ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΊΤΣΤΟΡΙΑΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΄Η 27η πταισµατοδίκης ᾿Αθηνῶν, ἡ ὁποία διεζάγει τὴν ἀνάκριση στὴν ὑπόθεση τῆς μηνύσεως ποὺ ὑπέβαλε ὁ δικηγόρος κ. Κων. Πλεύρης κατὰ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Γλωσσολογίας στὸ Πανεπιστήµιο ᾿Αθηνῶν κ. Γ. Μπαμπινιώτη γιὰ ἐξύβριση (βλ. «Δαυλόν», τεῦχος 55), διεβίβασε τὴν ὑπόθεση στὸν εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν ᾿Αθηνῶν, μετὰ τὴν λήψη τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων καὶ τὴν συμπλήρωση τῆς. προανακρίσεως. ᾿Ο εἰσαγγελεὺς τὴν ἐπέστρεψε στὴν πταισµατοδίκη, μὲ τὴν παραγγελίαν νὰ καταθέση ὁ μηνυτὴς κ. Κ. Πλεύρης ἐκ νέου καὶ νά προσκοµίση τὰ σχετικὰ ἔγγραφα, ποὺ θὰ ἀποδεικνύουν τοὺς Ισχυρισμούς του. Σημειωτέον ὅτι μετὰ τὴν προσκόμιση τῶν ἐγγράφων ὁ εἰσαγγελεὺς θὰ κρίνη ἂν τὸ ἀδίκημα εἶναι ἐξύβριση ἢ συκοφαντικὴ δυσφήμιση. Ως γνωστόν, ὁ κ. Γ. Μπαμπινιώτης σὲ κείμενό του ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινἠ» (βλ. ἀναδημοσίευσή του στό «Δαυλό», τ. 55), χαρακτηρίζει ὡς «στερούμενη σοβαρότητος» οἰαδήποτε ἀνακίνηση τοῦ θέματος τῆς καταγωγῆς τοῦ ᾿Ἑλληνικοῦ ᾿ Αλφαβήτου, θεωρώντας ὡς ἀπολύτως βέβαιη τὴν φοινικική του προέλευση, καὶ κατονοµάζει τὸν κ. Κ. Πλεύρη ὡς πρῶτον ἀνακινήσαντα. Σὲ ἀλλεπάλληλα δημοσιεύματά του ποὺ περιλήφθησαν σ᾽ ὅλα σχεδὸν τὰ τεύχη τοῦ παρελθόντος ἔτους ὁ «Δαυλὸς» προσεκόμισε συντριπτικὰ στοιχεῖα καὶ ἀποδείξεις ἀπὸ τὴν νεώτερη διεθνῆ ἐπιστήμη ποὺ λύνουν ὁριστικὰ τὸ πρόβλημα καὶ καταρρἰπτουν πλήρως τὴν λεγόμενη «φοινικικὴ θεωρία». [0 κ. Γ. Μπαμπινιώτης καὶ ὡρισμένοι ὁμοῖϊδεάτες του δὲν ἔχουν ἔκτοτε ἀντιτάζει τίποτε γιὰ ὑποστήριζη τῶν Ισχυρισμῶν τους, ἐφαρμόζοντας τὴν γνωστὴ «μέθοδο τῆς σιωπῆς»). Οἱ ἀπόψεις τοῦ Σπ. Μαρινάτου, Α. ᾿Αρβανιτόπουλου κ.ᾱ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τὸν κ. Κ. Πλεύρη λάβαμε καὶ δημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη ἐπιστολὴ - µελέτη: Τίθενται δύο ἁπλούστατα ἐρωτήματα, στὰ ὁποῖα οἱ Φοινικιστὲς δὲν. ἀπαντοῦν. Πρῶτον, οἱ Φοίνικες-σημίτες, λένε, δὲν μᾶς ἔδωσαν ὁλόκληρο τὸ ἀλφάβητο, ἀλλὰ µόνο τὰ σύμφωνα. Τὰ φωνήεντα τὰ βρήκαμε ἕ- μεῖς. Πῶς γίνεται, λοιπὸν, νὰ εἴμαστε ἱκα- νοὶ νὰ βρίσκουμε φωνήεντα καὶ ἀνίκανοι νὰ βρίσκουμε σύμφωνα; Γράφαμε ὁτιδήποτε προφέραμε. Προφέραμε σύμφωνα καὶ φω- νήεντα. Μὲ ποιά λογική, λοιπόν, μπορέ- σαμε νὰ σημειώνουμε τὰ φωνήεντα μόνοι μας, ἐνῶ τὰ σημεῖα τῶν συμφώνων χρειά- σθηκε νὰ τὰ πάρουμε ἀπὸ τοὺς Φοίνικες; Δεύτερον, οἱ Ἕλληνες εἶχαν πολλὰ ἀλφάβητα μὲ διαφορετικὰ σχήματα τῶν γραμμάτων. Πῶς ἐξηγεῖται ὁ σχηματισμός τους, ἀφοῦ μόνον ἕνας τύπος ᾿Ελληνικοῦ ἀλφαβήτου μοιάζει μὲ τὸ Φοινικικό, Τὸ λογικὸ εἶναι οἱ Φοίνικες νὰ πῆραν ἕνα ἀπὸ τὰ ἀλφάβητά μας, διότι οἱ Φοίνικες ἔχουν μόνον ἕνα. ἴΑς ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὴν ἐξωτε- ρικὴ μορφὴ τῶν γραμμάτων κι ἂς ἔλθουμε στὰ στάδια ἐξελίξεως τῆς γραφῆς. Γενικῶς σ᾽ ὅλες τὶς ἐφευρέσεις ἢ καὶ ἐπινοήσεις ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς ἐξελίξεως. Δηλαδὴ δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἐφεύρη τὴν τηλεόραση, δίχως νὰ ἔχη ἐφευρεθῆ τὸ ραδι- ὀόφωνο. ᾽ Αλλοιώτικα πάλι δὲν μπορεῖ νὰ ἀνακαλύψη κανεὶς τὶς ἀλγεβρικὲς ἐξισώ- σεις, δίχως νά γνωρίζη τὴν ἁπλὴ ἀριθμη- τική. 'Η κατοχὴ μιᾶς ἐφευρέσεως ἢ ἀνακα- λύψεως ὑποχρεωτικῶς προὐποθέτει κάτι προηγούμενο. "Οπου δὲν ὑπάρχει ἐξέλιξις, ἐκεῖ ὑπάρχει ἀντιγραφή. "Οποιος, μὲ ἄλλα λόγια, δὲν φθάνει σ᾽ αὐτὸ ποὺ κατέχει δι᾽ ἐξελίξεως, φθάνει δι᾽ ἀπομιμήσεως. Δὲν χρειάζεται ἰδιαίτερη ἀνάπτυξη, γιὰ νὰ συμ- φωνήσουν ὅλοι, στὸ ὅτι οἱ ἐφευρέσεις καὶ οἱ ἀνακαλύψεις πραγματοποιοῦνται μὲ αὐ-