Τά αἴτιο της ἁἀποτυχίας τῆς Κλασικῆς ξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸν προορισμό τους. "Ίσως, θὰ νόμιζε κανεὶς πὼς μπριοστὰ σ ̓ αὐτὴ τὴν κατάσταση ποὺ δημιουργήθηκε στὸν κόσμο, τὸ ἀρχαῖο κλασικὸ πνεῦμα εἶναι περιττὸ καὶ δὲν ἔχει τίποτα νὰ προσφέρει. "Ολες οἱ γνωστὲς αἰώνιες ἀξίες του, ἴσως, νὰ μὴν ἔχουν πιὰ θέση στὸν ἀναρχούμενο, τὸν ἔντονα κλυδωνιζόμενο καὶ πιαραπαίοντα κόσμο μας. Ὁ ἀἄνθρωπισμός, ἡ μετριοπάθεια, τὸ μέτρο δὲν μποροῦν, θέθαια, νὰ συμθιθαΤοῦ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΟΖΟΥ Παιδείας "]ϊσως ἡ πιὸ ἀπογοητευτικὴ διαπίστωση ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμς εἴναι νὰ ὀπισημάνουμε τὴν σχεδὸν ἀπόλυτη ἀποτυχία ποὺ εἶχαν οἱ, ὡς τώρα, προσπάθειες νὰ γίνει κτῆμα τῆς ὁλότητας τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ἰδεῶδες. Δυστυχῶς ὅ,τι ἔγινει ὡς τώρα, ἀποδείχθηκε χωρὶς οὐσιαστικὸ ἀκαὶ παραμέποπέλεσμα. Εἴμαστε, νουμε, ξένοι πρὸς τὸ κλασικὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα, ποὺ τόσο φώτισε, κάποτε, τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τόσες ἀξίες, ἰδέες καὶ πρότυπα ζωῆς τῆς κληροδότησε. Πολλὰ ἔχουν, θἐέθαια, μεσολαθήσει ἀπὸ τότε ποὺ ὁ ἑλληνισμὸς ἤκμασε, ἀκτινοθόλησε καὶ μάγεψε μέ τὶς ἰδέες καὶ τὶς ὁμορφιὲς τῆς τέχνης του. Οἱ αἰῶνες ποὺ ἐπακολούθησαν δημιούργησαν πολλὰ νέα πράγματα. Ἐμφανίσθηκαν νέοι λαοί, βασίλεια, καὶ αὐτοκρατορίες γεννήθηκαν καὶ ἔπεισαν, ἀναρίθμητοι νέοι φιλόσοφοι προστέθηκαν στοὺς παλιούς, νέες θρησκεῖες καὶ κοσμοθεωρίες ἦρθαν νὰ ρίξουν τὴ σκιά τους στὶς προὔπάρχουσες. Πολὺ πεορισσότερο ἄλλαξαν τὴν ὄψη τοῦ κόσμου οἱ νεώτερες ἐφευρέσεις καὶ τεχνολογικὲς ἀνακαλύψεις πού, κυριολεχτικά, δημιούργησαν μιὰ διαφορετικἠ ἀντίληψη γιὰ τὸ κόσμο, τὶς σχέσεις μετα- στοῦν μὲ τὶς ἔξαλλες ἰδεολογίσςο τοῦ καιροῦ μας οὔτε, πολὺ περισσότερο, μὲ τὶς αὐταρχικὲς διακυθερνήσεις. Ὅλα ἔχουν ὑποχωρήσει καὶ νοθευτεῖ, ἐνῶ γιὰ τοὺς καταπιεσμένους λαούς, ποὺ ἀγωνιοῦν κάτω ἀπὸ τὸ θάρος τῆς πείνας ἢ, τῆς ἐκμετάλλευσης, ὅλες οἱ κλασικὲς ἀξίες εἶναι πολυτέλειες ἀπρόσιτες, Παρ ̓ ὅλα αὐτὰ τὸ ἑλληνικὸ πρότυπο μπορεῖ, καὶ εἶναι σὲ θέση, νὰ θοηθήσει τοὺς λαούς, νὰ ἐμπνεύσει τὸ σεθασμὸ στὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, νὰ δώσει λύσεις στὰ καυτά του προθλήματα. ̓Αρκεῖ νὰ ἐφαρμοστοῦν οἱ προτάσεις καὶ οἱ λύσεις του καί, ἰδ,αίτερα, στὶς σχέσεις μεπαξὺ τῶν ἐθνῶν, στὴν δημιουργία. διεθνῶν ὀργάνων διαιτησίας καὶ εἰρηνικῆς ἐπίλυσης τῶν διαφορῶν, ὅπως ἐφιαρμό-