᾿᾽Αγωγὴ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας 2499 τιτικῶν διὰ σφηνοειδοῦς γραφῆς γεγραμμένων ἐπιγραφῶν ἀνευρέθησαν ἐν Βὰν τῆς ᾿Αρμε- νίας γνωστῶν ὑπὸ τὸ ὄνομα τῶν «Βανικῶν ἐπιγραφῶν». ... Γιγνώσκομεν λοιπὸν τὴν γλῶ- σαν τῶν Χεταίων καὶ τὴν γραμματικὴν αὐτῆς κατὰ μέγα µέρος ἀκριβῶς. Οἱ δὲ σοφοί, καίτοι μὴ σύμφωνοι ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῆς φύσεως τῆς Χετιτικῆς γλώσσης, ὁμολογοῦσιν πάντες, ὅτι αὕτη ἔχει πολλὰ τὰ κοινὰ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν καὶ ὅτι ἀποτελεῖ γέφυραν συνδέουσαν γλωσσικῶς τὸν Καύκασον πρὸς τὴν Ἑλλάδα». (1. Θωμόπουλος «Πε- λασγικά»). [Στὸ ἑπόμενο: Οἱ γλωσσολογικὲς ἀποδείξεις. --- Τὰ συμπεράσματα]. Τὸ θέµα τῆς καταγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ᾽Αλϕαβήτου ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης ᾿᾽Αγωγὴ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ τοῦ ΚΕΜΕ, ᾿᾽Αγωγὴ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας κ. ᾿Απόστολου Κακλαμάνη καὶ τοῦ προέδρου τοῦ ΚΕΜΕ (μετονομµαστάστηκε πρόσφατα σὲ «Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο») κ. Παύλου Σακελλαρίδη κατέθεσε στὸ Μονομελὲς Πρωτοδικεῖο ᾿Αθηνῶν ὁ δικηγόρὀὸς - ἐπίτιμος κα- θηγητὴς Πανεπιστηµίου κ. Κ.Α. Πλευρης, ἐξ αἰτίας τοῦ «ἱστορικοῦ ψεύδους» --- ὅπως ἀ- ναφέρεται στὴν αἴτηση -- ποὺ περιέχεται στὸ διδακτικὸ βιβλίο τῆς Ἱστορίας τῆς Α΄ Γυ- µνασίου, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ ᾽Αλϕάβητο εἶναι φοινικικό. Ἡ αἴτηση ἐκδικάσθηκε στὶς 18 Νο- εµβρίου. Δὲν παρουσιάσθηκαν στὸ δικαστήριο οἱ κ.κ. Α. Κακλαμάνης καὶ Π. Σακελλα- ρίδης, ἀντιπροσωπευθέντες ἀπὸ τὸν δικηγόρο, νομικὸ σύμβουλο τοῦ ὑπουργείου Παι- δείας, κ. Κυριαζόπουλο, ὅπως δὲν παρουσιάσθηκε καὶ κανεὶς ἐπιστημονικὸς ἐκπρόσω- πος τοῦ ὑπουργείου, γιὰ νὰ ἀντικρούση τὴν ἐπιστημονικὴ ἐπιχειρηματολογία τοῦ αἰτοῦν- τος. Ὁ κ. Κ. Πλεύρης στὴν αἴτησή του ζητεῖ ἀπὸ τὸν ὑπουργό «α) νὰ ἐκδώση ἐπείγουσα ἐγκύκλιον, ὥστε νὰ διδαχθοῦν οἱ μαθητὲς τὸ ἀληθές, ὅτι τὸ ἐν χρήσει ἀλφάβητόν µας εἶναι ἑλληνικῆς προελεύσεως καὶ δὴ ἀρχαιοκρητικῆς τοιαύτης, β) νὰ ἀπαλειφθῆ ἡ ἐπιλήψιμος παράγραφος ἐκ τοῦ προρρήηθέντος σχολικοῦ βιβλίου εἰς τὰς μελλοντικὰς ἐκδόσεις αὐτοῦ». ὋὉ κ. Κ. Πλεύρης ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων στὴν αἴτησή του τὰ ἑξῆς; «Ἐν τούτοις, τυγχάνει γνωστὸν ὅτι εἰς ὅλα τὰ πανεπιστήµια τοῦ κόσμου οἱ διαπρεπέ- στεροι γλωσσολόγοι καὶ ἱστορικοὶ ἀναγνωρίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες ὄχι µόνον δὲν παρέλαβον ἀπὸ ἄλλους τὸ ἀλφάβητον, ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς οἱ Φοίνικες ἀντέγραψαν τὸ ᾿Αρχαιοκρητικὸν ἀλφάβητον, τὸ ὁποῖον διεσκεύασαν πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἐμπορικῶν καὶ µόνο ἀναγκῶν των, διότι οἱ Φοίνικες ὑπῆρξαν λαὸς ἐμπόρων, οὐδέποτε ἐπιδοθεὶς εἰς τὴν φιλολογίαν κ.τ.λ. » Ἐν Ἐλλάδι δυστυχῶς ὑπὸ ἀσχέτων περὶ τὴν γλωσσολογίαν καὶ τὴν ἱστορίαν αὐτῆς διατυποῦται ἡ ἐσφαλμένη ἄποψις, ὅτι οἱ Ἕλληνες παρέλαβον τὸ ἀλφάβητόν των ἐκ τῶν. σημιτῶν Φοινίκων, ἄποψιν τὴν ὁποία ἐπαναλαμβάνει καὶ τὸ προαναφερθὲν σχολικὸν βι- βλίον. » Εἶναι παράδοξον τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν πατρίδα µας, ἄν καὶ ὑπάρχει Σχολὴ Φιλολο- γίας καὶ ᾿Ακαδημία, εἶναι παράδοξον, τονίζω, τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν κυκλοφοροῦν μελέται ἐπὶ "τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου. Ὡς ἐπιστήμων ἀσχολούμενος μὲ τὸν ᾿Αρχαιοελληνικὸν πολι- τισμὸν συνέγραψα ἀρκετὰ συγγράμματα περὶ τούτου καὶ ὠσαύτως ἐξέδωσα (1981) ἐργασίαν μὲ θέµα: «Τὸ Ἑλληνικὸν ᾽Αλφάβητον», ὅπου ἐξετάζω τὴν καταγωγὴν καὶ ἐξέλιξιν τῆς "Ἐλ- ληνικῆς γραφῆς καὶ ἑκάστου γράμματος τοῦ ἰσχύοντος ἀλφαβήτου µας. Παραθέτω ἐπὶ πλέ- ον συγκριτικοὺς πίνακας, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται περιτράνως ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ἡ Ἕλλη- νικὴ καταγωγὴ τοῦ ἀλφαβήτου µας, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ὅτι οἱ Φοίνικες ἀπεμιμήθησαν τὸ ᾿Α4ρ-