ΚΩΝ. Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (καθηγητὴς τῆς Ψυχιατρικῆς καὶ Νευρολογίας) Ἢ μαζοποίηση ὡς παθολογικὸν Ψυχοκοινωνικὸν φαινόμενον Ἐκ τῶν ποικίλων παραγόντων τῶν συγκροτούντων τὴν εὐνοϊκὴν προῦπόθεσιν, ἵνα τὰ ἄτομα ἔχουν ψυχικὴν ὑγείαν καὶ εἶναι ὑγιᾶ μέλη τῆς κοινωνίας, λίαν ἀξιόλογος θεωρεῖται ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ διαμόρφωσις τῆς προσωπικότητος. Ἡ ἐμπόδισις ἀναπτύξεως καὶ ἀρτιώσεως τῆς προσὠπικότητος συνεπάγεται διάφορα Ψψυχοπαθολογικὰ φαινόμενα, ἐν οἷς καὶ τὸ τῆς μαζοποιήσεως. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὡς κοινωνικὸν ὄν ζῇ ἐξ ἐνστίκτου ἐν τῇ ὁμάδι καὶ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ κρατοῦντος γενικοῦ (ὁμαδικοῦ) κοινωνικοῦ πνεύματος. Ἔξ ἑτέρου ὅμως εἶναι οὗτος ὄν ἰδίας ὑποστάσεως, δυνάμενον καὶ ὀφεῖλον νὰ διαμορφώσῃ τὴν λεγομένην προσωπικότητα, γνώρισμα τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἰδιοτυπία τῆς συνθέσεως τῶν ψυχικῶν στοιχείων, ἡ διαμόρφωσις τουτέστιν ἰδιοτύπου ἀτομικοῦ ἐγὼ διαφόρου τοῦ συλλογικοῦ (τοῦ ὑπερπροσωπικοῦ ἐγώ), τῆς ὁμάδος (τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου). Τὸ ἀτομικὸν ἐγὼ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς προσωπικότητος δέον νὰ συγκροτῆται ἐκ πνευματικῶν στοιχείων, ἐπίσης νὰ συνοδεύηται ὑπὸ τοῦ αἰσθήματος τῆς αὐτοσυνειδησίας, τῆς αὐτοβεβαιώσεως καὶ τοῦ αὐτοσεβασμοῦ καὶ νὰ εἶναι ἄξιον προσοχῆς καὶ ἐκτιμήσεως παρὰ τῶν ἄλλων. Ὁ προηγμένος ἄνθρωπος κατὰ τὴν προσωπικότητά του διαφέρει τοῦ ἄνευ προσωπικότητος πρωτογόνου, ὅστις ζῇ ἀποκλειστικῶς τὴν συλλογι- «Ὁ Μονόλιθος» τοῦ Γκούσταβ Βίγκελαντ