Α. Ν. ΖΟΥΜΠΟΣΑ Προβλήματα τοῦ παρόντος: Γλῶσσα καὶ πραγµατικότης Κάποτε κάποιος Λατῖνος Λόγιος ἔγραφε ὅτι: «εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θαυμάζουν τοὺς ἀρχαίους, χωρὶς ὅμως νὰ παραμελῶ καὶ τὰ ἀγαθὰ τῶν χρόνων µας»' τὸ πανάρχαιο τοῦτο δίδαγµα, καὶ χωρίς, νοµίζω, ἀντίρρηση, σὰν λογικὸ ἀξίωμα, εὑρίσκει τὴν πραγματική του θέση καὶ στὸν σύγχρονο κόσμο’ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ὅπως καὶ κάθε γλῶσσα, ρέει συνεχῶς καὶ κατὰ τὴν πορεία της «παρασύ- ρει» καὶ «παρασύρεται», δηλαδὴ ἀλλοιώνει καὶ ἀλλοιώνεται συνεχῶς, ἀλλὰ στὸ σύνολό της θὰ πρέπει νὰ διατηρεῖ πάντα τὴν ταυτότητά της' δηλαδὴ πρέπει νὰ διατηρεῖ στὸ ἀκέραιο τὴν ληξιαρχικἡ πράξη τῆς γεννήσεώς της’ ἀλλοίμονο ἐὰν χάσωμε τὴν πατρότητα τῶν λέξεων’ οὐδεὶς ἀποδέχεται ὅτι ἡ γλῶσσα πρέπει νὰ μείνει στατικἡ καὶ ἀκίνητη' τοῦτο ἂν γίνει, θὰ σηµαίνει ὅτι ὁ λαός µας ἔμεινε ξαφνικὰ ἄφωνος, ἀλλὰ καὶ ἀνέκφραστος, δίχως ἀτομικὴ παρουσία, δηλαδὴ δίχως προσωπικἡ καὶ πνευματικὴ περιουσία, κι ἔτσι θὰ περιορισθεῖ µόνο νὰ φυλλομετρᾶ «τοὺς θησαυροὺς τῶν παλαιῶν σοφῶν ἀνδρῶν, οὕς ἐκεῖνοι κατέλιπον». Ἢ πορεία τῆς Λατινικῆς γλώσσης μᾶς παραδίδει ἀργότερα τὴν Γαλλικὴ καὶ “Ἱσπανικὴ γλῶσσα, ἁ μέσου τῶν αἰώνων' ἡ ἐξέλιξη εἶναι πάντα προϊὸν μιᾶς πορείας, καὶ ἡ πορεία ἔχει μὲν αἰώνια διάρκεια, ἀλλὰ συγχρόνως ἔχει καὶ στατικὴ ἀρχή" ἑπομένως κάθε λέξη ἔχει ἀρχή, ποὺ σημαίνει γέννηση καὶ πορεία μέσα στὸ Ὃ κ. Α. Ν. Ζοῦμπος εἶναι καθηγητὴς τῆς Φιλοσοφίας καὶ πρώην Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν. Βίόα λὰ μουέρτε. ᾿Ολέ. Γιὰ τὸ κλείσιμο πενταετίας ἀπ᾽ τὴν ἀνελλιπῆ, κατὰ μῆνα, ἔκδοσιν τοῦ «Δαυλοῦ», γιὰ νὰ τό... γιορτάσουμε, δημοσιεύουμε δυό, ἀνάλογα τῆς χαρ- μοσύνης, ἀνατριχιαστικὰ αποσπάοματα --- ΒΟΓΓΑ ΠΑΙΑΝΑ, Η ΧΩΡΑ ΜΠΑ- ΤΑΡΕΙ, πανηγυρίστε, γραικύλοι, δεῖτε τα οἱ γονέοι: Πᾶνος Δ. Μπάρδης (Ὀπίνετείιγ οἵ Το]εάο, ΟΠίο, 54), Δαυλός/56: «᾿Ο διάλογος περὶ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαθήτου μοῦ ἐπροξέ- νησε μεγάλην ἐντύπωσιν. ᾿ » Πρῶτον: διατί μερικοὶ ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἰδυνόντων μας ἀποδοκιμά- ζουν καὶ χλευάζουν τὰ ἐδνικὰ κίνητρα ἄλλων ᾿Ελλήνων; (...) Χρειαξζόμεδα πε- θισσότερους ἑλληνομάχους, (...). ΣΔεύτερον: ἀφοῦ οὔτε οἱ ὀπαδοὶ οὔτε οἱ ἐχδροὶ τῆς φοινικικῆς δεωρίας δὲν ἔχουν ἀπολύτους ἀποδείξεις, διατί, ἄν καὶ εἶναι ἐπιστήμονες, προτιμοῦν | μερικοὶ ἰδύνοντες νὰ ἐπιθάλλουν ἁπλῶς ἀντιπατριωτικᾶς ὑποδέσεις καὶ νὰ κάμνουν πλύσιν ἐγκεφάλου τῶν μαδητῶν, Δὲν δὰ ἦτο ἑλληνικότερον καὶ ἑ- πιοτημονικότερον νὰ ἀναφέρουν καὶ μερικοὺς ἀρχαίους κολοσσοὺς καὶνε-ν ᾿