ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Παχυδερμία Ἢ ἀναισθησία ὅλων ἔναντι ὅλων, ποὺ τὴν καλλιεργεῖ ἡ μὲ κάθε τρόπο ἐπιδιωκόμενη δημοσιότητα τῆς βίας, τοῦ ἐγκλήματος, τῆς πείνας, τῆς ἀρρώστιας καὶ ὅλων τῶν ἄλλων, ἔτσι ποὺ νὰ μᾶς προκαλεῖται ἡ βεβαιότητα ὅτι «τίποτε δὲν μᾶς προστατεύει ἅμα ἔρθη καὶ ἡ δική μας σειρά», καταστρέφει συνεχῶς, σὰν τὸ 410», τὰ ἀμυντικὰ ἀνοσιογόνα συστήματα τοῦ κοινωνικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὁ φόβος ὅτι ὅλοι μας, ξαφνικά, μπορεῖ νὰ βρεθοῦμε στὴ θέση τοῦ θύματος χωρὶς καμμιὰ προστασία, μᾶς παρασύρει σὲ μιὰ ἀντικοινωνικὴ στάση καὶ παραμένουμε σιωπηλοὶ θεατὲς στὰ συμβαίνοντα γύρω μας. Αὐτὸν τὸ σατανικὸ τρόπο τῆς καταστροφῆς τοῦ ἀμυντικοῦ κοινωνικοῦ συστήματος ὁ ἐξουσιασμὸς τὸν ἔβαλε σήμερα, μὲ τὴν τηλεόραση, καὶ μέσα στὸ σπίτι μας. Ἡ σκέψη δῆθεν ὅτι μὲ τὴν εἰς «βάθος πληροφόρηση», π.χ. τῆς βίας, τοῦ ἐγκλήματος, τῶν διαστροφῶν, τῶν χιτλερικῶν βασανιστηρίων, τῶν ἐκτελέσεων τῶν ἀγωνιστῶν καὶ πολλῶν ἄλλων ἀθλιοτήτων, ποὺ μὲ αὐτὲς γεμίζουν σχεδὸν τὰ τηλεοπτικὰ προγράμματα, θὰ λάβουμε τὰ μέτρα μας, ἔτσι ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν στὸ μέλλον (πάντα γιὰ τὸ μέλλον μιλᾶμε) τὰ ἴδια φαινόμενα, εἶναι ἀπάτη, σὲ βάρος ὅλων μας. ̓Απάτη, γιατὶ ξέρουν ὅτι εἴμαστε ἄοπλοι καὶ ἀδύναμοι, ὅταν καθισμένοι ἀπὸ τὸν κάματο τῆς ἡμέρας, φορώντας τὶς παντόφλες ἢ ἔυπόλυτοι, χαζεύουμε λίγο τὸ κουτί, γιὰ νὰ ἔεχάσουμε ἤ γιὰ νὰ γελάσουμε λίγο, πρὶν πᾶμε γιὰ ὕπνο. Ὁ φόβος γεννάει φόβο καὶ ὁ φοβισμένος κυττάει νὰ κρυφτεῖ καὶ νὰ μείνει ἀπαρατήρητος, γιὰ νὰ γλυτώσει. Εἶναι ἀδύνατο νὰ σκεφθεῖ τὸν διπλανό του, γιατὶ κι ̓ αὐτὸν τὸν φοβᾶται!.. Ἡ διδασκαλία εἶναι ἀρνητική. Μᾶς θεωροῦν κάφρους, ὅταν μᾶς λένε, ὅτι μὲ γρυλλισμοὺς καὶ ξελαρυγγίσματα, μὲ θόρυβους ἐκπυρσοκροτήσεων καὶ ντενεκέδων καὶ μὲ ὑπνωτικὲς καταστάσεις παραισθήσεων θὰ φθάσουμε (στὸ μέλλον!) νὰ καταλαβαίνουμε Μπετόβεν! Κάποτε ἡ «παχυδερμία», ποὺ εἶναι τὸ πραγματικὸ ὄνομα τῆς ἀρρώστιας, σὰν τερατώδης ἀμοιβάδα, τῶν τηλεοπτικῶν ἔργων ἐπιστημονικῆς φαντασίας, θὰ ξαπλωθεῖ παντοῦ κατατρώγοντας κι ̓ αὐτοὺς τοὺς «σοφοὺς» ἐπιστήμονες, ποὺ τὴν κατασκεύασαν. Θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ ἐδῶ, ὅτι ἡ καταστροφὴ ποὺ μᾶς ἀπειλεῖ δὲν εἶναι ὁ πυρηνικὸς ὄλεθρος (ποὺ δὲν ἀποκλείεται κι ̓ αὐτὸς νὰ ἔλθει), ἀλλὰ ἡ πώρωση, ποὺ μεταβάλλει τοὺς ἀνθρώπους σὲ ἀγέλη «ἀμνῶν πρὸς θυσίαν» ---καὶ μὴν βιαστοῦμε νὰ διαμαρτυρηθοῦμε, ἐπικαλούμενοι τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις: εἶναι ἐνταγμένες κι ̓ αὐτὲς στὸ ἴδιο παιχνίδι, καὶ θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως γιατί. Α. Ἔχουμε δεχθεῖ ὅλοι ὅτι ὁ πόλεμος μᾶς ἀπειλεῖ. Γιὰ νὰ μπορέσουμε, λέμε, νὰ τὸν σταματήσουμε, πρέπει συνεχῶς νὰ ἐξοπλιζόμαστε... Αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἀποκαλέσει ἰσορροπία τρόμου! Μπράβο μας. | Ἔχουμε ὅμως ὀργανώσει τὴν Βιομηχανία γενικῶς πάνω σὲ βάσεις ποὺ ὑπηρεῖ τὸν πόλεμο. Ἐὰν τώρα πόλεμος δὲν γίνει, θὰ πάψουν νὰ δουλεύουν οἱ βιομηχανίες καὶ θὰ