ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

52ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1986

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 2737 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
2 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Εξουσία και Ιστορία — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 2737 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 52

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Τ ΜΗΝΙΑΙ͂Ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58). Τηλέφωνα: 3229957 ἤ 9823655. . πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά. Ἰδιοκτήτης - Ἐκδότης - Διευθυντής: ΓΙ ΑΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΛΑΜΠΡΟΣ. ᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο. Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου: ΚΥΓΙΧΕΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ--Π. ΜΠΑΡΜΠΗΣ Γερανίου 24, ᾿Αθήνα. Τιμὴ τεύχ. δρχ. 180 - Ἐτήσια συνδρομὴ δρχ. 2.000 - Οργανισμῶν δρχ. 3.000 - Φοιτητῶν δρχ. 1.000 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50. Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται. Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται. Ἐπερέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέρε- ται ρητὰ ἡ πηγή τους, “Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ τὰ ταχυδρομικὰ ἐμβάσματα στὴ διεῦθυν- ση: Δημήτρη Λάμπρου, Μουσῶν 51 Παλαιὸ Φάληρο, "Αθήνα (175 62). διεύθυνση, νὰ τὸ γνωστοποιοῦν στό περιοδικό. Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν ᾿Παρακαλοῦνται οἱ αὐ εῥμάρις ποὺ ἀλλάζουν ΤΟΜΟΣ Ε΄ 952 5 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1986 Εξουσία καὶ Ἱστορία Γι’ αὐτοὺς ποὺ διψοῦν τὴ δύναμη, εἶναι ᾱ- νυπόφορη ἡ ἐλεύθερη ἀναζήτηση τῆς ἁλή- θειας. Ἡ Ἰσχὺς προῦὐποθέτει στατικότητα,σκοποθεσία, δόγμα. Ἡ ἑλεύ- θερη ἔρευνα εἶναι ἀέναα ροϊκή, ἄσκοπη, ᾱ- τυπη. Η Ἐξ-ουσία ἀπορρέει ἀπὸ τὴ βούλη- ση, τὴν τυφλὴ ὁρμὴ ἐπιβολῆς, τὴν ἀκόρε- στη δίψα τῆς καθυποτάξεως οἱουδήποτε ποὺ ἀποκλίνει ἀπὸ τὴν οὐσία καὶ τὸ περιε- χόμενο τῆς δυνάμεως. Ἢ γνήσια «ὄρεξις τοῦ εἰδέναι» εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὸ βου- λητικὸ καὶ τὸ ἐπιθυμητικό, εἶναι καθαρὴ ὑ- πόθεση τῆς νοήσεως. Ὁ πιὸ ἀντιπροσω- πευτικὸς θεωρητικὸς τοῦ ἐξουσιασμοῦ καὶ τῆς βουλησιαρχίας, ὁ Φρειδερῖκος Νίτσε, ζητεῖ ἀπερίφραστα ἀνταρσία κατὰ τῆς ἀλή- θειας. Γράφει: «Θὰ πρέπει κανεὶς νὰ μπορῆ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν παντοδυναμία τῆς καὶ νὰ στηριχθῆ στὸ μὴ ἀληθινὸ --- ἀλλιῶς θὰ γινόταν ἐνοχλητική...». Καὶ ἀκόμη πιὸ ὠ- μά: «Δὲν ξέρω, γιατὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιθυμή- σω τὴ παντοδυναμία καὶ τὴν τυραννία τῆς ἀλήθειας. Μοῦ εἶναι ἀρκετὸ νὰ ξέρω ὅτι ἡ ἀλήθεια ἔχει μία μεγάλη δύναμη». « Ἐνοχλητική», λοιπόν, γιὰ τὸν Ἐξου- σιασμὸ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ καὶ «μιὰ μεγάλη δύ- ναµη» ταυτόχρονα. Ἐδῶ ἀκριβῶς, μέσα σ᾽ αὐτὴ τὴν ἀντίφαση τῆς παρανοϊκῆς ἐξουσια- στικῆς σκέψεως, στὴν ἀπέχθειά της δῆλα- δὴ πρὸς τὸ ἀληθινὸ ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ στὸ θαυμα- σμό τῆς ἀφ᾽ ἑτέρου πρὸς τὴ «δύναμή» του, πλέκεται τὸ δράμα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς ἀ- ναζητήσεως τοῦ καιροῦ μας. Ἢ ἐπιστήμη δὲν καταργεῖται --- πρᾶγμα ποὺ ἀδίστακτα θὰ ἔπραττε ἡ Ἰσχύς, ἄν τὸ ἀληθινὸ ἦταν μό- νον ἐνοχλητικὸ γι᾿ αὐτήν --- ἀλλὰ ἐπιβίώνει καὶ γίνεται παραδεκτή, μόνο κατὰ τὸ μέτρο ποὺ ὑπηρετεῖ τὴ δύναμη. Δὲν νοεῖται ἀπὸ τὴν ἐξουσιαστικὴ παράνοια ἀναζήτηση χω- ρὶς ὠφελιμοθηρία, δὲν νοεῖται», μὲ πιὸ ἁπλᾶ λόγια, ἐπιστήμη γνήσια καὶ ἐλεύθερη. Αὐτή, ἄν ἀφηνόταν νὰ ὑπάρξη, δὲν θὰ ἦταν ἁπλῶς ἐνοχλητική, θὰ ἦταν ἐπικίνδυνη. Τῆς ἐπι- τρέπεται νὰ ζῆ, ἄν ἡ δραστηριότητά τῆς προσφέρη πρόσθετη ἰσχὺ τεχνολογικὴ καὶ ἄν τὰ πορίσματά τῆς συμπληρώνουν καὶ κα- τοχυρώνουν τὴν θεωρητικὴ - προπαγανδι- στικὴ κατασκευή, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ
← καθαρισμένο κείμενο