Η ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΔΙΑΛΕΙΚΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΘΗ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΛΟΓΙΚΗ; ̓ΕἘξόχου ἐνδιαφέροντος ἐπιστημονικὴ ἀντιπαράῦδεση στὸ Τρίτο Πανελλήνιο Συνέδριο τῆς Φιλοσοφίας ̓Απὸ 25 ἕως 28 παρελθόντος Σεπτεμβρίου διεζήχθη στὴν ̓ Αθήνα μὲ συνεργασία τοῦ Τομέως Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου ̓Αθηνῶν, τῆς ̓Ελληνικῆς Φιλοσοφικῆς ́ Εταιρείας, τῆς Φιλοσοφικῆς ̓ Εταιρείας Κύπρου καὶ τοῦ 4ιεθνοῦς 4ημοκριτείου ̓ Ιδρύματος, τὸ Τρίτο Πανελλήνιο Συνέδριο Φιλοσοφίας μὲ θέμα « ́ Η Διαλεκτική». Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἐργασιῶν τοῦ συνεδρίου ἐθίγη τὸ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος ζήτημα τῆς σχέσεως μεταξὺ τῆς τυπικῆς (ἀριστοτελικῆς) λογικῆς καὶ τῆς νεώτερης διαλεκτικῆς τοῦ τριαδικοῦ σχήματος (Θέση - ̓Αντίθεση - Σύνθεση). ̓Απὸ τὶς θέσεις ποὺ διαμορφώθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Συνεδρίου, ἀνέκυψε τὸ πρόβλημα ἂν ἡ νεώτερη διαλεκτικὴ (ἐγελειανὴ καὶ μαρξιστικὴ) ἔχει καταργήσει τὴν ἀριστοτέλεια λογικὴ καὶ ἂν τὸ τριαδικό τής σχῆμα ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος «ὑπερλογικῆς» -- θέση ποὺ ὑπεστήριζαν οἱ προσκείμενοι πρὸς τὴν μαρξιστικὴ Ιδεολογία σύνεδροι. Εἰδικότερα, ὁ καθηγητῆς κ. Εὐτύχιος Μπιτσάκης κατὰ τὴν ἀνάπτυζη τῆς ἀνακοινώσεώς του μὲ τίτλο « ́ Η νομιμότητα τῆς διαλεκτικῆς τῆς Φύσης» Ισχυρίσθηκε, ὅτι ἡ λογικὴ τοῦ ̓ Αριστοτέλη εἶναι περιορισμένη καὶ ξεπερασμένη καὶ ὅτι ἡ τριαδικὴ διαλεκτικὴ συντελεῖ στὴν ἀνάδειξη τῶν γενικῶν κατηγορήμάτων καὶ σχέσεων τῆς φυσικῆς πραγματικότητας, μέσα ἀπὸ τὴ φιλοσοφικὴ καταξίωση τῶν δεδομένων τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν. Στὸ σημεῖο αὐτὸ παρενέβη ὁ καθηγητὴς τῆς Μαθηματικῆς ̓ Αναλύσεως τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν καὶ συνεργάτη τοῦ «4αυλοῦ» κ. Λ. Ντόκας, ὁ ὁποῖος ὑποστήριξε, ὅτι ἡ διαλεκτικὴ δὲν εἶναι λογικὴ καὶ ὅτι ἡ κλασσικὴ (ἀριστοτέλεια) λογικὴ εἶναι ἀξεπέραστη. 'Ο διάλογος ἔγινε περίπου ὡς ἑξῆς: Λ. Ντόκας: Κύριε Μπιτσάκη, αὐτὰ ποὺ λέτε γιὰ τὴν τυπικὴ λογικὴ εἶναι ἐσφαλμένα, δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἄλλη λογική, ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσει τὴ λογικὴ τοῦ ̓ Αριστοτέλη. “Ἢ διαλεκτικὴ δὲν εἶναι λογική, γιατὶ δὲν ἔχει τοὺς χαρακτῆρες μιᾶς λογικῆς. ΓΕ. Μπιτσάκης: Αὐτὸ τὸ λέτε ἐσεῖς, γιατὶ δὲν ξέρετε τὸ βάθος τῆς διαλεκτικῆς. Λ. Ντόκας: Φοβοῦμαι, κύριε Μπιτσάκη, πὼς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πῶ, πῶς ὁρίζεται ἡ λογική, γιατὶ δημιουργεῖται μιὰ ἀδικαιολόγητη σύγχυση. ́Η λογικὴ δὲν εἶναι κάτι ἀόριστο, ἀλλὰ πολὺ συγκεκριμένο, τὸ ὁποῖο θὰ δεῖτε μαθηματικὰ διατυπωμένο στὴν ἀνακοίνωσή μου. Μπορῶ ὅμως νὰ σᾶς πῶ γενικῶς, πὼς ἡ λογικὴ εἶναι νοητικὸ ὄργανο, τοῦ ὁποίου ἡ λειτουργία μᾶς δίδει συνέπειες σὲ σχέση μὲ ἀρχικὰ ἀξιωματικὰ συστήματα (ὑποθέσεις) καὶ ὄχι ἀπόλυτες ἀλήθειες, πρᾶγμα ποὺ φαντάζεστε γιὰ τὴ διαλεκτική σας. Τὸ θεώρημα τῆς πληρότητας τοῦ προτασιακοῦ λογισμοῦ, ὅπως θὰ ἀποδείξω, θεμελιώνει τοὺς ἰσχυρισμούς μου. ́Ο βασικότερος χαρακτῆρας τῆς }ογικῆς εἶναι ἕνα ἀξιωματικὸ σύστημα, δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ λέμε ἀρχὲς τῆς λογικῆς. Μπορεῖτε νὰ μοῦ πεῖτε ποιὲς ἀρχὲς ἔχει ἡ λογικὴ τῆς τριαδικῆς διαλεκτικῆς; Μπορῶ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ὁ ἀλγόριθμος θέση -- ἀντίθεση -- σύνθεση ὁδηγεῖ σὲ ἀντινομία, πρᾶγμα ποὺ θὰ κάνω στὴν ἀνακοίνωσή μου. Ε. Μπιτσάκης: ( ̓ Απαριθμεῖ τὶς ἀρχὲς τοῦ μαρξισμοῦ). Λ. Ντόκας: Δὲν ἀπαντᾶτε στὴν ἐρώτησή μου, δέν σᾶς ρώτησα γιὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ μαρξισμοῦ, ἀλλὰ γιὰ τὰ ἀξιώματα τῆς ὑποθετικῆς ὑπερλογικῆς σας. Ε. Μπιτσάκης: Θὰ ἀπαντήσω καὶ σὲ σᾶς. ( ̓ Ακολούθως ἀμφισβητεῖ τὸ ἀξίωμα τῆς ταυτότήτας, διατυπώνοντας τὸ ἀξίωμα, ὅτι κάθε πρᾶγμα εἶναι καὶ δὲν εἶναι συγχρόνως καὶ ὅτι αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὶς φιλοσοφικὲς θέσεις τοῦ ̓Ηρακλείτου).