Ἢ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΥΙΡΙΟΗ. ΑΚΤΗΙΕ 1. απά ΒΕΝΡΑΜ, ΙΟ5ΕΡΗ. πια! {οινη ἱπ πας σοοἱείν (Ἡ μικρὴ πόλη στὴν μαζικὴ κοινωνία) Τὸ σημαντικὸ αὐτὸ ἔργο ἐπιδιώκει νὰ καταδείξει τὴν σχέση τῆς μικρῆς ἀγροτικῆς. κοινότητας μὲ τὴν σύγχρονη ἁἀστικὴ κοινωνία, περιγράφοντας τὶς κοινωνικές, οἰκονομικὲς καὶ θεσμικὲς δομές, τὴν πολιτικὴ κατασκευή, τὸ σύστημα ἡγεσίας ὡς καὶ τὴν ἐπίδρασή τους στὴν πολιτιστική, οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ζωὴ τῆς κοινότητας. ̓Αναφέρεται ἐπίσης καὶ στὰ ψυχολογικὰ διλήμματα τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς, στὸ σύστημα τῆς ἐπιτόπιας πολιτικῆς ἡγεσίας καὶ στὴν ἐπίδραση τῆς μαζικῆς κοινωνίας στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῆς πόλης. Οἱ συγγραφεῖς ὑποστηρίζουν, ὅτι καμμιὰ θεωρία τῆς πολιτικῆς δράσης δὲν μπορεῖ νὰ ἐκτιμήσει τὶς λεπτομέρειες καὶ τὸν περίπλοκο χαρακτῆρα τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Ἢ πολιτι-κἡ διεργασία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα δίκτυο κοινωνικῶν, ψυχολογικῶν, νομικῶν καὶ διοικητικῶν συντελεστῶν συνεχόμενων ἀπὸ μιὰ δομὴ ἡγεσίας ἀπευθυνόμενης στὰ ποικίλα ὑποκείμενα, ποὺ τὰ συμφέροντά τους ἀντανακλῶνται στὶς δραστηριότητες τῶν ἀναδόχων τους. . Οἱ συγγραφεῖς ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἀντίληψη ὅτι οἱ θέσεις τῶν ἡγητόρων τείνουν νὰ προδίδουν ρόλους γενικευμένης ἡγεσίας, γιὰ νὰ συμπεράνουν ὅτι τὰ προβλήματα τῆς τοπικῆς ἡγεσίας καὶ τοῦ ἐπιτόπιου πολιτικοῦ ἐλέγχου διαθλῶνται ἀπὸ τὶς μεταβολὲς ποὺ συμβαίνουν στὴν κοινότητα σὰν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπίδρασης τῆς μαζικῆς κοινωνίας. Ἣ ἰσχὺς τείνει νὰ βασίζεται στὴν πρόσβαση στὶς πηγὲς τῶν ἀποφάσεων στοὺς εὐρεῖς ὀργανισμοὺς. Οἱ συγγραφεῖς βλέπουν μιὰ πυραμιδοειδῆ δομὴ ἰσχύος μὲ μιὰ «ἀόρατη κυβέρνηση» στὴν κορυφὴ τῆς λήψης τῶν ἀποφάσεων. Ἢ πολιτικὴ τῶν κοινοτικῶν ἡγετῶν ἀντανακλᾶ κυρίαρχα συμφέροντα μὲ ἔντονη ψυχολογικὴν ἀπόχρωση στὴν πολιτικὴ ζωή. Ἡ ἰσχὺς τῶν πρωτογενῶν ἡγετῶν, σύμφωνα μὲ τοὺς συγγραφεῖς, ὅπως καὶ ἡ ἐπιρροή τους στὶς δευτερογενεῖς θέσεις, προέρχεται κυρίως ἀπὸ τὴν συσχέτισή τοὺς μὲ τὴν μεγάλη μαζικὴ κοινωνία. Ἣ μαζικὴ κοινωνία ποὺ εἰσέβαλε στὴν μικρὴ ἀγροτικὴ κοινότητα, τείνει νὰ οὐδετεροποιεῖ τὴν διαδικασία τῆς τοπικῆς κυβέρνησης. ̓Απὸ αὐτὸ προκύπτει ἡ ἔλλειψη ἀποτελεσματικότητας στὴν λήψη ἐπιτόπιων πολιτικῶν ἀποφάσεων, ἐνῶ ἡ ἰσχὺς προέρχεται βασικὰ ἀπὸ τὴν μεγαλύτερή ἐξωτερικὴ κοινωνία. Ἣ ἰσχύς τῶν φορέων της εἶναι εὐθεῖα συνάρτηση τῶν δεσμῶν τους μὲ τὴν ἐξωκοινοτικὴ μαζικὴ κοινωνία. Πρόκειται γιὰ ἔργο ἱκανῆς ἐμπειρικῆς σπουδαιότητας. Μανώλης Μαρκάκης Κ.Ν. ΧΑΤΖΗΠΑΤΕΡΑΣ -- Μ. Σ. ΦΑΦΑΛΙΟΥ, Μαρτυρίες 40---4] (Βραβεῖον ̓Ακαδημίας ̓Αθηνῶν), Β ̓ ἔκδοση -- Προλογίζει ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος, «Κέδρος», ̓Αθῆναι 1985 (σελίδες 405) Ὃ Ἑλληνικὸς χῶρος εἶναι γεμᾶτοςἀπὸ «Μαρτυρίες». Χιλιάδες χρόνια ἀγώνων τοῦ λαοῦ ποὺ κατοικεῖ στὰ χώματα αὐτὰ ἔχουν ἀφήσει πίσω τοὺς «τεκμήρια» ἀδιάψευστα. Θὰ ἦταν σκόπῖμο χάριν ὅλων τῶν λαῶν ποὺ στερήθηκαν βίαια τοῦ ἀστρολάβου τους, δηλαδὴ τοῦ πανάρχαιου Λόγου, γιὰ τὴν πορεία τους πρὸς τὴν ὁδὸ τοῦ ἐξανθρωπισμοῦ, νὰ γίνονται συχνὰ ἀναφορὲς στὶς μαρτυρίες τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου. ̓Εγὼ ἐπ ̓ εὐκαιρία τῶν πρόσφατων μαρτυριῶν τοῦ 1940--41, ποὺ τὰ 4δχρονά τους γιορτάσαμμε πρὸ ὁὀλίγου, θὰ κάνὼ μιὰ σύντομη ἱστορικὴ διαδρομή. ̓Αρχίζω μὲ κάτι πολὺ σημαντικό, ποὺ προλόγισε τὴν καταστροφὴ ποὺ θὰ ἐρχόταν καὶ σφράγισε τὴν μοῖρα ὅλων τῶν λαῶν. 167 π.Χ.: Ὁ ὕπατος Αἰμίλιος Παῦλος σύρει πίσω ἀπὸ τὸ ἅρμα του, στὸν θρίαμβό του