ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Ὁ ἐζυπνάκιας μὲ τὸ τηλεσκόπιο Ὅταν γράφουμε ὅτι ἡ παιδεία ἦταν πάντοτε στὰ χέρια τῶν πάσης μορφῆς κα- τεστήµένων ἐξουσιαστῶν'! ὅταν γράφουμε ὅτι ἐπιδίωξή τους εἶναι ἡ διαστροφἡ καὶ στρέβλωση τῆς ἀνθρώπινης Ἱστορίας, ὥστε νὰ στηρίζουν ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ νὰ δι- καιολογοῦν, ἐντελῶς αὐθαίρετα, τὸ ὑβριστικὸ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὀντότητα ἔργο τους ἐναντίον τῆς ἐλευθερίας' ὅταν γράφουμε ὅτι οἱ ψευδοσοφοὶ συντηροῦνται ᾱ- πὸ τὰ ἐξουσιαστικὰ συστήµατα, γιὰ νὰ τὰ ὑπηρετοῦν μὲ ἀνταμοιβὲς ἡγεμονικές' ὅ- ταν γράφουμε ὅτι τὰ ἀπολιθωτικὰ δόγματα ὑπὸ μιὰ δῆθεν ἐπιστημονικὴ μορφὴ ἔ- χουν ἐγκατασταθεῖ σὰν καθοδηγητὲς στὴν βάση τῆς παιδείας καὶ ἐνσταλάζουν τὴν σπειροχαίτη τῆς ἐκτροπῆς µέσα στοὺς νέους, δὲν φανταζόµαστε ποτὲ ὅτι θὰ γινό- µαστε μάρτυρες τῆς ἐγκαθίδρυσης «ἐδῶ καὶ τώρα» στὴν παιδεία τῶν σκληρῶν δογμάτων διὰ μέσου τοῦ «ΚΕΜΕ» (σὲ «Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο» µεταβαπτίσθη- κε πρόσφατα). Θὰ μιλήσω γιὰ τὸ βιβλίο τῆς Α΄ Λυκείου «Ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους», ποὺ συγγραφέας του εἶναι ὁ 44. Σταυριανός. Τὰ συστήµατα εἶναι σὲ θέση νὰ δη- μιουργοῦν ὅσους «Σταυριανοὺς» θέλουν μὲ τόσο εὔκολο τρόπο, ὅσο τὰ ἐργαστή- ρια τῆς ἠλεκτρονικῆς τὰ ρομπότ. Καὶ βέβαια μὲ τὰ τεχνητὰ ρομπότ δὲν θ᾽ ἀπασχο- ληθῶ ἐδῶ. Θὰ μ᾽ ἀπασχολήσει ὅμως τὸ βιβλίο, γιατὶ σὰν φορολογούμενος ποὺ πλήρώνω τοὺς ἀναπαράγοντες, διὰ τῆς παιδείας τῆς ἐκτροπῆς, τὰ ἀνθρώπινα νέα «ρομπότ» τῶν σκληρῶν τώρα δογμάτων, ἔχω τὸ νόµιµο δικαίωμα ν᾿ ἀντισταθῶ μὲ κάθε τρόπο ἐπικαλούμενος τὸ ἄρθρο 16, παρ. 1,2 καὶ 4 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγ- ματος, καὶ νὰ ρωτήσω τοὺς ὑπεύθυνους τοῦ «ΚΕΜΕ»: Θεωροῦν ὅτι τὸ βιβλίο, «Ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους» πληροῖ τὶς ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος προὐποθέσεις «διὰ τὴν ἠθικήν, πνευματικήν, ἐπαγγελματικὴν καὶ φυσικὴν ἀγω- γὴν τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνειδήσεως καὶ τὴν διάπλασιν αὐτῶν ὡς ἐλευθέρων καὶ ὑπευθύνων πολιτῶν»; Πληροῖ, ἔστω, τὸ βιβλίο αὐτὸ τὴν κατ᾽ ἐξοχήν, γιὰ ἐμένα, παιδαγωγικὴ ὑποχρέωση τῆς διαπλά- σεως ἐλευθέρων καὶ ὑπευθύνων πολιτῶν; Θὰ δώσω ἕνα παράδειγµα, γιὰ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ Δαυλοῦ, σχολιάζοντας τὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου αὐτοῦ ποὺ ἔχει γενικὸ τίτλο «Σπουδάζοντας τὸ παρελθόν» μὲ ἐπὶ μέρους τίτλους: 1. Ἡ ἱστορία καὶ ἐμεῖς. 2. Οἱ τρεῖς τεχνολογι- κὲς Ἐπαναστάσεις. 3. Οἱ τεχνολογικὲς καὶ Κοινωνικὲς Ἐπαναστάσεις. 4. Μόρ- φωση ἤ Καταστροφή; Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ πρώτου κεφαλαίου, γιὰ τὴν ἐξαγωγὴ συμπερασμάτων, ἔγινε, διότι σ᾽ αὐτὸ πολὺ συγκεκαλυμµένα, σὰν χάδι, περνᾶνε τὰ πρῶτα συνθήματα. (Στὰ ἐπόμενα κεφάλαια ἡ διαστροφὴ καὶ ἡ στρέβλωση κορυφώνονται ἀναιδέ- στατα). Εἰδοποιῶ ὅτι τὸ ἄρθρο αὐτὸ δέχεται ἀκόμη τὴν «καλὴ πίστη» τῶν ὑπευ- θύνων καὶ ἀναμένει ἀπάντηση ἐπὶ τοῦ πρώτου ἔστω κεφαλαίου. ᾿Ας δοῦμε τὶς πρῶτες σελίδες. Τὸ βιβλίο ξεκινάει μὲ τὴν ἐπισήμανση τῶν κινδυνολογούντων ἑκατέρωθεν ἐξουσιαστῶν: «Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ἀναταρα- χῆς». Ὅλοι κατηγοροῦν ὅλους καὶ «οἱ συντηρητικοὶ τοὺς ριζοσπάστες καὶ οἱ ρι- ζοσπάστες τοὺς συντηρητικούς». Ἐρωτῶ: μὲ τὸν ὄρο «ριζοσπάστες» ἐννοεῖ, τὸ