Ἢ ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΥΙΡΙΟΗ. ΑΚΤΗΙΕ 1. απά ΒΕΝΡΑΜ, ΙΟ5ΕΡΗ. πια! {οινη ἱπ πας σοοἱείν (Ἡ μικρὴ πόλη στὴν μαζικὴ κοινωνία) Τὸ σημαντικὸ αὐτὸ ἔργο ἐπιδιώκει νὰ καταδείξει τὴν σχέση τῆς μικρῆς ἀγροτικῆς. κοινότητας μὲ τὴν σύγχρονη ἁἀστικὴ κοινωνία, περιγράφοντας τὶς κοινωνικές, οἰκονομι- κὲς καὶ θεσμικὲς δοµές, τὴν πολιτικὴ κατασκευή, τὸ σύστηµα ἡγεσίας ὡς καὶ τὴν ἐπίδρα- σή τους στὴν πολιτιστική, οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ζωὴ τῆς κοινότητας. ᾽Αναφέρεται ἐπί- σης καὶ στὰ ψυχολογικὰ διλήμματα τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς, στὸ σύστηµα τῆς ἐπιτόπιας πο- λιτικῆς ἡγεσίας καὶ στὴν ἐπίδραση τῆς μαζικῆς κοινωνίας στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῆς πό- λης. Οἱ συγγραφεῖς ὑποστηρίζουν, ὅτι καμμιὰ θεωρία τῆς πολιτικῆς δράσης δὲν μπορεῖ νὰ ἐκτιμήσει τὶς λεπτομέρειες καὶ τὸν περίπλοκο χαρακτῆρα τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Ἢ πολιτι-- κἡ διεργασία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα δίκτυο κοινωνικῶν, ψυχολογικῶν, νομικῶν καὶ διοικη- τικῶν συντελεστῶν συνεχόμενων ἀπὸ μιὰ δομὴ ἡγεσίας ἀπευθυνόμενης στὰ ποικίλα ὑπο- κείµενα, ποὺ τὰ συμφέροντά τους ἀντανακλῶνται στὶς δραστηριότητες τῶν ἀναδόχων τους. . Οἱ συγγραφεῖς ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἀντίληψη ὅτι οἱ θέσεις τῶν ἡγητόρων τείνουν νὰ προ- δίδουν ρόλους γενικευμένης ἡγεσίας, γιὰ νὰ συμπεράνουν ὅτι τὰ προβλήματα τῆς τοπικῆς ἡγεσίας καὶ τοῦ ἐπιτόπιου πολιτικοῦ ἐλέγχου διαθλῶνται ἀπὸ τὶς μεταβολὲς ποὺ συμβαί- νουν στὴν κοινότητα σὰν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπίδρασης τῆς μαζικῆς κοινωνίας. Ἣ ἰσχὺς τείνει νὰ βασίζεται στὴν πρόσβαση στὶς πηγὲς τῶν ἀποφάσεων στοὺς εὐρεῖς ὀργανισμοὺς. Οἱ συγγραφεῖς βλέπουν μιὰ πυραμιδοειδῆ δομὴ ἰσχύος μὲ μιὰ «ἀόρατη κυβέρνηση» στὴν κορυφὴ τῆς λήψης τῶν ἀποφάσεων. Ἢ πολιτικὴ τῶν κοινοτικῶν ἡγετῶν ἀντανακλᾶ κυρίαρχα συμφέροντα μὲ ἔντονη ψυ- χολογικὴν ἀπόχρωση στὴν πολιτικὴ ζωή. Ἡ ἰσχὺς τῶν πρωτογενῶν ἡγετῶν, σύμφωνα μὲ τοὺς συγγραφεῖς, ὅπως καὶ ἡ ἐπιρροή τους στὶς δευτερογενεῖς θέσεις, προέρχεται κυρίως ἀπὸ τὴν συσχέτισή τοὺς μὲ τὴν μεγάλη μαζικὴ κοινωνία. Ἣ μαζικὴ κοινωνία ποὺ εἰσέβα- λε στὴν μικρὴ ἀγροτικὴ κοινότητα, τείνει νὰ οὐδετεροποιεῖ τὴν διαδικασία τῆς τοπικῆς κυβέρνησης. ᾿Απὸ αὐτὸ προκύπτει ἡ ἔλλειψη ἀποτελεσματικότητας στὴν λήψη ἐπιτόπιων πολιτικῶν ἀποφάσεων, ἐνῶ ἡ ἰσχὺς προέρχεται βασικὰ ἀπὸ τὴν μεγαλύτερή ἐξωτερικὴ κοινωνία. Ἣ ἰσχύς τῶν φορέων της εἶναι εὐθεῖα συνάρτηση τῶν δεσμῶν τους μὲ τὴν ἐξω- κοινοτικὴ μαζικὴ κοινωνία. Πρόκειται γιὰ ἔργο ἱκανῆς ἐμπειρικῆς σπουδαιότητας. Μανώλης Μαρκάκης Κ.Ν. ΧΑΤΖΗΠΑΤΕΡΑΣ -- Μ. Σ. ΦΑΦΑΛΙΟΥ, Μαρτυρίες 40---4] (Βραβεῖον ᾿Ακαδημίας ᾿Αθηνῶν), Β᾽ ἔκδοση -- Προλογίζει ὁ Παναγιώτης Κα- νελλόπουλος, «Κέδρος», ᾿Αθῆναι 1985 (σελίδες 405) Ὃ Ἑλληνικὸς χῶρος εἶναι γεμᾶτοςἀπὸ «Μαρτυρίες». Χιλιάδες χρόνια ἀγώνων τοῦ λαοῦ ποὺ κατοικεῖ στὰ χώματα αὐτὰ ἔχουν ἀφήσει πίσω τοὺς «τεκμήρια» ἀδιάψευστα. Θὰ ἦταν σκόπῖμο χάριν ὅλων τῶν λαῶν ποὺ στερήθηκαν βίαια τοῦ ἀστρολάβου τους, δη- λαδὴ τοῦ πανάρχαιου Λόγου, γιὰ τὴν πορεία τους πρὸς τὴν ὁδὸ τοῦ ἐξανθρωπισμοῦ, νὰ γί- νονται συχνὰ ἀναφορὲς στὶς μαρτυρίες τοῦ Ἑλληνικοῦ χώρου. ᾿Εγὼ ἐπ᾽ εὐκαιρία τῶν πρόσφατων μαρτυριῶν τοῦ 1940--41, ποὺ τὰ 4δχρονά τους γιορτάσαμµε πρὸ ὁὀλίγου, θὰ κά- νὼ μιὰ σύντομη ἱστορικὴ διαδρομή. ᾽Αρχίζω μὲ κάτι πολὺ σηµαντικό, ποὺ προλόγισε τὴν καταστροφὴ ποὺ θὰ ἐρχόταν καὶ σφράγισε τὴν μοῖρα ὅλων τῶν λαῶν. 167 π.Χ.: Ὁ ὕπατος Αἰμίλιος Παῦλος σύρει πίσω ἀπὸ τὸ ἅρμα του, στὸν θρίαµβό του