ΣΠΥΡΟΣ ΝΟΝΙΚΑΣ Περὶ « ̓ Αριστεροῦ» καὶ «Δεξιοῦ» Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὁ ἄνθρωπος τοῦ τελευταίου μισοῦ τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα περνάει κρίση ἰδεολογικὴ καὶ ἀξιῶν σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς. Μιὰ διάχυτη σύγχυση ἐπικρατεῖ παντοῦ καὶ καθημερινὰ εἴμαστε μάρτυρες σχιζοφρενικῶν καταστάσεων, στὶς ὁποῖες οἱ ἐτικέττες «δεξιὸς» καὶ «ἀριστερὸς» ἐπικολλῶνται ἀντιφατικά καὶ ὁ ταλαίπωρος πολίτης τοῦ κόσμου βρίσκεται σὲ ἐχθρικὲς σχέσεις μὲ τὸν ἑαυτό του, ποὺ τὸν συλλαμβάνει «νὰ βγάζει φλὰς ἀριστερὰ καὶ νὰ στρίβει δεξιὰ» καὶ ἀντιστρόφως. Πρὶν προσπαθήσω νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους γιὰ ὅλη αὐτὴ τὴν σύγχυση, παραθέτω μερικὰ παραδείγματα ὁμαδικῆς καὶ ἀτομικῆς συμπεριφορᾶς, ἀπό τὴ σύγχρονη ζωὴ στὸν τόπο μας καὶ παγκοσμίως, ὅπου ἀποδείχνεται πόσο ἀναχρονιστικοὶ καὶ ξεπερασμένοι εἶναι οἱ χαρακτηρισμοὶ «δεξιός», «ἀριστερὸς» καὶ τὰ συναφῆ: « ̓ Αριστερὸς» ἐπιχειρηματίας μὲ 138 ἐργατούὐπαλλήλους κατοικῶν σὲ ἰδιόπτητη βίλλα 800 τ.μ. στὰ βόρεια προάστεια τῶν ̓Αθηνῶν, ζῶν βίο «μεγαλοαστικὸ», ψηφίζει «ἀριστερά», γιατὶ μικρὸς πείνασε. 'Ὑπηρέτρια στὸν παραπάνω ἐπιχειρηματία, ζώντας μιὰ ζωή στὴν ἀνέχεια, ψηφίζει «δεξιά», γιατὶ ἔτσι νοιώθει σιγουριά. Καλλιτέχνης μεγαλοαστός, γεννημένος σὲ οἰκογενειακὸ περιβάλλον «δεξιὸ» ἀρχίζει τὴν κοινωνική του σταδιοδρομία «ἀκροαριστερός», στὴ συνέχεια ψηφίζει «δεξιὰ» καὶ ἀργότερα μεταμορφώνεται σὲ «σοσιαλιστὴ» μὲ «προοδευτικὲς» ἀντιλήψεις. Πλανόδιος μανάβης μὲ σούστα πενιχροῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ψηφίζει «ἀκροδεξιά», γιατὶ στὸ συμμοριτοπόλεμο (δικός του ὁ χαρακτηρισμὸς) κάποιος «ἀριστερὸς» τοῦ ἔκαψε τὸ σπίτι, λόγω περιουσιακῶν διαφορῶν. Μέγας λαϊκὸς τραγουδιστής, ποὺ μοιρολογάει τὴν «φτωχολογιά», στὴν τουαλέτα τοῦ σπιτιοῦ του ἔχει ἐπιχρυσωμένες μπετούγιες καὶ κυκλοφορεῖ μὲ Μερσεντές 450. «Κεντροαριστερὴ» κυβέρνηση καταχρώμενη τῆς ἐξουσίας τάσσεται ἐναντίον τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τῶν προλεταρίων ἐργατῶν. « ̓ Ακροδεξιὰ» κυβέρνηση χαρίζει τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν. Στὴν καπιταλιστική ̓Αμερικὴ τῆς «ἐκμετάλλευσης ἀνθρώπου ἀπὸ ἄνθρωπο» ὁ τύπος, ἡ τηλεόραση καὶ τὸ ραδιόφωνο εἶναι ἐλεύθερα. Στὴν σοσιαλιστικὴ Ρωσία, ὅπου ὁ «λαὸς εἶναι στὴν ἐξουσία», τίποτα ἀπὸ αὐτὰ δὲν εἶναι ἐλεύθερο. Κυβέρνηση «ἀριστερῶν» ἀποχρώσεων δίνει κίνητρα ἐπενδύσεων σὲ «δεξιοὺς» βιομηχάνους, ποὺ δὲν τολμάει νὰ τοὺς τὰ παραχωρήσει «δεξιὰ» κυβέρνηση, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι σωστά.