ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ3 (τῆς ̓Ακαδημίας ̓Αθηνῶν) Προάγγελος Προβολή «... Ἐκ προσώπου αὐτοῦ ἀστράγαλος χειρὸς τὴν γραφὴν ταύτην ἐνέταξεν: “μανή, θεκέλ, φάρες”'... καὶ ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἀνηρέθη Βαλτάζαρ, ὁ Βασιλεὺς τῶν Χαλδαίων...» (Δανιήλ, 5-25). Αἰ λέξεις αὐταὶ ἀναγραφεῖσαι δι ̓ ἀοράτου χειρὸς εἰς τὸν τοῖχον τῆς μεγάλης αἰθούσης τοῦ ἀνακτόρου τοῦ Βαλτάζαρ, κατὰ τὴν διάρκειαν ἐξάλλου εὐωχίας, ἑρμηνεύθησαν ὑπὸ τοῦ Δανιήλ ὡς προάγγελος τοῦ διαμελισμοῦ τοῦ βασιλείου τῶν Χαλδαίων. Μετὰ τὴν διαρροὴν τῶν ραδιενεργῶν οὐσιῶν ἀπὸ τὸ πυρηνικὸν ἐργοστάσιον τοῦ Τσερνόμπιλ τῆς Ρωσίας, μὲ τὰς ἀκόμη ἀνυπολογίστους συνεπείας της, αἱ λέξεις αὐταὶ ἔρχονται αὐθορμήτως εἰς τὰς σκέψεις μας και μᾶς ἐπιβάλλουν μίαν ὑπέρχρονον συσχέτισιν τῶν δύο γεγονότων. Διότι καὶ σήμερον ἀπὸ ἐτῶν ἤδη ἀναγράφονται εἰς τοὺς τοίχους τῶν πόλεὧν μας μηνύματα, προάγγελοι οἰκολογικῆς καταστροφῆς, μὲ ἐπακόλουθον ἀναίρεσιν τῆς ζωῆς τοῦ πλανήτου μας. Οἱ φόβοι αὐτοὶ ἐκφέρονται ὄχι μόνον ἀπὸ εἰρηνοφίλους ἀνθρωπιστὰς καὶ ἐνορατικούς, ἀλλὰ πρωτίστως ἀπὸ τοὺς ὀρθολογιστὰς Φυσικούς, Χημικοὺς καὶ Μαθηματικούς, δηλαδὴ ἀπὸ ἀκριβῶς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ἀνακαλύψεών των συνετέλεσαν εἰς τὴν τεραστίαν ἀνάπτυξιν τῶν Φυσικῶν ̓Επιστημῶν, μὲ τὰς ἐπικειμένας ἐπικινδύνους συνεπείας των. Αὐτοὶ ἀπέδειξαν, κυρίως κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, ὅτι ὁρισμένα προβλήματα τῶν Φυσικῶν ̓Επιστημῶν δὲν ἐπιδέχονται συγκεκριμένας λύσεις, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν διὰ προγραμματισμοῦ εἰς ἕνα ἔστω καὶ ἰδανικὸν οοπιριίςΓ, νὰ προλεχθῆ ἡ πορεία καὶ ἡ ἔκβασις τοῦ φαινομένου. Ἣ μελλοντικὴ κατάστασις τῶν φορέων τῶν φαινομένων αὐτῶν ἐπαφίεται εἰς ὅ,τι ὀνομάζομεν Τύχην). Καὶ τοῦτο, εἴτε διότι ἡ τοποθέτησις τοῦ προβλήματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐμπλεκόμεθα εἰς τὴν ἔρευναν τῶν προῦποθέσεων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀκριβῶς βασίζεται ἡ διεξαγομένη μελέτη ἤ διότι διὰ τὴν λύσιν τοῦ τεθέντος προβλήματος θὰ ἀπαιτεῖτο ἀριθμὸς μαθηματικῶν πράξεων μὲ συνολικὴν χρονικὴν διάρκειαν ὑπερβαίνουσαν τὰ ἔτη ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, τῆς Γῆς (108 ἤ καὶ αὐτοῦ τοῦ Σύμπαντος (1020 ἔτη). Αἱ προσπάθειαι τῶν ἐπιστημόνων καὶ εἰρηνιστῶν νὰ πείσουν τὰς κυβερνήσεις περὶ τῆς ἀναγκαιότητος περιορισμοῦ τῆς πυρηνικῆς τεχνολογίας ἀπέτυχον μέχρι σήμερον. Τοῦτο ὅμως δὲν ἀποθαρρύνει τοὺς πιστεύοντας εἰς τὴν φροντίδα τῆς θείας ἐκείνης βουλήσεως, ἥτις τὸ ἐδημιούργησεν. Ἣ προστασία αὐτὴ ὁφθαλμοφανῶς καταδεικνύεται διὰ τῆς συνεχιζομένης ἀνόδου τῶν κοινωνιῶν πρὸς λεπτοτέρας καὶ πνευματικοτέρας καταστάσεις, ἐκ παραλλήλου πρὸς τὰς μεγάλας ὑλικὰς προόδους, παρὰ τὰς πολλαπλᾶς ταλαιπωρίας καὶ καταστροφάς. (Ὁ 'Ο ̓Ακαδημαϊκὸς κ. Γ. Καραγκούνης διαδοχικὰ ὑπῆρξε καὶ ἐπὶ πολλὲς δεκαετίες καθηγητὴς τῆς εἰδικῆς ἐπιστήμης τῆς «Φυσικοχημείας» στὰ Πανεπιστήμια ̓Αθηνῶν, Ζυρίχης καὶ Φράϊμπουργκ (Δ. Γερμανίας). 'Ὑπῆρξεν ἐπίσης ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Ἐργαστηρίου Φυσικοχημείας τοῦ ̓Εθνικοῦ “Ιδρύματος Ἐρευνῶν τῆς ̓Ελλάδος. (1) Πρβλ. δύο ὁμιλίας τοῦ κ. Γεωργίου Καραγκούνη εἰς τὴν ̓Ακαδημίαν ̓Αθηνῶν: «Ἢ "Ύλη, τὸ προσφιλέστατον τοῦ Θεοῦ τέκνον», Πρακτικὰ 54 39 (1979) καὶ «Ἤ συναδέλφωσις Τύχης καὶ αἰτιοκρατικῆς ἀναγκαιότητος», Πρακτικὰ 58 173 (1983).