ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Ἢ ἰδεολόγος ἀγυρτεία τῆς Διανοήσεως Βοίσκεται κανείς μπροστά σέ μιά ἰδεολόγο ἀγυρτεία, ὅταν προχωρῆ στήν ἀνατομία τοῦ πνεύματος καί τοῦ ἤθους τῆς διανοούμεγης ἰθύνουσας τάξεώς μας. Ἐννοῶ, ὅτι ὁ ἀντιπροσωπευτικός τύπος τοῦ σύγχρονου Ρωμιοῦ «θεωθητικοῦ ἀνθρώπου» δέν εἶναι στήν πραγματικότητα καθόλου θεωρητικός. Μπορεῖ νά εἶμαι ὑπερόολικός, ἀλλά εἶμαι ὑποχρεωμένος νά δηλώσω, ὅτι πουθενά στόν Κόσμο καί σέ καμμιά ἐποχή δέν μπορεῖ ν ̓ ἀνακαλύψη κανείς πρακτικώτερα πνεύματα ἀπό τούς σημερινούς μας ἐπιστήμονες, συγγραφεῖς, φιλοσόφους, λογοτέχνες, καλλιτέχνες καί γενικά διανοούμενους, αὐτούς πού κυριαρχοῦν τώρα στό Ρωμέικο. Ἴσως οἱ «Γραικύλου παράσιτοι τῶν Ρωμαίων πατρικίων τῆς αὐτοκρατορικῆς περιόδου νά μποροῦσαν νά ἀνταγωνισθοῦν κάπως σέ πρακτικές ἱκανότητες ἐπιθιώσεως τούς σημερινούς «πνευματικούς» ταγούς μας. Τείνω νά πιστέψω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι τῆς Παιδείας, τῆς Λογοτεχνίας, τῆς Τέχνης, τῆς Επιστήμης, τῆς Φιλοσοφίας ἀκόμη καί τῆς Θρησκείας, εἶναι στήν πραγματιχότητα μᾶλλον φύσεις πολιτικοῦ, ἐμπόρου, διπλωμάτη διοικητικοῦ, τεχνοκράτη - καί καθόλου παιδαγωγοῦ, λογοτέχνη, καλλιτέχνη, ἐπιστήμονος, φιλοσόφου καί θεολόγου, μέ τό θαθύτερο περιεχόμενο τῶν καθαρά θεωρητικῶν αὐτῶν ἰδιοτήτων. Δέν θρίσκω σ ̓ αὐτούς κανένα στοιχεῖο πνεύματος καί ἀντιλήψεως τῆς ζωῆς καί τοῦ κόσμου ἀπό αὐτά πού συγκροτοῦν τόν τύπο τοῦ στοχαστῆ. Ὅσο κι ἄν φαίνεται ἐκπληκτική αὐτή ἐκτίμηση, ἐπιθεθαιώνεται στήν πράξη: Στήν Ελλάδα πράγματι δέν ἔχομε ἐπιστήμη, τέχνη, παιδεία, φιλοσοφία, θεολογία. Ἔχομε ἁπλῶς πολιτική καί οἰκονομική χρησιμοποίηση ἤ ἐμπορία ἤ διαχείριση τῶν τομέων αὐτῶν τῆς ἀνθρώπινης δημιουργίας. Ὁ ἰδεολόγος ἀγύρτης τῆς Διανοήσεως εἶναι στήν πραγματικότητα ἕνας σχιξοφθενικός ἄνθρωπος. «Ἐπιστήμων» χωρίς νά ἐρευνᾶ, «φιλόσοφος» χωρίς νά στοχάζεται, «καλλιτέχνης» χωρίς νά δημιουργῆ, «δάσκαλος» χωρίς νά χειραγωγῆ ἀντιπροσωπεύουν στήν οὐσία τους ψυχικές ἀντιφάσεις, πού προδίδουν διάσπαση προσωπικότητας. Σέ καμμιά περίπτωση δέν μπορῶ νά δεχθῶ ὅτι ἕνας ἐπιστήμων, π.χ., πού δέν ἀναζητεῖ τήν ἐπιστημονική ἀλήθεια του τομέως τῆς εἰδικότητάς του, ἀλλά περιορίξεται στή ἀποδοχή καί πρακτόρευση τῶν ἰσχυόντων -- μέ ὅλα τά ἐλαφρυντικά τά σχετικά μέ τήν κοινωνική