ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
58ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1986
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Και η ιλαρή πλευρά της υποθέσεως — ΔΙΚΑΙΟΣ, ΔΕΙΝΙΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΔΕΙΝΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΣ
Καί ἡ ἱλαρή πλευρά τῆς ὑποθέσεως...
(Απάντησις στό κείμενον
«Νεο-σωδινιστές» τοῦ κ. Ν. Δήμου)
«Νεο-σωθινιστές
ΣΚΑΙ ΕΝΩ πᾶμε ἀπό τό κακό στό χειρότερο -- νά καί ἡ
ἄλλη πληγή τοῦ ἔθνους, οἱ σωθινιστές καί οἱ ἐθνοκάπηλοι!
Ἐπανέρχονται θελτιωμένοι καί ἐπηυξημένοι, σέ πολλαπλές
νέες ἐκδόσεις. Κάπως εἶχαν λουφάξει µετά τή δικτατορία,
κάπως εἶχαν ἀναγκασθεῖ νά περιορίσουν τή µεγαλοστοµία
τους µετά τό μνημειῶδες κίτς τῆς Ἑλλάδος Ελλήνων Χρι-
στιανῶν. Ὅμως -- ὅπως καί ἡ Ἑλλάδα -- καί αὐτοί ποτέ δέν
πεθαίνουν. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνουν.
» Ὑπάρχουν πολλά εἴδη. Τά πιό ἀκίνδυνα εἶναι τά ἔντε-
λῶς εὐτράπελα. Παρακολουθῶ, μέ πολλή ἀγωνία, τή σαρω-
τική ἐπέλασι τῶν ὑπέρμαχων τῆς ἑλληνικότητας τοῦ ἀλφα-
6ήτου µας ἐναντίον τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης. Ἣ ὁποία ἔχει
τό θράσος (ἄκουσον! ἄκουσον!) νά ἰσχυρίζεται ὅτι τό ἑλλη-
γικό ἀλφάθητο κατάγεται ἀπό τό φοινικικό. Φλογερά ἄρ-
θρα, μακροσκελεῖς ἐπιστολές στόν Τύπο, ἀκόμα καί μηνύ-
σεις ἐναντίον καθηγητῶν τῆς γλωσσολογίας, ἐπειδή τολμοῦν
νά υἱοθετοῦν τίς «ἀντεθνικές» θεωρίες...
»ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ σκεφθεῖτε πώς δέν ἔχει σημασία ἀπό ποῦ
κατάγεται τό ἑλληνικό ἀλφάθητο, ἀλλά ΤΙ γράφτηκε στό ἆλ-
φάθητο αὐτό. (Απ΄ ὅ,τι ξέρω οἱ Φοίνικες δέν εἶχαν οὔτε
Πίνδαρο οὔτε Πλάτωνα...). Κάνετε λάθος. Δέν μᾶς καίει
µόνο ἡ πρωτιά. Πρόκειται γιά τήν καθαρότητα καί αὐθεντι-
κότητα τῆς φυλῆς. (Καθότι, αὐτοί οἱ Φοίνικες, κομμάτι µε-
λαψοί, ἦσαν κάτι σάν ᾿Αραθες. Κοντολογίς, μιάσματα.) Κι
ἔτσι ὑπερασπιζόμαστε τήν ἑλληνικότητα τῶν Ἑλλήνων στίς
Στῆλες ἀλληλογραφίας καί στά δικαστήρια...».
[ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ, «Τό Βῆμα», 21/9/46]
Χέρι μέ χέρι -- τά χοντρά
α) Ἐμεῖς ἐδῶ, ἀδιαφόρως τοῦ τί μᾶς διορίζει ὁ κ. Δήμου, ἔχουμε τίς σελίδες µας
ἀνοιχτές στά ἐπιχειρήματα τῆς «σύγχρονης ἐπιστήμης» -- τά «(ἄκουσον! ἄκουσον!)» δέν
εἶναι οὔτε ἐπιχειρήματα, οὔτε ἐπιστήμη!
ϐ) «Μηνύσεις ἐναντίον καθηγητῶν τῆς γλωσσολογίας, ἐπειδή τολμοῦν νά υἱοθετοῦν
τίς “"ἀντεθνικές”' θεωρίες» δέν ὑπεθλήθησαν! 'Ὑπεθλήθη (ἐκ μέρους τοῦ κ. Πλεύρη) µή-
νυσις, καί δή ἐπί ἐξνθρίσει, ἐναντίον τοῦ κ. Μπαμπινιώτη. Πλέον αὐτῆς ὑπεθλήθησαν
ἀγωγές, κ. Δήμου, ὄχι «ἐπειδή τολμοῦν νά υἱοθετοῦν “ἀντεθνικές” θεωρίες», ἀλλ᾽ ἔπει-
δή περνοῦν στά σχολικά θιθλία ἀνακριθεῖς θεωρίες -- γιατί οἱ κ.κ. Μπαμπινιώτης καί
Τομπαϊδης (πού ἀρνήθηκαν δίς νά προσέλθουν στό δικαστήριο...), δέν ὑποστηρίζουν
τήν ἀκρίθεια τῶν θεωριῶν τους; μήπως ἐλλείψει στοιχείων; ἀλλ᾽ ἐν τοιαύτη περιπτώσει