ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΊΤΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ́Η 27η πταισματοδίκης ̓Αθηνῶν, ἡ ὁποία διεζάγει τὴν ἀνάκριση στὴν ὑπόθεση τῆς μηνύσεως ποὺ ὑπέβαλε ὁ δικηγόρος κ. Κων. Πλεύρης κατὰ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Γλωσσολογίας στὸ Πανεπιστήμιο ̓Αθηνῶν κ. Γ. Μπαμπινιώτη γιὰ ἐξύβριση (βλ. «Δαυλόν», τεῦχος 55), διεβίβασε τὴν ὑπόθεση στὸν εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν ̓Αθηνῶν, μετὰ τὴν λήψη τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων καὶ τὴν συμπλήρωση τῆς. προανακρίσεως. ̓Ο εἰσαγγελεὺς τὴν ἐπέστρεψε στὴν πταισματοδίκη, μὲ τὴν παραγγελίαν νὰ καταθέση ὁ μηνυτὴς κ. Κ. Πλεύρης ἐκ νέου καὶ νά προσκομίση τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ποὺ θὰ ἀποδεικνύουν τοὺς Ισχυρισμούς του. Σημειωτέον ὅτι μετὰ τὴν προσκόμιση τῶν ἐγγράφων ὁ εἰσαγγελεὺς θὰ κρίνη ἂν τὸ ἀδίκημα εἶναι ἐξύβριση ἢ συκοφαντικὴ δυσφήμιση. Ως γνωστόν, ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης σὲ κείμενό του ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινἠ» (βλ. ἀναδημοσίευσή του στό «Δαυλό», τ. 55), χαρακτηρίζει ὡς «στερούμενη σοβαρότητος» οἰαδήποτε ἀνακίνηση τοῦ θέματος τῆς καταγωγῆς τοῦ ̓Ἑλληνικοῦ ̓ Αλφαβήτου, θεωρώντας ὡς ἀπολύτως βέβαιη τὴν φοινικική του προέλευση, καὶ κατονομάζει τὸν κ. Κ. Πλεύρη ὡς πρῶτον ἀνακινήσαντα. Σὲ ἀλλεπάλληλα δημοσιεύματά του ποὺ περιλήφθησαν σ ̓ ὅλα σχεδὸν τὰ τεύχη τοῦ παρελθόντος ἔτους ὁ «Δαυλὸς» προσεκόμισε συντριπτικὰ στοιχεῖα καὶ ἀποδείξεις ἀπὸ τὴν νεώτερη διεθνῆ ἐπιστήμη ποὺ λύνουν ὁριστικὰ τὸ πρόβλημα καὶ καταρρἰπτουν πλήρως τὴν λεγόμενη «φοινικικὴ θεωρία». [0 κ. Γ. Μπαμπινιώτης καὶ ὡρισμένοι ὁμοῖϊδεάτες του δὲν ἔχουν ἔκτοτε ἀντιτάζει τίποτε γιὰ ὑποστήριζη τῶν Ισχυρισμῶν τους, ἐφαρμόζοντας τὴν γνωστὴ «μέθοδο τῆς σιωπῆς»). Οἱ ἀπόψεις τοῦ Σπ. Μαρινάτου, Α. ̓Αρβανιτόπουλου κ.ᾱ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τὸν κ. Κ. Πλεύρη λάβαμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολὴ - μελέτη: Τίθενται δύο ἁπλούστατα ἐρωτήματα, στὰ ὁποῖα οἱ Φοινικιστὲς δὲν. ἀπαντοῦν. Πρῶτον, οἱ Φοίνικες-σημίτες, λένε, δὲν μᾶς ἔδωσαν ὁλόκληρο τὸ ἀλφάβητο, ἀλλὰ μόνο τὰ σύμφωνα. Τὰ φωνήεντα τὰ βρήκαμε ἕμεῖς. Πῶς γίνεται, λοιπὸν, νὰ εἴμαστε ἱκανοὶ νὰ βρίσκουμε φωνήεντα καὶ ἀνίκανοι νὰ βρίσκουμε σύμφωνα; Γράφαμε ὁτιδήποτε προφέραμε. Προφέραμε σύμφωνα καὶ φωνήεντα. Μὲ ποιά λογική, λοιπόν, μπορέσαμε νὰ σημειώνουμε τὰ φωνήεντα μόνοι μας, ἐνῶ τὰ σημεῖα τῶν συμφώνων χρειάσθηκε νὰ τὰ πάρουμε ἀπὸ τοὺς Φοίνικες; Δεύτερον, οἱ Ἕλληνες εἶχαν πολλὰ ἀλφάβητα μὲ διαφορετικὰ σχήματα τῶν γραμμάτων. Πῶς ἐξηγεῖται ὁ σχηματισμός τους, ἀφοῦ μόνον ἕνας τύπος ̓Ελληνικοῦ ἀλφαβήτου μοιάζει μὲ τὸ Φοινικικό, Τὸ λογικὸ εἶναι οἱ Φοίνικες νὰ πῆραν ἕνα ἀπὸ τὰ ἀλφάβητά μας, διότι οἱ Φοίνικες ἔχουν μόνον ἕνα. ἴΑς ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὴν ἐξωτερικὴ μορφὴ τῶν γραμμάτων κι ἂς ἔλθουμε στὰ στάδια ἐξελίξεως τῆς γραφῆς. Γενικῶς σ ̓ ὅλες τὶς ἐφευρέσεις ἢ καὶ ἐπινοήσεις ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς ἐξελίξεως. Δηλαδὴ δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἐφεύρη τὴν τηλεόραση, δίχως νὰ ἔχη ἐφευρεθῆ τὸ ραδιὀόφωνο. ̓ Αλλοιώτικα πάλι δὲν μπορεῖ νὰ ἀνακαλύψη κανεὶς τὶς ἀλγεβρικὲς ἐξισώσεις, δίχως νά γνωρίζη τὴν ἁπλὴ ἀριθμητική. 'Η κατοχὴ μιᾶς ἐφευρέσεως ἢ ἀνακαλύψεως ὑποχρεωτικῶς προὐποθέτει κάτι προηγούμενο. "Οπου δὲν ὑπάρχει ἐξέλιξις, ἐκεῖ ὑπάρχει ἀντιγραφή. "Οποιος, μὲ ἄλλα λόγια, δὲν φθάνει σ ̓ αὐτὸ ποὺ κατέχει δι ̓ ἐξελίξεως, φθάνει δι ̓ ἀπομιμήσεως. Δὲν χρειάζεται ἰδιαίτερη ἀνάπτυξη, γιὰ νὰ συμφωνήσουν ὅλοι, στὸ ὅτι οἱ ἐφευρέσεις καὶ οἱ ἀνακαλύψεις πραγματοποιοῦνται μὲ αὐ-