ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣ Ἢ παράνοια, ὃ μεγαθάνατος καὶ τὸ ψυχομαχητὸ τοῦ «μεγάκερου» [Τὸ ἄρθρο αὐτὸ εἶχε δημοσιευθεῖ στὸν 4αυλὸ πρὶν ἀπὸ 4 χρόνια ἀκριβῶς (τ. ό, Ιούνιος 1982, σελ. 248-257), ἀλλὰ δὲν ἔχει χάσει τίποτε ἀπὸ τὴν ἐπικαιρότητά του]. Ποιὸ εἶναι τὸ μεγαλύτερο «πρόβλημα» τῆς ἐποχῆς μας, ὕστερα ἀπὸ τόση «πρόοδο» καὶ μέσα σ ̓ ἕνα τέτοιο «πολιτισμό»; Ἐκεῖνο ποὺ δὲν «ξέρουμε», ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ «ξεκαθαρίσουμε», εἶναι ἄν ἡ χρησιμοποίηση τῶν ὑπαρχόντων πυρηνικῶν συστημάτων θὰ ἐπιφέρη τὴν ὁριστικὴ ἐξαφάνιση τοῦ πλανήτη ἤ ἁπλῶς τὴν μερικὴ καταστροφὴ του. Διότι ὑπάρχει μιὰ «δυσχέρεια» στὸν ὑπολογισμὸ τῶν «μεγαθανάτων»:!) ποὺ ἀντιστοιχοῦν στὸ σύνολο ἤ σὲ μέρος τῶν συστημάτων αὐτῶν: Διάφορα δημοσιεύματα, κατευθυνόμενα ἀπὸ τὴν παγκόσμια ἐξουσία, μιλᾶνε γιὰ τὴν «δυσχέρεια» αὐτή. "Ὅμως γιὰ τοὺς γνῶστες δὲν ὑπάρχει τέτοιο πρόβλημα. Εἰδικός, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Βοστώνης ((.οἱἱερε οἵ ΕΠΡΙΠΕΕΓΙΠΡ), παρατηρεῖ τὰ ἑξῆς, ἀναφορικὰ πρὸς τὴν ἔκταση τοῦ κινδύνου καὶ τὶς προσπάθειες συγκαλύψεώς του: (5) «Σὲ πολλὰ σημεῖα παρουσιάζεται ἡ μισὴ ἀλήθεια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν κατανοῆ κανεὶς τὸ μέγεθος τοῦ τεράστιου πυρηνικοῦ κινδύνου. ̓Αλλοῦ ἡ ἀλήθεια εἶναι τόσο καλὰ κρυμμένη, ποὺ μόνο ἕνας γνώστης τῶν πραγμάτων μπορεῖ ν ̓ ἀντιληφθῆ τὴν πραγματικότητα (...). Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν ξέρουμε τὶ ἀκριβῶς θὰ συμβῆ. Ξέῥουμε ὅμως μὲ βεβαιότητα ὅτι ἡ ζωὴ στὸν πλανήτη, ὅπως τὴν καταλαβαίνουμε σήμερα, θὰ πάψη νὰ ὑπάρχη. 4ὲν ξέρουμε, ἂν τὸ ἀνθρώπινο εἶδος θὰ ἐξαλειφθῆ ἀπὸ λευχαιμία, τύφο, πανούκλα ἤ συνδυασμὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν, ποὺ θὰ εὐδοκιμήσουν τρομακτικά. Ξέρουμε ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει πιθανότητα ἐπιβίωσης». Ἐκεῖ, λοιπόν, ἔφθασε τὸ ἀνθρώπινο εἶδος σήμερα, καθ ̓ ἦν ἐποχὴν τρέφουμε τὴν αὖταπάτη, ὅτι ζοῦμε στὸν αἰῶνα τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀλήθειας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ; Μεγαλύτερη ψευδαίσθηση δὲν ὑπῆρξε στὴν ἱστορία. Τὸ πρόβλημα πῶς θὰ αὐτοεξαφανισθοῦμε (ἀπὸ λευχαιμία, τύφο ἥ πανούκλα, ποὺ ἐμεῖς θὰ προκαλέσουμε στοὺς ἑαυτούς μας), ἀντικατοπτρίζει αὐθεντικὰ τὴν γιγάντια ἔκταση τῆς παράνοιας, ἀπὸ τὴν ὁποία προσβληθήκαμεί"Ὀ. Παράνοια, ποὺ τὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ ἐκφυλισμός, διαστροφὴ τῶν φυσικῶν ἀνθρώπινων ἰδιοτήτων, διαστρέβλωση, ὄχι ἐξέλιξη φυσιολογικὴ --- κάτι ἀνάλογο μὲ παρόμοια φαινόμενα ποὺ παρουσίασαν διάφορα ἄλλα εἴδη τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκλείψουν ἀπὸ τὸν πλανήτη: « Ὑπάρχει ἕνα βιολογικὸ φαινόμενο, ποὺ ἐμφανίζεται μὲ ὑπερανάπτυξη μιᾶς ἰδιότητας ἢ ἑνὸς ὀργάνου σὲ κάποιο εἶδος τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου, σὲ βαθμὸ ποὺ ἡ ὑπερανεπτυγμένη ἰδιότητα ἤ τὸ ὑπερανεπτυγμένο ὄργανο νὰ μὴν εἶναι πιὰ χρήσιμα γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ εἴδους, ἀλλὰ ἀντίθετα νὰ καθίστανται ἐπιβλαβῆ καὶ τελικὰ θανάσιμα γιὰ τὰ ζῶα ἤ τὶς ὁμάδες τους. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ ὀνομάζεται ἀπὸ τοὺς βιολόγους καὶ (1) Μεγαθάνατος (πιερᾶἀεα![ι) εἶναι μονάδα μετρήσεως τῶν θανάτων ποὺ προκαλεῖ ἕνα πυρηνικὸ ὅπλο. Ἕνας μεγαθάνατος ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν ἐξόντωση 1.000.000 ἀτόμων. (2) Γιάννης Α. Φίλης, εἰς περιοδικὸ «Επίκαιρα», τεῦχος 720, σελ. 6. (4) Ὃ κίνδυνος αὐτοκαταστροφῆς ἀπὸ τὰ «νέφη» (ραδιενεργὰ καὶ μή) ἤ γενικὰ τὴν ρύπανση τῆς Γῆς, τῆς ἀτμόσφαιρας καὶ τῆς στρατόσφαιρας ἔχει τὴν ἴδια προέλευση μὲ τὴν πολεμικὴ πυρηνικὴ ᾱπειλή: καὶ αὐτὸς ἀπορρέει ἀπὸ τῇ δίψα τῆς δυνάμεως, ποὺ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐπιδιώκεται ἐν εἰρήνη, χωρὶς πόλεμο, ἀλλὰ πάλι μέσω τῆς τεχνοκρατίας, τῆς παρανοϊκῆς δηλαδὴ συγκεντρώσεως ἐξουσιαστικῆς ἰσχύος μὲ τὴ βοήθεια τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς οἰκονομίας.