ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Ἡ σύγκρουση διεθνοῦς Ἐξ-ουσίας---διεθνοῦς Τρομοκρατίας σεως μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ταυτοσήμων πραγμάτων: Ἡ «ταυτότητα τῶν ἀντιθέσεων», καθολικῆς ἰσχύος νόμος τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας, ἔχει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν ἀπόλυτη ἐφαρμογή της. « ̓Εναντία ταὐτά» -- καὶ ἡ ἐναντίωση τῆς Τρομοκρατίας πρὸς τὴν ἐπίσημη Εξουσία ἤ ἡ ἐναντίωση τῆς ἐπίσημης ὙἙξ-ουσίας πρὸς τὴν Τρομοκρατία ἀποτελεῖ ᾱπλῶς τὴν πρόσθετη καὶ συντριπτικὴ - τελειωτικὴ ἀπόδειξῃ τῆς ταυτότητάς τους. Σὲ τί διαφέρει ἡ ἐπίσημη Ἐξ-ουσία ἀπὸ τὴν Τρομο-κρατία, Βεβαιότητα κοινὴ πηγὴ - μητέρα καὶ τῶν δύο εἷναι ἡ ὁρμὴ ἐπιβολῆς, ἡ δίψα τῆς: δυνάμεως. ̓Αμφιβάλλει κανείς, ὅτι ὁ ἐξουσιαστὴς καὶ ὁ τρομοκράτης ἔχουν ταυτόσημη νοοτροπία -- τὴν κυριαρχικῆ --, πανομμοιότυπο σκοπὸ --- τὴν Ἰσχύ --- καὶ συγγενεῖς μεθόδους ὁράσεως - τὴν βίαιη, τὴν μέσω τῆς ὀργανώσεως (συνωμοτικῆς ἤ μή) ἐπιβολή; Ὁμογάλακτες λοιπόν, σιαμαῖες θάλεγα, ἀφοῦ ἀλληλομεταγγίζονται μὲ τὸ κοινὸ αἷμα τῆς ἐζουσιαστικῆς σκέψεως, ἆδελφὰ ὑβρίδια τῆς ἐν συζεύ6ει παράνοιας μὲ τὴ διαστροφὴ τοῦ καιροῦ μας, εἶναι τὰ τερατώδη αὐτὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἱστορικῆς παρακμῆς καὶ τῆς ἡγιγάντιας ̓ἈἘΕκτροπῆς, ποὺ ζοῦμε καὶ ὑφιστάμεθα στὶς ζοφερὲς μέρες μας. Κάθε ἄλλη προσέγγιση τοῦ. ἑκρηκτικοῦ αὐτοῦ φαινομένου παραμένει ἐκτὸς τῆς οὐσίας του, γίνεται δηλαδὴ κι αὐτὴ ἐξουσιαστικὴ ἁπλῶς θεώρηση τῆς πραγματικότητας. Δὲν χρειάζεται, νομίζω, καθόλου νὰ σταθῶ στὴν ἐξήγήση τῆς ἀνηλεοῦς συγκρού- Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἀπασχολεῖ, εἶναι, ὅτι τὸ σύγχρονο φαινόμενο τῆς Τρομοκρατίας -οὐσιαστικὰ καὶ ποιοτικὰ διάφορο ἀπὸ τὶς μέχρι τοῦδε γνωστὲς ἐκδήηλώσεις Τερρορισμοῦ, ἀφοῦ ἕως τώρα ὁ Τρόμος ἐφαρμοζόταν ὡς μιὰ ἀπὸ τὶς πρακτικὲς τῆς ἐπίσημης Ἐξ-ουσίας -- ἐξελίσσεται σὲ μιὰ νέου εἴδους διεθνῆ Ὑπέρεξ-ουσία, ποὺ ἀναπτύσσεται παράλληλα καὶ ἀνταγωνιστικὰ πρὸς τὴν ἐπίσημή, χωρὶς ἡ τελευταία, παρὰ τὰ γιγάντια μέσα ὀργανώσεως καὶ τεχνολο)λικῆς ἰσχύος ποὺ διαθέτει, νὰ μπορῆ νὰ τὴν ἀντιμετωπίση ἀποτελε-