5’ ΤῸ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΉΓΗΜΑ ἡ ΤΟΥ Ἅ. . ΠΕΤΡΟΣ ΓΛΕΖΟΣ «Μὴ μὲ λὲς ᾽Αλέκο..» -- ᾿Αλέξανδρος Πάλλης, ἀντισυν- ταγματάρχης τοῦ πυροβολικοῦ, πολε- μικῆς διαθεσιµότητος... Συστήθηκε μόνος του, μόλις ὁ Δα- μιανὸς μπῆκε στὸ σαλόνι, πρὶν προ- φτάσει ἡ οἰκοδέσποινα, ποὺ κατὰ τύ- χην τὴν στιγμὴ ἐκείνη ὑποδεχόταν καὶ κάποιους ἄλλους «φιλοξενουμένους της, νὰ τὸν συστήσει. Ὃ ἀντισυνταγματάρχης ἦταν ἕνας µεσόκοπος ἄντρας. 'Ὑψηλός, εὐθυτε- νής, σφικτὰ δεμένος σ᾽ ἕνα καφὲ κο- στούμι, ποὺ μὲ τὸ σφίξιμό του θύμιζε στρατιωτικὴ στολή, μὲ γκρίζα μαλλιὰ ὄρθια κομμένα, ποὺ ἔφεραν στὸ νοῦ τοῦ Δαμιανοῦ τὸν παλιὸν ἐκεῖνον ἐπι- τελάρχην τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων Βίκτωρα Δούσμανην, μὲ ζωηρὰ μάτια. ᾿Ακόμη τὸ ὄνομα τοῦ θύμιζε καὶ κά- ποιον ἄλλον παλιὸν σπουδαῖον βαθμο- φόρον τοῦ ᾿Ελληνικοῦ Στρατοῦ, Πάλ- λην ἐπίσης, καὶ τέλος, ἔξω ἀπὸ τοὺς δυὸ στρατιωτικούς, τὸν φημισμένο με- ταφραστὴ τῆς ᾿Ιλιάδος, τὸν λογοτέ- χνην ᾿Αλέξανδρο Πάλλην, τοῦ Λίβερ- πουλ. -- Δαμιανὸς Κριεκούκης..., ἀπο- κρίθηκε,χωρὶς νὰ δηλώσει αὐτὸς ἰδιό- τητα. ᾿Αντελήφθη ἄλλως τε, πὼς δὲν θὰ ἔλεγε τίποτα στὸν ἀρειμάνιο στρα- τιωτικὸ μὲ τὸ ξεχωριστὸ ὀνοματεπώ- νυμο: «Δαμιανὸς Κριεκούκης, εἰσα- γωγεὺς κεντημάτων ἀπὸ τὸ Χόνγκ- Κόνγκ καὶ συγγραφεύς». Τὴν τελευ- ταία μάλιστα ἰδιότητά του τὴν ἀνέφερε πάντοτε δειλὰ - δειλά, μὲ χαμηλὴ φω- νή, ὡσὰν νὰ εἶχε τὴν αἴσθηση πῶς δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ χρησιμοποιεῖ ἕναν σπουδαῖον τίτλον. Καὶ μάλιστα, στὴν περίπτωση αὐτή, ποὺ ἐμπρὸς στὸν «ἀντισυνταγματάρχη τοῦ πυροβολι- κοῦ, πολεμικῆς διαθεσιμότητος» αὐτὸ τὸ ἔστω καὶ δειλὰ - δειλὰ λεγόμενον «συγγραφεύς» ἴσως θὰ ἧταν καὶ κωμι- κό. | Βέβαια ὁ ἀντισυνταγματάρχης δὲν εἶχε συγγένεια μὲ αὐτοὺς τοὺς Πάλλη- δες. Καὶ στὴν συνηθισμένη τυπικὴ ἐ- ρώτηση τοῦ Δαμιανοῦ τὸ ξέκοψε, καὶ μάλιστα μὲ προφανῆ κάποια δυσφο- ρία. Αὐτὸς ξεχωριστὸς καὶ μόνος: Ὃ ᾿Αλέξανδρος Πάλλης, ὁ ἀντισυνταγ- µατάρχης τοῦ πυροβολικοῦ τῆς πολε- μικῆς διαθεσιµότητος! Ὡς τόσο μᾶλλον φιλόφρονα ἐκάλε- σε τὸν Δαμιανὸ νὰ καθήσει κοντά του, σ᾽ ἕνα κοινὸ κάθισμα, ἐνῶ ἐκεῖνος εἴχε βολεφτεῖ σὲ βαθειὰ πολυθρόνα. Καὶ ὁ Δαμιανὸς μὲ τὴν ἔντονη διάθεση ποὺ εἶχε πάντοτε νὰ συμμαζεύεται σὲ καμ- μιὰ γωνιά, ὅταν τύχαινε σὲ κοσμικὲς συγκεντρώσεις, δέχτηκε τὴν πρό- σκληση εὐχάριστα. Ἕ"Αλλως τε τοῦ εἶχε κάμει ἀγαθὴ ἐν- τύπωση αὐτὸς ὁ ἀντισυνταγματάρχης, ἔστω καὶ ἄν εἶχε λίγο αὐστηρὸ ὕφος. Ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι οἱ στρατιωτικοί. Ἢ συζήτηση ἄρχισε ἀμέσως σὲ φιλι- κὸ τόνο, μὲ αἰσθητὴ βέβαια τὴν ὑπερο- χὴ τοῦ στρατιωτικοῦ. Διηγήθηκε στὸν Δαμιανὸ μερικὰ στρατιωτικὰ ἀνέκδο- τα, ἀπάντησε ἀποφθεγματικὰ σὲ κά- ποιες ἐρωτήσεις του γιὰ τὴν Μικρα- σιατικὴ Καταστροφή. Καὶ ὑψώνοντας τὸ τρίτο ποτηράκι οὖζο, ποὺ ἔπινε τρώγοντας ἄφθονους ξηροὺς καρ- πούς, ἐρώτησε κάπως καθυστερηµέ- να: - Καὶ σεῖς, τί ἐπαγγέλεσθε; -- Εἰσαγωγεύς, ἀπάντησε ὁ Δαμια- νός. -- Εἰσαγωγεύς; Εἰδῶν; - Κεντηµάτων τοῦ Χόνγκ - Κόνγκ. Φάνηκε πὼς τὸ εἶδος δὲν τοῦ ἔκαμε