ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

58ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1986

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 3163 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
28 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Και η ιλαρή πλευρά της υποθέσεως — ΔΙΚΑΙΟΣ, ΔΕΙΝΙΑΣ
    ἀρχή: σελ. 3163 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 58

Κείμενο φύλλου

ΔΕΙΝΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣ Καί ἡ ἱλαρή πλευρά τῆς ὑποθέσεως... (Απάντησις στό κείμενον «Νεο-σωδινιστές» τοῦ κ. Ν. Δήμου) «Νεο-σωθινιστές ΣΚΑΙ ΕΝΩ πᾶμε ἀπό τό κακό στό χειρότερο -- νά καί ἡ ἄλλη πληγή τοῦ ἔθνους, οἱ σωθινιστές καί οἱ ἐθνοκάπηλοι! Ἐπανέρχονται θελτιωμένοι καί ἐπηυξημένοι, σέ πολλαπλές νέες ἐκδόσεις. Κάπως εἶχαν λουφάξει μετά τή δικτατορία, κάπως εἶχαν ἀναγκασθεῖ νά περιορίσουν τή μεγαλοστομία τους μετά τό μνημειῶδες κίτς τῆς Ἑλλάδος Ελλήνων Χριστιανῶν. Ὅμως -- ὅπως καί ἡ Ἑλλάδα -- καί αὐτοί ποτέ δέν πεθαίνουν. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνουν. » Ὑπάρχουν πολλά εἴδη. Τά πιό ἀκίνδυνα εἶναι τά ἔντελῶς εὐτράπελα. Παρακολουθῶ, μέ πολλή ἀγωνία, τή σαρωτική ἐπέλασι τῶν ὑπέρμαχων τῆς ἑλληνικότητας τοῦ ἀλφα6ήτου μας ἐναντίον τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης. Ἣ ὁποία ἔχει τό θράσος (ἄκουσον! ἄκουσον!) νά ἰσχυρίζεται ὅτι τό ἑλληγικό ἀλφάθητο κατάγεται ἀπό τό φοινικικό. Φλογερά ἄρθρα, μακροσκελεῖς ἐπιστολές στόν Τύπο, ἀκόμα καί μηνύσεις ἐναντίον καθηγητῶν τῆς γλωσσολογίας, ἐπειδή τολμοῦν νά υἱοθετοῦν τίς «ἀντεθνικές» θεωρίες... »ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ σκεφθεῖτε πώς δέν ἔχει σημασία ἀπό ποῦ κατάγεται τό ἑλληνικό ἀλφάθητο, ἀλλά ΤΙ γράφτηκε στό ἆλφάθητο αὐτό. (Απ ́ ὅ,τι ξέρω οἱ Φοίνικες δέν εἶχαν οὔτε Πίνδαρο οὔτε Πλάτωνα...). Κάνετε λάθος. Δέν μᾶς καίει μόνο ἡ πρωτιά. Πρόκειται γιά τήν καθαρότητα καί αὐθεντικότητα τῆς φυλῆς. (Καθότι, αὐτοί οἱ Φοίνικες, κομμάτι μελαψοί, ἦσαν κάτι σάν ̓Αραθες. Κοντολογίς, μιάσματα.) Κι ἔτσι ὑπερασπιζόμαστε τήν ἑλληνικότητα τῶν Ἑλλήνων στίς Στῆλες ἀλληλογραφίας καί στά δικαστήρια...». [ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ, «Τό Βῆμα», 21/9/46] Χέρι μέ χέρι -- τά χοντρά α) Ἐμεῖς ἐδῶ, ἀδιαφόρως τοῦ τί μᾶς διορίζει ὁ κ. Δήμου, ἔχουμε τίς σελίδες μας ἀνοιχτές στά ἐπιχειρήματα τῆς «σύγχρονης ἐπιστήμης» -- τά «(ἄκουσον! ἄκουσον!)» δέν εἶναι οὔτε ἐπιχειρήματα, οὔτε ἐπιστήμη! β) «Μηνύσεις ἐναντίον καθηγητῶν τῆς γλωσσολογίας, ἐπειδή τολμοῦν νά υἱοθετοῦν τίς “"ἀντεθνικές”' θεωρίες» δέν ὑπεθλήθησαν! 'Ὑπεθλήθη (ἐκ μέρους τοῦ κ. Πλεύρη) μήνυσις, καί δή ἐπί ἐξνθρίσει, ἐναντίον τοῦ κ. Μπαμπινιώτη. Πλέον αὐτῆς ὑπεθλήθησαν ἀγωγές, κ. Δήμου, ὄχι «ἐπειδή τολμοῦν νά υἱοθετοῦν “ἀντεθνικές” θεωρίες», ἀλλ ̓ ἔπειδή περνοῦν στά σχολικά θιθλία ἀνακριθεῖς θεωρίες -- γιατί οἱ κ.κ. Μπαμπινιώτης καί Τομπαϊδης (πού ἀρνήθηκαν δίς νά προσέλθουν στό δικαστήριο...), δέν ὑποστηρίζουν τήν ἀκρίθεια τῶν θεωριῶν τους; μήπως ἐλλείψει στοιχείων; ἀλλ ̓ ἐν τοιαύτη περιπτώσει
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →