δ΄ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Ἢ «Παναγιώταινα» τῆς «Σύνδεσης» Ὢ, αὐτὴ ἡ ἀρχόντισσα, ἡ “Ελληνικότητα! Νὰ τὴ φθο- νῆς, νὰ θὲς νὰ τὴ ξεπεράσης, κι οὔτε νὰ τὴν πλησιάζης! Νὰ τὴ μισῆς, νὰ θὲς νὰ τὴ σκοτώ- σης, καὶ ἁπλῶς νὰ τὴ θαυμά- ζης! Νὰ τὴν πλαστογραφῆς, γὰ θὲς νὰ τὴ μεταμφιέσης, καὶ τελικά, νά τὴ μιμῆσαι! Νὰ τὴν ἐξασθενῆς, νὰ θές νὰ τὴν ἀπο- μονώσης ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους της, καὶ ἀθελά σου νὰ τῆς πα- ραδίνης τοὺς δικούς σου! Νὰ τὴ συκοφαντῆς, νὰ θὲς νὰ τὴν κάνης µισητή, καὶ ἐν τέλει νὰ τῆς προσφέρεις νέους ἐραστές! “Ὅπως οἱ κίναιδοι ἆνα- κηρύσσουν κιναίδους ὅλους ὅσοι πρόσφεραν κάτι σηµαν- τικὸ στὴν ἱστορία, ἔτσι καὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ ᾿ Ελληνικοῦ Λόγου ἀνακηρύσσουν ἀλόγους ἀκόμη κι ἐκείνους ποὺ συστήηµατο- ποίησαν τὴ 4ογική. ᾿4λογοι «διαλεκτικοί», πιστοὶ τῆς ΄4- γίας Τριάδος «Θέση - ᾽Αντί- θεση - Σύνθεση», ἦταν ὁ "Ηράκλειτος, ὁ πρῶτος θεα- τὴς τοῦ «ξυνοῦ Λόγου», ὁ Πλάτων, ὁ μαιευτήρ τῶν «ἐν τῇ ψυχῇ λόγων», ὁ ᾿Αναξί- µανδρος, ὁ Πλωτῖνος, ὁ... Καὶ τὸ συνταρακτικό: ἄλογος «διαλεκτικός», ἱερεὺς καὶ προ- φήτης ἐπίσης τῆς ᾿Αγίας Τρι- άδος, ἦταν καὶ ὁ ᾿Αριστοτέ- λης, ὁ ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου οἱ ἀρχὲς τῆς 4ογικῆς παραμέ- νουν «κτῆμα ἐσαεί» τῆς ἀν- θρωπότητας, πνευματικὸς πύρ- γος, ποὺ στέκει ἀγέρωχος, καὶ ἀδιάφορος, καὶ ἀπολύτως ἀπρόσβλητος σ᾽ ὅλες τὶς διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἐπιθέσεις τῶν πνευματικῶν διαστρο- φέων, τῶν πνευματικῶν αὐ- τῶν κιναίδων. Ναί. Καὶ φθά- γουμε στὸ ἀποκορύφωμα: Ἣ “Ελληνικὴ Διαλεκτική, ἡ ἑλ- ληνικὴ φιλοσοφία δηλαδὴ (γι- ατὶ αὐτὸ ἦταν στὴν ἀρχαία Ελλάδα: Διαλεκτικὴ ΞΞ Φι- λοσοφία), δὲν εἶναι τίποτε ἄλ- λο ἀπὸ τὸν διανοητικὸ καρνά- ῥαλο τοῦ τριαδικοῦ σχήματος «Θέση - ᾿Αντίθεση - Σύν- θεση»... ᾽Αλλὰ γιατὶ Ψάχνουν γιὰ πνευματικὰ προηγούμενα µε- ταξὺ τῶν ἀξιῶν τῆς ᾿Ελληνι- κότητας καὶ γιὰ πνευματικοὺς προγόνους μεταξὺ τῶν “Ελ- λήνων; Γιατὶ νὰ μεταβαπτί- ζουν σὲ «4όγο» τὸ δόγμα; Γιατὶ νὰ χαρακτηρίζουν «4Δια- λεκτική» τὴν ἁγία τριάδα τους; Γιατὶ νὰ ἀνακαλύπτουν στὸ 4ιονυσιακὸ πνεῦμα τὸν «σαρκασμό» τοῦ Παραλόγου τους; Γιατὶ νὰ βεβαιώνουν ὅτι ᾗ σουρρεαλιστικὴ τρέλλα δὲν εἶναι τίποτ᾽ ἄλλο ἀπὸ φανέ-