ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
52ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1986
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Εξουσία και Ιστορία — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Τ ΜΗΝΙΑΙ͂Ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58).
Τηλέφωνα: 3229957 ἤ 9823655.
. πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά.
Ἰδιοκτήτης - Ἐκδότης - Διευθυντής:
ΓΙ ΑΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΛΑΜΠΡΟΣ.
᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο.
Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου:
ΚΥΓΙΧΕΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ--Π. ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Γερανίου 24, ᾿Αθήνα.
Τιμὴ τεύχ. δρχ. 180 - Ἐτήσια συνδρομὴ
δρχ. 2.000 - Οργανισμῶν δρχ. 3.000 -
Φοιτητῶν δρχ. 1.000 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50.
Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται.
Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται.
Ἐπερέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων
τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέρε-
ται ρητὰ ἡ πηγή τους,
“Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ τὰ
ταχυδρομικὰ ἐμβάσματα στὴ διεῦθυν-
ση: Δημήτρη Λάμπρου, Μουσῶν 51
Παλαιὸ Φάληρο, "Αθήνα (175 62).
διεύθυνση, νὰ τὸ γνωστοποιοῦν στό περιοδικό.
Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν
᾿Παρακαλοῦνται οἱ αὐ εῥμάρις ποὺ ἀλλάζουν
ΤΟΜΟΣ Ε΄ 952 5 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1986
Εξουσία
καὶ Ἱστορία
Γι’ αὐτοὺς ποὺ διψοῦν τὴ δύναμη, εἶναι ᾱ-
νυπόφορη ἡ ἐλεύθερη ἀναζήτηση τῆς ἁλή-
θειας. Ἡ Ἰσχὺς προῦὐποθέτει
στατικότητα,σκοποθεσία, δόγμα. Ἡ ἑλεύ-
θερη ἔρευνα εἶναι ἀέναα ροϊκή, ἄσκοπη, ᾱ-
τυπη. Η Ἐξ-ουσία ἀπορρέει ἀπὸ τὴ βούλη-
ση, τὴν τυφλὴ ὁρμὴ ἐπιβολῆς, τὴν ἀκόρε-
στη δίψα τῆς καθυποτάξεως οἱουδήποτε
ποὺ ἀποκλίνει ἀπὸ τὴν οὐσία καὶ τὸ περιε-
χόμενο τῆς δυνάμεως. Ἢ γνήσια «ὄρεξις
τοῦ εἰδέναι» εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὸ βου-
λητικὸ καὶ τὸ ἐπιθυμητικό, εἶναι καθαρὴ ὑ-
πόθεση τῆς νοήσεως. Ὁ πιὸ ἀντιπροσω-
πευτικὸς θεωρητικὸς τοῦ ἐξουσιασμοῦ καὶ
τῆς βουλησιαρχίας, ὁ Φρειδερῖκος Νίτσε,
ζητεῖ ἀπερίφραστα ἀνταρσία κατὰ τῆς ἀλή-
θειας. Γράφει: «Θὰ πρέπει κανεὶς νὰ μπορῆ
νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν παντοδυναμία τῆς καὶ
νὰ στηριχθῆ στὸ μὴ ἀληθινὸ --- ἀλλιῶς θὰ
γινόταν ἐνοχλητική...». Καὶ ἀκόμη πιὸ ὠ-
μά: «Δὲν ξέρω, γιατὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιθυμή-
σω τὴ παντοδυναμία καὶ τὴν τυραννία τῆς
ἀλήθειας. Μοῦ εἶναι ἀρκετὸ νὰ ξέρω ὅτι ἡ
ἀλήθεια ἔχει μία μεγάλη δύναμη».
« Ἐνοχλητική», λοιπόν, γιὰ τὸν Ἐξου-
σιασμὸ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ «μιὰ μεγάλη δύ-
ναµη» ταυτόχρονα. Ἐδῶ ἀκριβῶς, μέσα σ᾽
αὐτὴ τὴν ἀντίφαση τῆς παρανοϊκῆς ἐξουσια-
στικῆς σκέψεως, στὴν ἀπέχθειά της δῆλα-
δὴ πρὸς τὸ ἀληθινὸ ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ στὸ θαυμα-
σμό τῆς ἀφ᾽ ἑτέρου πρὸς τὴ «δύναμή» του,
πλέκεται τὸ δράμα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀ-
ναζητήσεως τοῦ καιροῦ μας. Ἢ ἐπιστήμη
δὲν καταργεῖται --- πρᾶγμα ποὺ ἀδίστακτα
θὰ ἔπραττε ἡ Ἰσχύς, ἄν τὸ ἀληθινὸ ἦταν μό-
νον ἐνοχλητικὸ γι᾿ αὐτήν --- ἀλλὰ ἐπιβίώνει
καὶ γίνεται παραδεκτή, μόνο κατὰ τὸ μέτρο
ποὺ ὑπηρετεῖ τὴ δύναμη. Δὲν νοεῖται ἀπὸ
τὴν ἐξουσιαστικὴ παράνοια ἀναζήτηση χω-
ρὶς ὠφελιμοθηρία, δὲν νοεῖται», μὲ πιὸ ἁπλᾶ
λόγια, ἐπιστήμη γνήσια καὶ ἐλεύθερη. Αὐτή,
ἄν ἀφηνόταν νὰ ὑπάρξη, δὲν θὰ ἦταν ἁπλῶς
ἐνοχλητική, θὰ ἦταν ἐπικίνδυνη. Τῆς ἐπι-
τρέπεται νὰ ζῆ, ἄν ἡ δραστηριότητά τῆς
προσφέρη πρόσθετη ἰσχὺ τεχνολογικὴ καὶ
ἄν τὰ πορίσματά τῆς συμπληρώνουν καὶ κα-
τοχυρώνουν τὴν θεωρητικὴ - προπαγανδι-
στικὴ κατασκευή, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ