Α. Ν. ΖΟΥΜΠΟΣΑ Προβλήματα τοῦ παρόντος: Γλῶσσα καὶ πραγματικότης Κάποτε κάποιος Λατῖνος Λόγιος ἔγραφε ὅτι: «εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θαυμάζουν τοὺς ἀρχαίους, χωρὶς ὅμως νὰ παραμελῶ καὶ τὰ ἀγαθὰ τῶν χρόνων μας»' τὸ πανάρχαιο τοῦτο δίδαγμα, καὶ χωρίς, νομίζω, ἀντίρρηση, σὰν λογικὸ ἀξίωμα, εὑρίσκει τὴν πραγματική του θέση καὶ στὸν σύγχρονο κόσμο’ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὅπως καὶ κάθε γλῶσσα, ρέει συνεχῶς καὶ κατὰ τὴν πορεία της «παρασύρει» καὶ «παρασύρεται», δηλαδὴ ἀλλοιώνει καὶ ἀλλοιώνεται συνεχῶς, ἀλλὰ στὸ σύνολό της θὰ πρέπει νὰ διατηρεῖ πάντα τὴν ταυτότητά της' δηλαδὴ πρέπει νὰ διατηρεῖ στὸ ἀκέραιο τὴν ληξιαρχικἡ πράξη τῆς γεννήσεώς της’ ἀλλοίμονο ἐὰν χάσωμε τὴν πατρότητα τῶν λέξεων’ οὐδεὶς ἀποδέχεται ὅτι ἡ γλῶσσα πρέπει νὰ μείνει στατικἡ καὶ ἀκίνητη' τοῦτο ἂν γίνει, θὰ σημαίνει ὅτι ὁ λαός μας ἔμεινε ξαφνικὰ ἄφωνος, ἀλλὰ καὶ ἀνέκφραστος, δίχως ἀτομικὴ παρουσία, δηλαδὴ δίχως προσωπικἡ καὶ πνευματικὴ περιουσία, κι ἔτσι θὰ περιορισθεῖ μόνο νὰ φυλλομετρᾶ «τοὺς θησαυροὺς τῶν παλαιῶν σοφῶν ἀνδρῶν, οὕς ἐκεῖνοι κατέλιπον». Ἢ πορεία τῆς Λατινικῆς γλώσσης μᾶς παραδίδει ἀργότερα τὴν Γαλλικὴ καὶ “Ἱσπανικὴ γλῶσσα, ἁ μέσου τῶν αἰώνων' ἡ ἐξέλιξη εἶναι πάντα προϊὸν μιᾶς πορείας, καὶ ἡ πορεία ἔχει μὲν αἰώνια διάρκεια, ἀλλὰ συγχρόνως ἔχει καὶ στατικὴ ἀρχή" ἑπομένως κάθε λέξη ἔχει ἀρχή, ποὺ σημαίνει γέννηση καὶ πορεία μέσα στὸ Ὃ κ. Α. Ν. Ζοῦμπος εἶναι καθηγητὴς τῆς Φιλοσοφίας καὶ πρώην Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Βίόα λὰ μουέρτε. ̓Ολέ. Γιὰ τὸ κλείσιμο πενταετίας ἀπ ̓ τὴν ἀνελλιπῆ, κατὰ μῆνα, ἔκδοσιν τοῦ «Δαυλοῦ», γιὰ νὰ τό... γιορτάσουμε, δημοσιεύουμε δυό, ἀνάλογα τῆς χαρμοσύνης, ἀνατριχιαστικὰ αποσπάοματα --- ΒΟΓΓΑ ΠΑΙΑΝΑ, Η ΧΩΡΑ ΜΠΑΤΑΡΕΙ, πανηγυρίστε, γραικύλοι, δεῖτε τα οἱ γονέοι: Πᾶνος Δ. Μπάρδης (Ὀπίνετείιγ οἵ Το]εάο, ΟΠίο, 54), Δαυλός/56: « ̓Ο διάλογος περὶ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαθήτου μοῦ ἐπροξένησε μεγάλην ἐντύπωσιν. ̓ » Πρῶτον: διατί μερικοὶ ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἰδυνόντων μας ἀποδοκιμάζουν καὶ χλευάζουν τὰ ἐδνικὰ κίνητρα ἄλλων ̓Ελλήνων; (...) Χρειαξζόμεδα πεθισσότερους ἑλληνομάχους, (...). ΣΔεύτερον: ἀφοῦ οὔτε οἱ ὀπαδοὶ οὔτε οἱ ἐχδροὶ τῆς φοινικικῆς δεωρίας δὲν ἔχουν ἀπολύτους ἀποδείξεις, διατί, ἄν καὶ εἶναι ἐπιστήμονες, προτιμοῦν | μερικοὶ ἰδύνοντες νὰ ἐπιθάλλουν ἁπλῶς ἀντιπατριωτικᾶς ὑποδέσεις καὶ νὰ κάμνουν πλύσιν ἐγκεφάλου τῶν μαδητῶν, Δὲν δὰ ἦτο ἑλληνικότερον καὶ ἑπιοτημονικότερον νὰ ἀναφέρουν καὶ μερικοὺς ἀρχαίους κολοσσοὺς καὶνε-ν ̓