ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣ Ἢ παράνοια, ὃ µεγαθάνατος καὶ τὸ ψυχομαχητὸ τοῦ «μεγάκερου» [Τὸ ἄρθρο αὐτὸ εἶχε δημοσιευθεῖ στὸν 4αυλὸ πρὶν ἀπὸ 4 χρόνια ἀκριβῶς (τ. ό, Ιούνιος 1982, σελ. 248-257), ἀλλὰ δὲν ἔχει χάσει τίποτε ἀπὸ τὴν ἐπικαιρότητά του]. Ποιὸ εἶναι τὸ μεγαλύτερο «πρόβλημα» τῆς ἐποχῆς µας, ὕστερα ἀπὸ τόση «πρόοδο» καὶ µέσα σ᾽ ἕνα τέτοιο «πολιτισμό»; Ἐκεῖνο ποὺ δὲν «ξέρουμε», ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ «ξεκαθαρίσουμε», εἶναι ἄν ἡ χρησιμοποίηση τῶν ὑπαρχόντων πυρηνικῶν συστηµάτων θὰ ἐπιφέρη τὴν ὁριστικὴ ἐξαφάνιση τοῦ πλανήτη ἤ ἁπλῶς τὴν μερικὴ καταστροφὴ του. Διότι ὑπάρχει μιὰ «δυσχέρεια» στὸν ὑπολογισμὸ τῶν «μεγαθανάτων»:!) ποὺ ἀντιστοιχοῦν στὸ σύνολο ἤ σὲ µέρος τῶν συστηµάτων αὐτῶν: Διάφορα δημοσιεύματα, κατευθυνόμενα ἀπὸ τὴν παγκόσμια ἐξουσία, μιλᾶνε γιὰ τὴν «δυσχέρεια» αὐτή. "Ὅμως γιὰ τοὺς γνῶστες δὲν ὑ- πάρχει τέτοιο πρόβλημα. Εἰδικός, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστηµίου τῆς Βοστώνης ((.οἱἱερε οἵ ΕΠΡΙΠΕΕΓΙΠΡ), παρα- τηρεῖ τὰ ἑξῆς, ἀναφορικὰ πρὸς τὴν ἔκταση τοῦ κινδύνου καὶ τὶς προσπάθειες συγκαλύψε- ώς του: (5) «Σὲ πολλὰ σημεῖα παρουσιάζεται ἡ μισὴ ἀλήθεια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν κατα- νοῆ κανεὶς τὸ μέγεθος τοῦ τεράστιου πυρηνικοῦ κινδύνου. ᾿Αλλοῦ ἡ ἀλήθεια εἶναι τόσο καλὰ κρυμμένη, ποὺ μόνο ἕνας γνώστης τῶν πραγμάτων μπορεῖ ν᾿ ἀντιληφθῆ τὴν πραγματικότητα (...). Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν ξέρουμε τὶ ἀκριβῶς θὰ συμβῆ. Ξέ- ῥουμε ὅμως μὲ βεβαιότητα ὅτι ἡ ζωὴ στὸν πλανήτη, ὅπως τὴν καταλαβαίνουμε σή- μερα, θὰ πάψη νὰ ὑπάρχη. 4ὲν ξέρουμε, ἂν τὸ ἀνθρώπινο εἶδος θὰ ἐξαλειφθῆ ἀπὸ λευχαιμία, τύφο, πανούκλα ἤ συνδυασμὸ τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν, ποὺ θὰ εὐδοκιμή- σουν τρομακτικά. Ξέρουμε ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει πιθανότητα ἐπιβίωσης». Ἐκεῖ, λοιπόν, ἔφθασε τὸ ἀνθρώπινο εἶδος σήμερα, καθ᾽ ἦν ἐποχὴν τρέφουμε τὴν αὖ- ταπάτη, ὅτι ζοῦμε στὸν αἰῶνα τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀλήθειας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ; Μεγαλύ- τερη ψευδαίσθηση δὲν ὑπῆρξε στὴν ἱστορία. Τὸ πρόβλημα πῶς θὰ αὐτοεξαφανισθοῦμε (ἀ- πὸ λευχαιμία, τύφο ἥ πανούκλα, ποὺ ἐμεῖς θὰ προκαλέσουμε στοὺς ἑαυτούς μας), ἀντικα- τοπτρίζει αὐθεντικὰ τὴν γιγάντια ἔκταση τῆς παράνοιας, ἀπὸ τὴν ὁποία προσβληθήκαμεί"Ὀ. Παράνοια, ποὺ τὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ ἐκφυλισμός, διαστρο- φὴ τῶν φυσικῶν ἀνθρώπινων ἰδιοτήτων, διαστρέβλωση, ὄχι ἐξέλιξη φυσιολογικὴ --- κάτι ἀνάλογο μὲ παρόμοια φαινόμενα ποὺ παρουσίασαν διάφορα ἄλλα εἴδη τοῦ ζωϊκοῦ βασι- λείου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκλείψουν ἀπὸ τὸν πλανήτη: « Ὑπάρχει ἕνα βιολογικὸ φαινόμενο, ποὺ ἐμφανίζεται μὲ ὑπερανάπτυξη μιᾶς ἰδιότη- τας ἢ ἑνὸς ὀργάνου σὲ κάποιο εἶδος τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου, σὲ βαθμὸ ποὺ ἡ ὑπερανε- πτυγµένη ἰδιότητα ἤ τὸ ὑπερανεπτυγμένο ὄργανο νὰ μὴν εἶναι πιὰ χρήσιμα γιὰ τὴν ἐ- πιβίωση τοῦ εἴδους, ἀλλὰ ἀντίθετα νὰ καθίστανται ἐπιβλαβῆ καὶ τελικὰ θανάσιμα γιὰ τὰ ζῶα ἤ τὶς ὁμάδες τους. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ ὀνομάζεται ἀπὸ τοὺς βιολόγους καὶ (1) Μεγαθάνατος (πιερᾶἀεα![ι) εἶναι µονάδα μετρήσεως τῶν θανάτων ποὺ προκαλεῖ ἕνα πυρηνικὸ ὅπλο. Ἕνας µεγαθάνατος ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν ἐξόντωση 1.000.000 ἀτόμων. (2) Γιάννης Α. Φίλης, εἰς περιοδικὸ «Επίκαιρα», τεῦχος 720, σελ. 6. (4) Ὃ κίνδυνος αὐτοκαταστροφῆς ἀπὸ τὰ «νέφη» (ραδιενεργὰ καὶ μή) ἤ γενικὰ τὴν ρύπανση τῆς Γῆς, τῆς ἀτμόσφαιρας καὶ τῆς στρατόσφαιρας ἔχει τὴν ἴδια προέλευση μὲ τὴν πολεμικὴ πυρηνικὴ ᾱ- πειλή: καὶ αὐτὸς ἀπορρέει ἀπὸ τῇ δίψα τῆς δυνάµεως, ποὺ ἐπὶ τοῦ προκειµένου ἐπιδιώκεται ἐν εἰρή- νη, χωρὶς πόλεμο, ἀλλὰ πάλι µέσω τῆς τεχνοκρατίας, τῆς παρανοϊκῆς δηλαδὴ συγκεντρώσεως ἐ- ξουσιαστικῆς ἰσχύος μὲ τὴ βοήθεια τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς οἰκονομίας.