ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Ὁ ἐζυπνάκιας μὲ τὸ τηλεσκόπιο Ὅταν γράφουμε ὅτι ἡ παιδεία ἦταν πάντοτε στὰ χέρια τῶν πάσης μορφῆς κατεστήμένων ἐξουσιαστῶν'! ὅταν γράφουμε ὅτι ἐπιδίωξή τους εἶναι ἡ διαστροφἡ καὶ στρέβλωση τῆς ἀνθρώπινης Ἱστορίας, ὥστε νὰ στηρίζουν ἐπ ̓ αὐτῆς καὶ νὰ δικαιολογοῦν, ἐντελῶς αὐθαίρετα, τὸ ὑβριστικὸ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὀντότητα ἔργο τους ἐναντίον τῆς ἐλευθερίας' ὅταν γράφουμε ὅτι οἱ ψευδοσοφοὶ συντηροῦνται ᾱπὸ τὰ ἐξουσιαστικὰ συστήματα, γιὰ νὰ τὰ ὑπηρετοῦν μὲ ἀνταμοιβὲς ἡγεμονικές' ὅταν γράφουμε ὅτι τὰ ἀπολιθωτικὰ δόγματα ὑπὸ μιὰ δῆθεν ἐπιστημονικὴ μορφὴ ἔχουν ἐγκατασταθεῖ σὰν καθοδηγητὲς στὴν βάση τῆς παιδείας καὶ ἐνσταλάζουν τὴν σπειροχαίτη τῆς ἐκτροπῆς μέσα στοὺς νέους, δὲν φανταζόμαστε ποτὲ ὅτι θὰ γινόμαστε μάρτυρες τῆς ἐγκαθίδρυσης «ἐδῶ καὶ τώρα» στὴν παιδεία τῶν σκληρῶν δογμάτων διὰ μέσου τοῦ «ΚΕΜΕ» (σὲ «Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο» μεταβαπτίσθηκε πρόσφατα). Θὰ μιλήσω γιὰ τὸ βιβλίο τῆς Α ́ Λυκείου «Ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους», ποὺ συγγραφέας του εἶναι ὁ 44. Σταυριανός. Τὰ συστήματα εἶναι σὲ θέση νὰ δημιουργοῦν ὅσους «Σταυριανοὺς» θέλουν μὲ τόσο εὔκολο τρόπο, ὅσο τὰ ἐργαστήρια τῆς ἠλεκτρονικῆς τὰ ρομπότ. Καὶ βέβαια μὲ τὰ τεχνητὰ ρομπότ δὲν θ ̓ ἀπασχοληθῶ ἐδῶ. Θὰ μ ̓ ἀπασχολήσει ὅμως τὸ βιβλίο, γιατὶ σὰν φορολογούμενος ποὺ πλήρώνω τοὺς ἀναπαράγοντες, διὰ τῆς παιδείας τῆς ἐκτροπῆς, τὰ ἀνθρώπινα νέα «ρομπότ» τῶν σκληρῶν τώρα δογμάτων, ἔχω τὸ νόμιμο δικαίωμα ν ̓ ἀντισταθῶ μὲ κάθε τρόπο ἐπικαλούμενος τὸ ἄρθρο 16, παρ. 1,2 καὶ 4 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, καὶ νὰ ρωτήσω τοὺς ὑπεύθυνους τοῦ «ΚΕΜΕ»: Θεωροῦν ὅτι τὸ βιβλίο, «Ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους» πληροῖ τὶς ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος προὐποθέσεις «διὰ τὴν ἠθικήν, πνευματικήν, ἐπαγγελματικὴν καὶ φυσικὴν ἀγωγὴν τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνειδήσεως καὶ τὴν διάπλασιν αὐτῶν ὡς ἐλευθέρων καὶ ὑπευθύνων πολιτῶν»; Πληροῖ, ἔστω, τὸ βιβλίο αὐτὸ τὴν κατ ̓ ἐξοχήν, γιὰ ἐμένα, παιδαγωγικὴ ὑποχρέωση τῆς διαπλάσεως ἐλευθέρων καὶ ὑπευθύνων πολιτῶν; Θὰ δώσω ἕνα παράδειγμα, γιὰ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ Δαυλοῦ, σχολιάζοντας τὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου αὐτοῦ ποὺ ἔχει γενικὸ τίτλο «Σπουδάζοντας τὸ παρελθόν» μὲ ἐπὶ μέρους τίτλους: 1. Ἡ ἱστορία καὶ ἐμεῖς. 2. Οἱ τρεῖς τεχνολογικὲς Ἐπαναστάσεις. 3. Οἱ τεχνολογικὲς καὶ Κοινωνικὲς Ἐπαναστάσεις. 4. Μόρφωση ἤ Καταστροφή; Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ πρώτου κεφαλαίου, γιὰ τὴν ἐξαγωγὴ συμπερασμάτων, ἔγινε, διότι σ ̓ αὐτὸ πολὺ συγκεκαλυμμένα, σὰν χάδι, περνᾶνε τὰ πρῶτα συνθήματα. (Στὰ ἐπόμενα κεφάλαια ἡ διαστροφὴ καὶ ἡ στρέβλωση κορυφώνονται ἀναιδέστατα). Εἰδοποιῶ ὅτι τὸ ἄρθρο αὐτὸ δέχεται ἀκόμη τὴν «καλὴ πίστη» τῶν ὑπευθύνων καὶ ἀναμένει ἀπάντηση ἐπὶ τοῦ πρώτου ἔστω κεφαλαίου. ̓Ας δοῦμε τὶς πρῶτες σελίδες. Τὸ βιβλίο ξεκινάει μὲ τὴν ἐπισήμανση τῶν κινδυνολογούντων ἑκατέρωθεν ἐξουσιαστῶν: «Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ἀναταραχῆς». Ὅλοι κατηγοροῦν ὅλους καὶ «οἱ συντηρητικοὶ τοὺς ριζοσπάστες καὶ οἱ ριζοσπάστες τοὺς συντηρητικούς». Ἐρωτῶ: μὲ τὸν ὄρο «ριζοσπάστες» ἐννοεῖ, τὸ