραί ων (Πα λαι ὰ Δι α θή κη, Ταλ μούδ, ραβ βι νι κὴ γραμ μα τεί α. ) Ὁ Ἰ ώ ση πος πε ρι γρά φει 45 πό λεις τῆς Γα λι λαί ας καμ μί α ὅ μως Να ζα ρέτ, ἂν καὶ κα τα γό ταν ἀ πὸ ἕ να χω ριὸ ἀ κρι βῶς δί πλα της. Τὸ ἐ νο χλη τι κὸ γιὰ τὴν ἐ πί ση μη θρη σκεί α τῆς Ρω μα ϊ κῆς Αὐ το κρατο ρί ας κε νὸ τῆς μὴ ὕ παρ ξης τῆς γε νέ τει ρας τοῦ Ἰ η σοῦ ἀ νέ λα βε νὰ κα λύ ψῃ ἡ Θε ο λο γί α, ἡ ὁ ποί α ἦ ταν αὐ τή, ποὺ οὐ σι α στι κὰ ἵ δρυ σε τὴν πό λη Να ζα ρὲτ πολ λοὺς αἰ ῶ νες ἀρ γό τε ρα. Ἀ πο κτῶν τας τὸ ὄ νο μα λέ ξη, ποὺ βρῆ καν οἱ –Ἑ βραῖ οι τῆς Δι α σπο ρᾶς– συν τά κτες τῶν Εὐ αγ γε λί ων σὲ τρί α βι βλί α τῆς «Πα λαι ᾶς Δι α θή κης» («Ἀ ριθ μοί», «Κρι ταί» καὶ «Σα μου ὴλ Α») ἦ ταν «Να ζίρ» (ἄν θρω πος ἀ φι ε ρωμέ νος στὸ θε ό) καὶ γιὰ τὴν ἀ κρί βεια «ΝΖΡ», δε δο μέ νου, ὅ τι οἱ Ἑ βραῖ οι ἔ γρα φαν μό νο τὰ σύμ φω να κι ὁ ἀ να γνώ στης κα λοῦν ταν νὰ μαν τέ ψῃ τὰ ἐν δι ά με σα φω νή εν τα. [«Ἰ δοὺ θέ λεις συλ λά βει καὶ θέ λεις γεν νήσει υἱ όν, καὶ ξυ ρά φιον δὲν θέ λει ἀ να βή σε ται ἐ πὶ τὴν κε φα λὴν αὐ τοῦ, δι ό τι τὸ παι δί ον θέ λει εἶ σθαι Να ζη ραῖ ος εἰς τὸν Θε όν» («Κρι ταί», ιγ΄ 5).] Ἡ ἀ δυ να μί α τῶν συν τα κτῶν τῶν Εὐ αγ γε λί ων νὰ κα τα νο ή σουν τὴν ἑ βρα ϊ κὴ αὐ τὴ λέ ξη κι ἡ πλή ρης τους ἄ γνοι α σχε τι κὰ μὲ τὴν γε ω γρα φί α τῆς πε ρι ο χῆς τοὺς ὡ δή γη σε στὸ νὰ ἐ κλά βουν τὴ λέ ξη «ΝΖΡ» ὡς πό λη τῆς Γα λι λαίας. (Βλ. «Ἐν φάτ νῃ τῶν ἀ-λό γων», «Δ», τ. 286.)