ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Τὸ αὐγὸ -- «ἡγέτης» καὶ ἡ «κότα» - μᾶξα τοῦ Σήμερα Σὲ ἄλλες στῆλες τοῦ παρόντος τεύχουςτοῦ «Δ» ὁ μεγάλος Γερμανὸς φιλόσοφος τοῦ αἰῶνος μας Κάρολος Γιάσπερς, ἀσκώντας καταλυτικὴ κριτικὴ τῆς πνευματικῆς καταστά- σεως τοῦ καιροῦ µας, περιγράφει τὴν ἱλσοοτραγικὴ μοῖρα τῶν σύγ- χρονων «ἡγετῶν», ποὺ ἀναρπάζον- ται ἀπροσδόκητα ἀπὸ τὴν μᾶζα καὶ ἐκτινάσσονται στὸν ἕβδομο οὐρανὸ τῆς δημοσιότητας καὶ τῆς ἰσχύος, γιὰ νὰ ἐνταφιασθοῦν ἐξ Ίσου ἀπροσ- δόκητα στὰ τάρταρα τῆς ἀφάνειας -- σὲ βαθμὸ ποὺ νὰ δεχνιοῦνται σὲ ἐλάχιστο χρόνο ἀκόμη καὶ τὰ ὀνό- ματά τους -- ὅταν τὸν ἔμφυτο μαζο- χισμὸ τοῦ πλήθους διαδεχθῆ ὁ σύ- στοιχος πρὸς αὐτόν, ἔμφυτος ἐπί- σῆς, μαζικὸς σαδισμός. Εἶναι αὑταπόδεικτο, ὅτι ὁ ἡγέ- τής, ὁ καθ᾿ ἑαυτὸν ἄριστος, εἶναι πάντοτε ἡγέτης καὶ εἶναι! πάντοτε ἄριστος, ἀνεξάρτητα τῆς εὐμένειας ἤ δυσμένειας τῶν ἄλλων. Εἶναι ἀδι- ανόητο δηλαδὴ, ὅτι, ἐνῶ π.χ. οἱ κ.κ. Τζόνσον, Κάρτερ, Νίζον ἐπὶ ἕνα χρονικὸ διάστηµα ἡγοῦντο τῶν τυ- χῶν τῆς ἀνθρωπότητας, ὡς οἱ πρῶ- τὴ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, σήµερα, ζῶντες ἐν ὑγεία, βρίσκονται σὲ ἀπό- λυτη ἡγετικὴ ἀδράνεια, δηλαδὴ στὸ τελευταῖο σκαλὶ τῆς πολιτικῆς ἱε- ραρχίας. Μὲ μαθηματικὴ λογικὴ συ- νάγεται, ὅτι ἤ ὁ πρῶτος μεταξὺ ὅλων εἶναι πράγματι τέτοιος καὶ παραμέ- νει τέτοιος ἤ δὲν παραμένει πρῶτος γιατὶ δὲν εἶναι. 4ὲν ὑπάρχει διαφορε- τικὴ λογική, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἐφαρμοσθῆ στὸ θέµα τῆς ἡγεσίας. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ σύγχρονα πολιτεϊ- ακὰ συστήµατα ὄχι µόνο δὲν ἐναρμο- νίζοντα! πρὸς τὴ λογικὴ αὐτή, ἀλλὰ ἀντίθετα ἐν ὀνόματι τῆς «Ῥημοκρα- τικότητας» θεσπίζουν τὴν ἐκτροπὴ ἀπὸ αὑτήν, ἀποδεικνύει ἁπλῶς τὸ ἀγεφύρωτο χάσμα ποὺ ἀναπτύσ- σεται μεταξὺ οὐσίας καὶ ἐξ-ουσίας. Τὸ κατασκευασμένο διαζευ- κτικὸ ἐρώτημα, ὁ ἡγέτης γεννιέται ἤ τὸν γεννᾶ ἡ μᾶζα, ἔχει ἀναλογίες πρὸς τὸ γνωστὸ λόγιον «ἡ κότα κάνει τὸ αὐγὸ ἤ τὸ αὐγὸ τὴν κότα». Φυσικά, ὅπως ἡ κότα ἀφ᾽ ἑαυτῆς σὰν προϊὸν. μακραίωνης ἐξελίξεως γεννᾶ τὸ αὐγὸ -- καὶ ὄχι ἀντιστρόφως - ἔτσι καὶ ὁ ἡγέτης σὰν ἀτομικότη- τα, μέσα στὴν ὁποία συνέκλιναν, συμπυκνώθηκαν καὶ ἐνσαρκώθηκαν μυριάδες ἡγετικὰ γνωρίσματα -- ἡ συνισταμένη τῆς ἄναρχης καὶ ἀτέρ- μονῆς βιοπνευματικῆς ἐξελίξεως -- εἶναι ἀφ᾽ ἑαυτοῦ ἄριστος καὶ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ πρῶτος. ᾿Ιδέες καὶ ἀντι- λήψεις ποὺ στηρίζονται σὲ δόγµα- τα, ὅπως «ὁ ἡγέτης εἶναι ἁπλῶς ἐκφραστὴς τοῦ λαοῦ» ἤ «ὁ ἡγέτης εἶναι ἁπλῶς ἐντολοδόχος τοῦ λαοῦ», ἀντιπαρέρχονται αὐθαίρετα τὴν, συμβολικὰ διατυπωµένη ἐδῶ, μὴ ἀλήθεια ὅτι κανένα αὐγὸ δὲν ἔδωσε ποτὲ καμμιὰ ἐντολὴ σὲ καμμιὰ κότα. ΄Ο ἡγέτης ἡγεῖται τῆς πο- ρείας καὶ ἡ μᾶζα ἔπεται. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναδικὴ σχέση ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρξη μεταξύ τους. Ἢ ἀνατροπὴ τῶν ρόλων, ἡ πα)γκυριαρχία δηλαδὴ τῶν μαζῶν καὶ ἡ ἐξουθένωση τῶν ἀρίστων - ποὺ δὲν εἶναι γνώρισμα τοῦ πολιτι- κοῦ µόνο φαινομένου ἀλλὰ ὅλων τῶν ἐκδηλώσεων τῆς ὁμαδικῆς ζωῆς τῆς ἐποχῆς μας -- συνιστᾶ