ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Μὴ φοβᾶσαι, πάλαιψε] Αὐτὴ ἡ πληροφόρηση ὅτι ἡ τάδε ἢ ἡ δεῖνα ὀργάνωση ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη τῆς α ἤ β «τρομοκρατικῆς» ἐνέργειας μοιάζει σὰν νὰ θέλει νὰ σκορπίσει τὸ φόβο, ἀνεξάρτητα ἀπ ̓ τοὺς λόγους, ποὺ προκαλοῦν τὰ τρομοκρατικὰ συμβάντα, ΠΑΝΤΟΥ! Νὰ τὸ ἐπαναλάβουμε καὶ ἐδῶ, ὅτι ἐξουσία καὶ τρομοκρατία ἀλληλοσυμπληρώνονται; Εἶναι τὸ μόνο λογικὸ συμπέρασμα ποὺ μπορεῖ νὰ ἐξαχθεῖ... Δὲν θὰ μὲ ἀπασχολήσει ἡ διεθνὴς τρομοκρατία, ὅσο κι ἄν «ὅλοι βράζουμε στὸ ἴδιο καζάνι», ἀλλὰ ἡ «δική» μας, γιατὶ ἐμεῖς δὲν ἔχουμε ὅμοια μὲ τοὺς ἄλλους προβλήματα. Τὰ δικά μας ἔχουν βάθος, ἔχουν ἱστορία, περικλείουν τὰ αἴτια τῆς δικῆς μας ἀλλὰ καὶ τῆς πανανθρώπινης δουλείας. Γι αὐτὸ ἡ δική μας τρομοκρατία ἔρχεται, ἄν ἡ ἴδια δὲν τὸ ξέρει, νὰ συμπληρώσει τὴν δολιοφθορὰ ποὺ γίνεται στὴ γλῶσσα, στὴ παιδεία, στὸν ἐδαφικὸ χῶρο, στὴν ἱστορία, στὴν «ψυχή» τοῦ Τόπου αὐτοῦ. Ὁ φοβισμένος καὶ ζαλισμένος, ποὺ δὲν βρίσκει ἑρμηνεῖες σ ̓ αὐτὰ ποὺ γύρω του γίνονται, εἶναι ξαρμάτωτος. Εἶναι ἕνα μορμολύκειο, ἕνα τίποτα. Αὐτὸ θέλουν, Ἔχουμε ἀσφαλῶς θέματα «οἰκονομικὰ» --- καὶ ποιὸς ὅμως δὲν ἔχει; Σὲ ὁποιαδήποτε χώρα τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ ἄν ψάξετε, θὰ βρεῖτε νὰ ζεῖ καλὰ ἡ νομενκλατσύρά καὶ οἱ λαοὶ νὰ ἔχουν χειρότερα χάλια ἀπ ̓ τοὺς λαοὺς-τῶν μὴ σοσιαλιστικῶν κυβερνήσεων. Αὐτὲς οἱ διαπιστώσεις, ὅτι κάτι δὲν πάει καλὰ στὸν ὑπαρκτὸ σοσιαλισμό, ἔκανε πολλοὺς «ἠγέτες» νὰ ἀναθεωρήσουν τὴν στάση τους καὶ ν ̓ ἀρχίσουν νὰ κάνουν «γλυκὰ μάτια» στὸ ἀντίπαλο στρατόπεδο. Ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ ἡ ἐξουσία σερβίρεται μὲ σαντιγὺ καὶ μὲ ρόκ μουσική. ̓Αντελήφθησαν δηλαδὴ ὅτι τὸ Κράτος, ὅταν θέλει νὰ κάνει τὸν ἐπιχειρηματία, εἶναι ἀνικανότερο ἀπ ̓ τὸ Κράτος ποὺ κάνει παρέα μὲ τὸν ἱκανὸ ἐπιχειρηματία. Δηλαδὴ χωρὶς ἀνταμοιβὴ (δὲν θὰ ἐξετάσω ἐδῶ οὔτε τὸ «γιατὶ» οὔτε τὸ «πῶς) δὲν γίνεται. Γι ̓ αὐτὸ ἄρχισε παντοῦ μιὰ στροφή. Ὄχι «δεξιὰ» ἀλλὰ ἐπιδέξια! Γιὰ νὰ σωθοῦν τὰ προσχήματα... Ἔχουμε, ΝΑΙ, προβλήματα «οἰκονομικά», διαρθρωτικά, διοικητικὰἂ καὶ ἄλλα, κι ̓ ὅποιος τ ̓ ἀρνιέται ἢ τὰ παραποιεῖ ἤ τὰ ὑποβαθμίζει ἤ τὰ φουσκώνει δὲν βοηθάει σὲ τίποτα. ̓Αλλὰ πρέπει νὰ κατανοήσουμε πὼς αὐτὰ τὰ προβλήματα εἶναι οἰκογενειακά μας, τοῦ σπιτιοῦ μας, καὶ θέλουν, ὅπως ἔλεγε ὁ Κολοκοτρώνης, νὰ τὰ παλαίψουμε μὲ μυαλό. "Ας ἀκούσουμε καλύτερα, τί εἶπε ὁ ἴδιος στὸν Καποδίστρια: «Ὁ τόπος ἐτοῦτος ἦταν Τούρκικος καὶ πρέπει στὴν