ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
44-45ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1985
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Παιδεία και Εξουσία — ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΜΕΤΕΟΡΙΣΜΟΙ
ν ἡ Παιδεία σὰν θεσμὸς δηµιουργή-
θηκε γιὰ νὰ συµβάλη στὴν ἐλευθέ-
ῥρωση τοῦ πνεύματος καὶ γιὰ νὰ ὑπηρε-
τήση τὴν ἀλήθεια καὶ τὸν πολιτισμό,
σήµερα ἔχει ἀποξενωθῆ ἀπ᾽ αὐτὲς τὶς ὑ-
ψηλὲς ἀποστολές. Σκοπὸς τῆς Παι-
δείας στὴ σύγχρονη ἐποχὴ τῆς κυριαρ-
χίας τῆς Λογοκρατίας, ἂς τὸ ποῦμε ἔε-
κάθαρα, εἶναι ἡ στερέωση καὶ διαιώνι-
ση τῆς κατεστημένης τάξεως πραγμά-
των.
Ἢ Παιδεία μὲ τὴν στενή τῆς ἔννοια,
δηλαδὴ ἡ « Ἐκπαίδευση», ὅπως τὴν
συνέλαβαν καὶ τὴν ὑλοποίησαν οἱ ἄν-
θρωποι πρὸ τῆς ἐπιβολῆς τῆς Λογο-
κρατίας, ἀποτελοῦσε ἀνεξάρτητο θε-
σμό, ποὺ λειτουργοῦσε ἔξω ἀπὸ τὸν κύ-
κλο τῆς ἐξουσίας. Οἱ «σχολές» ἱδρύον-
ταν ἀπὸ ἰδιῶτες, κορυφαίους τῆς σκέ-
ψεως, τῆς τέχνης καὶ τῆς ἐπιστήμης,
καὶ μετέδιδαν τὸ πνεῦμα τῆς ἀναζήτη-
σῆς τῆς ἀλήθειας, ἀναπλάθοντας ταυ-
τόχρονα τὶς ψυχὲς τῶν ἐκπαιδευομέ-
νων, χωρὶς τὴν τυραννία τῆς σκοπιμό-
τητας καὶ χωρὶς πολιτικὲς ὑποδείξεις
καὶ κηδεμονεύσεις.(3)
Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἐξουσία παρενέ-
βαινε κάποτε κατασταλτικά, δηλαδὴ ἀ-
σκοῦσε πιέσεις πάνω στὶς σχολὲς καὶ
τοὺς ἐκπαιδευτικούς, ὅταν ἡ διερεύνη-
ση τῆς ἀλήθειας ἔβλαπτε τὰ συμφέρον-
τά τῆς ἢ ὑπέσκαπτε τὴν κυριαρχία τῆς,
καὶ δὲν λείπουν ἀκόμη καὶ περιπτώσεις
κλεισίματος σχολῶν καὶ σκληρότατης
τιμωρίας τῶν ὑπευθύνων."
᾽Αλλ᾽ ἄν τὰ Κατεστημένα πρὸ τῆς ἐ-
ποχῆς τῆς Λογοκρατίας ἐνεργοῦσαν
καμμιὰ φορὰ κατασταλτικά, οὐδέποτε
εἴχαμε περίπτωση χρησιμοποιήσεως
τῆς Παιδείας σὰν ὑπηρέτριας τῆς ἐξου-
σίας, οὐδέποτε δηλαδὴ ἡ κρατοῦσα τά-
6η πραγμάτων δημιούργησε ἐξ ὑπαρχῆς
ἡ ἴδια τὴν «Παιδεία», μὲ σκοπό, μέσω
αὐτῆς, νὰ ἐμποδίζη τὴν ἐλευθέρωση, νὰ
ἐξαπλώνη καὶ στερεώνη τὸ «δόγμα»
τῆς ἢ νὰ πλάθη νομιμόφρονες ὑπη-
κόους της.
Τὸ φαινόμενο τῆς ἐξαλλοτριώσεως
τῆς Παιδείας καὶ τῆς συνειδητῆς ὑπο-
ταγῆς της στὴν ἐξουσία πρωτοπαρου-'
σιάσθηκε ταυτόχρονα μὲ τὴν ἐπικράτη-
ση τοῦ θρησκευτικοῦ δογματισμοῦ. Τό-
τε -- καὶ ἀφοῦ, παράλληλα, πάρθηκαν
κατασταλτικὰ µέτρα, μὲ βάση τὰ ὁποῖα
καταστράφηκαν καὶ ἐξαφανίσθηκαν ὁ-
λες οἱ ἐλεύθερες σχολές --ἱδρύθηκαν
ἀπὸ τὸν ἴδιο τόν θρησκευτικὸ δογματι-
σµό δικά του σχολεῖα», ὅπου αὐθεντι-
κοὶ ἐκπρόσωποι τῶν δογμάτων δίδα-
σκαν στοὺς ἐκπαιδευόμενους, μὲ βάση
διατεταγμένο πρόγραμμα, τὶς δογµατι-
κὲς «ἀλήθειες» τους, μετέδιδαν σ᾽ αὐ-
τοὺς τὸ πνεῦμά τους καὶ τοὺς µετέτρε-
παν σὲ ὄργανα τοῦ θρησκευτικοῦ Κατε-
στηµένου. Ἡ Παιδεία αὐτὴ τῆς σκοπι-
µότητας εἶναι ἡ μοναδικὴ Παιδεία ποὺ
ὑπάρχει ἔκτοτε στὸν Κόσμο, καὶ ἡ ἀρχή
τῆς συμπίπτει περίπου μὲ τὴν ἐποχὴ
ποὺ το Ρωμαϊκὸ Κράτος χωρίσθηκε σὲ
᾿Ανατολικὸ καὶ Δυτικό. Ἡ περίοδος
αὐτὴ εἶναι ὁ προσδιοριστικὸς σταθμὸς
τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρω-
πότητας, διότι, ἀπὸ τότε ἕως σήμερα,
τὰ σχολεῖα ἀπὸ τὴν κατώτατη ἕως τὴν
ἀνώτατη βαθμίδα τους ἐλέγχονται, ἐνῶ
Παιδεία ἀνεξάρτητη, ἔξω ἀπὸ τὸν κύ-
κλο τῆς ἐξουσίας, δὲν ὑπάρχει πιά. Ἐ-
Ἰ λάχιστες ἐξαιρέσεις, ἰδίως στὸν τοµέα
τῆς Τέχνης, ποὺ σημειώνονται κατὰ
καιροὺς καὶ σὲ διάφορους χώρους, εἷ-
ναι εἴτε ἀμφισβητούμενης ἀνεξαρτη-
σίας εἴτε ἀσήμαντες.!ὁ)
Αὐτὸ ποὺ πέτυχε καὶ καρπώθηκε,
σὰν «πρῶτος διδάξας», τὸ θρησκευτι-