ΛΑΝΠΙΡΟΣ ΝΤΟΚΑΣ (τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν) Κατάργηση τῆς Τεχνολογίας ἢ κατάργηση τῆς τυραννίας; Τὸ τελευταῖο τραγικὸ δυστύχημα τοῦ ΤσερνόμπιΛ ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσει τὸν ἐγκληματικὸ παραλογισμὸ τῆς σημερινῆς μορφῆς Ἐξ-ουσίας. Ἡ μαρξιστικὴ τυραννικὴ νομενκλατούρα θυσιάζει ἀδίστακτα καὶ αὐτὸ τὸ θεῖο δῶρο της ζωῆς, προκειμένου νὰ συντηρήση ἕναν ἀνέλπιδο ἀγώνα μιᾶς χρεωκοπημένης πολιτικῆς. Σήμερα δὲν περιορίζεται στὰ ἐπιστημονικὰ σκάνδαλα, ὅπως τοῦ 4υσένκο καὶ τῆς Μπολσεβίκας. Ἔξαλλη ἀπὸ τὰ μηνύματα τῆς καθυστέρησης τοῦ ὑπόδουλου μαζανθρώπου καὶ τῆς ἀνεπάρκειας τοῦ τυραννικοῦ κοινωνικοῦ συστήματος, ἐξευτελίξει τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, γιὰ νὰ παρατείνει τὴ ψευδαίσθηση ἑνὸς πεθαμένου ὀνείρου: Ὁ «ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς» ὄχι μόνον δὲν ἔχει καμμιὰν ἐλπίδα νὰ ὁδηγήση στὸν «παράδεισο» τῆς «ἀταξικῆς κοινωνίας», ἀλλοῦ συνεχῶς γίνεται καὶ περισσότερο ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ Κόσμου. Ἡ ὑποκρισία τοῦ ἀνύπαρκτου ἀνθρωπισμοῦ δὲν εἶναι πλέον σὲ θέση νὰ ἀποκρύφψφη τὶς παρανοϊκὲς προθέσεις μιᾶς ἀσυνείδητης ἐξουσιαστικῆς ὁμάδας: Κινητοποιοῦν τοὺς ἀφελεῖς καὶ «πιστούς» τους γιὰ χάρη τῆς εἰρήνης, ἐνῶ συγχρόνως προσπαθοῦν ἀδίστακτα μὲ κυνικὴ περιφρόνηση τῆς ἀνθρώπιγης νοημοσύνης νὰ ἑτοιμάσουν ὕπουλα τὸν ὄλεθρο. Ὅταν ἡ καταστροφὴ φέρη τὸν ἐφιάλτη τοῦ ἀργοῦ θανάτου καὶ τὸ νέφος τῆς δαντικῆς κολάσεως ἀγκαλιάσει τὴ γῆ, σιωποῦν εἰς δόξαν μιᾶς ἠλίθιας ὑποκρισίας. Οἱ ἀδίσταχτοι προπαγανδιστὲς ἐπιστρατεύουν τὸν φανατισμὸ καὶ τὴν μωρία, γιὰ νὰ καθησυχάσουν τὸ ἔνστικτο τῆς αὐτοσυντήρησης τῶν θρησκολήπτων ὀπαδῶν τους. Καὶ ἐπειδὴ ὁ θάνατος ἀπὸ τὴ ραδιενέργεια εἶναι ἀθέατος, ἡ μωρία κυριαρχεῖ, εὐτυχῶς, ἴσως, σὲ λίγους. ̓Αναφέρονται περιπτώσεις ἀνοῖκῶν ἐπισκεπτῶν τοῦ Κιέβου, οἱ ὁποῖοι περιφρονοῦν τὸν ὄλεθρο, γιὰ νὰ γίνουν ὁλοκαυτώματα τοῦ τέλειου κρετινισμοῦ. Οὲ εἰρηνιστικὲς ὀργανώσεις τῆς σοσιαλιστικῆς ὑποκρισίας ὡς διὰ μαγείας ἕνωσαν τὶς κραυγαλέες διαμαρτυρίες τους, γιατὶ φαίνεται πὼς ἡ μπολσεβικικὴ ραδιενέργεια καλλιεργεῖ τὴ διατεταγμένη ἠλιθιότητα. Ἕνα δονκιχωτικὸ σύνθημα προβάλλει: νὰ καταργήσουμε ᾱμέσως ὅλα τὰ ἀτομικὰ ἐργοστάσια, δηλαδὴ νὰ ἐγκαταλείψωμε τὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τοῦ τεχνολογικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ νὰ γυρίσουμε πίσω... αὐτὴ ἡ σκέψη ὄχι μόνον εἶναι οὐτοπιστικὴ ἀλλὰ καὶ ἀντιανθρωπιστική, γιατὶ σήμερα ὁ πληθυσμὸς τῆς γῆς ἔχει τόσο διογκωθή, ὥστε, ἄν περιορίσωμε τὶς ἐνεργειακὲς ἀπαιτήσεις του, θὰ ἔχουμε σὰν ἀναγκαῖο ἀποτέλεσμα τὸν ὁραματικὸ περιοθισμὸ τοῦ ἀνθρώπινου πληθυσμοῦ. Πράγμα ἀπάνθρωπο, ἀλλὰ καὶ ἀδύνατο. Ἡ ζωὴ ἀπὸ τὴ φύση της συνυπάρχει μὲ τὸν κίνδυνο καὶ βιάζεται νὰ καταπτήσει, ποτὲ δὲν ὑποχωρεῖ, γιατὶ συνεχῶς προσαρμόζεται γενικὰ στὶς δυσκολίες. Ἡ διαδρομή της εἶναι ἕνας ἀγώνας γεμᾶτος κινδύνους. Μιὰ μόνο σκέψη ὀρθολογιστικὴ μπορεῖ νὰ κυριαρχήση: Οἱ καθυστερήμενοι τεχνολογικὰ νὰ παραδεχθοῦν τὴν ἀνεπάρκειά τους, οἱ παρανοὶϊὶκοὶ ἐξουσιαστὲς νὰ τεθοῦν ἐκποδὼν καὶ οἱ νεοφώτιστοι ἀμαθεῖς μάγοι νὰ παραμερίσουν μπροστὰ στὴν προηγμένη ἐπιστήμη ποὺ περιορίζει τοὺς κινδύνους. Καὶ νὰ ἐπιβληθὴ διεθνὴς ἔλεγχος, ποὺ νὰ ἐξασφαλίζη τὴν ὑψηλότερη δυνατὴ ἀσφάλεια, μὲ τὴν βοήθεια τῆς ήΛεκτρονικῆς τεχνολογίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἐλπίδα τοῦ κόσμου. δὲν ἔχομε τὸ δικαίωμα σὲ τόσο κρίσιμες ἑστορικὲς στιγμὲς νὰ ἐπιτρέπουμε στοὺς παράφρονες τυράννους, στοὺς δημαγωγοὺς καὶ στοὺς προπαγανδιστὲς νὰ μᾶς παρασύρουν σὲ ὑποκριτικοὺς παραλογισμούς.