ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
47ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1985
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η οικονομική εξουθένωση του ατόμου — ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ
Θὰ γνωρίζετε ἴσως --- κι ἔχει γίνει
σχετικὴ ὑπόμνηση παλιότερα ἀπὸ τὴ
στήλη αὐτή --- ὅτι στὶς ἀρχαῖες ἑλλήνικὲς
πόλεις - κράτη ὅσοι πολῖτες γίνονταν
προλετάριοι, ἔχαναν τὰ πολιτικά
τους δικαιώματα. Επίσης οἱ πολῖτες μὲ
μεγάλο εἰσόδημα εἶχαν μεγαλύτερη εὐθύνη
ὄχι μόνο γιὰ τὴν πολιτικὴ πορεία
τῆς πόλεως ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἄμυνά
της, προκινδυνεύοντες στὴ μάχη ὡς ἵππεῖς
ἢ βαρέως ὡπλισμένοι πεζοὶ (ὁπλῖται)
--- οἱ ἔχοντες ἐτήσιο εἰσόδημα 300500
μεδίμνων ---, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς
εἰσοδηματικὰ ἀσθενέστερους ποὺ κατατάσσονταν
σὲ ὄχι τόσο κρίσιμες καὶ
ἐπικίνδυνες στρατιωτικὲς εἰδικότητες
(ὡς πελτασταί ἢ τοξόται, δηλαδὴ ἐλαφρὸ
πεζικό) ἤ σὲ βοηθητικὲς ὑπηρεσίες.
Καί, βέβαια, ἡ πολιτικὴ βαρύτητα,
π.χ. στὴν Πνύκα τοῦ ̓Αθηναίου τριακοσιομεδίμνου
ἦταν μεγαλύτερη ἀπὸ ἐκείνη
τοῦ ζευγίτου ἤ τοῦ θητός, ὅπως
καὶ στὴν ̓Απέλλα τοῦ Σπαρτιάτη γαιοκτήμονα
ἀπὸ ἐκείνη τοῦ περίοικου. "ἂν
θελήση κανεὶς νὰ ἰχνηλατήση τὴν πολιτικὴ
λογικὴ καὶ τὴν πολιτικὴ πρακτικὴ
τῆς ἑλληνικῆς πόλεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου,
ἡ ἐξήγηση εἶναι ὁλοφάνερη: Τὸ
οἰκονομικὰ ἐνεργὸ ἄτομο ἔχει πολὺ περισσότερους
λόγους νὰ ἐπιδιώκη καὶ ν ̓
ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἐπιβίωση καὶ προαγωγὴ
τοῦ συνόλου ἀπὸ τὸ παραγωγικὰ
νεκρό --- τὸ ὁποῖο ἐπὶ πλέον ἔχει καὶ τὸ
τεκμήριο τῆς ἀνικανότητας καὶ ἀχρειότήητας.
̓
Ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη πρὸς τὴν ἑλληνικὴ
εἶναι ἡ πολιτικὴ «λογικὴ» ἀλλὰ
καὶ ἡ πολιτικὴ «πρακτική» τῆς σύγχρογης
παρὰ φύσιν ἐξουσίας, τῆς διαστρε-
βλωμένης καὶ διεστραμμένης αὐτῆς
μορφῆς τοῦ πολιτικοῦ φαινομένου.
Στὴν ἐποχή μας ὄχι μόνον τείνουν νὰ ἐπωμισθοῦν
ἀποκλειστικὰ σχεδὸν τὴν
εὐθύνη γιὰ τὴν ἐπιβίωση καὶ προαγωγὴ
τοῦ συνόλου οἱ οἰκονομικὰ ὑποδεεῖς --καὶ
παραγωγικὰ ἄχρηστοι --, ἀλλὰ τὸ
Κράτος ἀγωνίζεται ἐπίμονα καὶ νὰ ἑζουθενώση
κάθε οἰκονομικὰ ἀνεξάρτητο
ἄτομο καὶ νὰ τὸ καταντήση τελικὰ ᾱκληρο
προλετάριο. Γνωρίζουν, ἀφοῦ τὸ
ζοῦν λίγο - πολύ, ὅλοι σήμερα ὅτι κάθε
οἰκονομικὴ ἐπίδοση τοῦ ἀτόμου, ποὺ ὁδηγεῖ
στὴν οἰκονομικὴ ἀνεξαρτησία
του, ἐφελκύει ἀμέσως τὴν ἐναντίον του
ἐπίθεση τοῦ σύγχρονου Κράτους, σοσιαλιστικοῦ
ἤ μή, ποὺ μὲ πλείστους
τρόπους -- ληστρικὴ φορολόγηση, νομικοὺς
φραγμούς, φαλκίδευση ἤ κατάργήση
τοῦ δικαιώματος ἰδιοκτησίας, ὑποδαύλιση
καὶ νομικὴ προστασία τῶν
ἁρπακτικῶν' διαθέσεων τῶν προλεταρίων
κλπ. --- ἐπιχειρεῖ τὴν ματαίωση ἤ
κατάργηση τῆς ἀτομικῆς οἰκονομικῆς
αὐτοδυναμίας.
Τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴ συμπεριφορὰ
αὐτὴ τῆς παρακμιακῆς μορφῆς τῆς
ἐξουσίας; Φρονοῦν, μήπως, οἱ φορεῖς
της ὅτι τὸ οἰκονομικὰ ἐνεργὸ ἄτομο ἕχει
λιγότερους λόγους νὰ ἐνδιαφέρεται
γιὰ τὰ κοινὰ ἀπὸ τὸ οἰκονομικὰ νεκρό
- κι ἑπομένως πρέπει νὰ ἀποκλεισθῆ
ἀπὸ τὴν εὐθύνη γιὰ τὸ σύνολο ἤ καὶ νὰ
ἐξουθενωθή ὡς οἰκονομικὰ ἀνεξάρτητο,
Μολονότι τὸ «Παράλογο» ἔχει ἀναγορευθῆ
σὲ θεὸ τῆς ἐποχῆς μας, δὲν θὰ
πρέπει νὰ περιορισθῆ κανεὶς σ ̓ αὐτό,
γιὰ νὰ ἑρμηνεύση τὴν ἐπὶ τοῦ θέματός
μας ἰσχύουσα σήμερα νοοτροπία. Ἡ