5’ ΤῸ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΉΓΗΜΑ ἡ ΤΟΥ Ἅ. . ΠΕΤΡΟΣ ΓΛΕΖΟΣ «Μὴ μὲ λὲς ̓Αλέκο..» -- ̓Αλέξανδρος Πάλλης, ἀντισυνταγματάρχης τοῦ πυροβολικοῦ, πολεμικῆς διαθεσιμότητος... Συστήθηκε μόνος του, μόλις ὁ Δαμιανὸς μπῆκε στὸ σαλόνι, πρὶν προφτάσει ἡ οἰκοδέσποινα, ποὺ κατὰ τύχην τὴν στιγμὴ ἐκείνη ὑποδεχόταν καὶ κάποιους ἄλλους «φιλοξενουμένους της, νὰ τὸν συστήσει. Ὃ ἀντισυνταγματάρχης ἦταν ἕνας μεσόκοπος ἄντρας. 'Ὑψηλός, εὐθυτενής, σφικτὰ δεμένος σ ̓ ἕνα καφὲ κοστούμι, ποὺ μὲ τὸ σφίξιμό του θύμιζε στρατιωτικὴ στολή, μὲ γκρίζα μαλλιὰ ὄρθια κομμένα, ποὺ ἔφεραν στὸ νοῦ τοῦ Δαμιανοῦ τὸν παλιὸν ἐκεῖνον ἐπιτελάρχην τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων Βίκτωρα Δούσμανην, μὲ ζωηρὰ μάτια. ̓Ακόμη τὸ ὄνομα τοῦ θύμιζε καὶ κάποιον ἄλλον παλιὸν σπουδαῖον βαθμοφόρον τοῦ ̓Ελληνικοῦ Στρατοῦ, Πάλλην ἐπίσης, καὶ τέλος, ἔξω ἀπὸ τοὺς δυὸ στρατιωτικούς, τὸν φημισμένο μεταφραστὴ τῆς ̓Ιλιάδος, τὸν λογοτέχνην ̓Αλέξανδρο Πάλλην, τοῦ Λίβερπουλ. -- Δαμιανὸς Κριεκούκης..., ἀποκρίθηκε,χωρὶς νὰ δηλώσει αὐτὸς ἰδιότητα. ̓Αντελήφθη ἄλλως τε, πὼς δὲν θὰ ἔλεγε τίποτα στὸν ἀρειμάνιο στρατιωτικὸ μὲ τὸ ξεχωριστὸ ὀνοματεπώνυμο: «Δαμιανὸς Κριεκούκης, εἰσαγωγεὺς κεντημάτων ἀπὸ τὸ ΧόνγκΚόνγκ καὶ συγγραφεύς». Τὴν τελευταία μάλιστα ἰδιότητά του τὴν ἀνέφερε πάντοτε δειλὰ - δειλά, μὲ χαμηλὴ φωνή, ὡσὰν νὰ εἶχε τὴν αἴσθηση πῶς δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ χρησιμοποιεῖ ἕναν σπουδαῖον τίτλον. Καὶ μάλιστα, στὴν περίπτωση αὐτή, ποὺ ἐμπρὸς στὸν «ἀντισυνταγματάρχη τοῦ πυροβολικοῦ, πολεμικῆς διαθεσιμότητος» αὐτὸ τὸ ἔστω καὶ δειλὰ - δειλὰ λεγόμενον «συγγραφεύς» ἴσως θὰ ἧταν καὶ κωμικό. | Βέβαια ὁ ἀντισυνταγματάρχης δὲν εἶχε συγγένεια μὲ αὐτοὺς τοὺς Πάλληδες. Καὶ στὴν συνηθισμένη τυπικὴ ἐρώτηση τοῦ Δαμιανοῦ τὸ ξέκοψε, καὶ μάλιστα μὲ προφανῆ κάποια δυσφορία. Αὐτὸς ξεχωριστὸς καὶ μόνος: Ὃ ̓Αλέξανδρος Πάλλης, ὁ ἀντισυνταγματάρχης τοῦ πυροβολικοῦ τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος! Ὡς τόσο μᾶλλον φιλόφρονα ἐκάλεσε τὸν Δαμιανὸ νὰ καθήσει κοντά του, σ ̓ ἕνα κοινὸ κάθισμα, ἐνῶ ἐκεῖνος εἴχε βολεφτεῖ σὲ βαθειὰ πολυθρόνα. Καὶ ὁ Δαμιανὸς μὲ τὴν ἔντονη διάθεση ποὺ εἶχε πάντοτε νὰ συμμαζεύεται σὲ καμμιὰ γωνιά, ὅταν τύχαινε σὲ κοσμικὲς συγκεντρώσεις, δέχτηκε τὴν πρόσκληση εὐχάριστα. Ἕ"Αλλως τε τοῦ εἶχε κάμει ἀγαθὴ ἐντύπωση αὐτὸς ὁ ἀντισυνταγματάρχης, ἔστω καὶ ἄν εἶχε λίγο αὐστηρὸ ὕφος. Ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι οἱ στρατιωτικοί. Ἢ συζήτηση ἄρχισε ἀμέσως σὲ φιλικὸ τόνο, μὲ αἰσθητὴ βέβαια τὴν ὑπεροχὴ τοῦ στρατιωτικοῦ. Διηγήθηκε στὸν Δαμιανὸ μερικὰ στρατιωτικὰ ἀνέκδοτα, ἀπάντησε ἀποφθεγματικὰ σὲ κάποιες ἐρωτήσεις του γιὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Καὶ ὑψώνοντας τὸ τρίτο ποτηράκι οὖζο, ποὺ ἔπινε τρώγοντας ἄφθονους ξηροὺς καρπούς, ἐρώτησε κάπως καθυστερημένα: - Καὶ σεῖς, τί ἐπαγγέλεσθε; -- Εἰσαγωγεύς, ἀπάντησε ὁ Δαμιανός. -- Εἰσαγωγεύς; Εἰδῶν; - Κεντημάτων τοῦ Χόνγκ - Κόνγκ. Φάνηκε πὼς τὸ εἶδος δὲν τοῦ ἔκαμε