ΣΠΥΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Λογοτέχνης, ναί, ἀλλά τί λογῆς: Λειτουργὸς (κήρυξ, διαφωτιστής, «ἁλιεὺς») ἤ ἐπαγγελματίας; «...Τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα τῆς σύγχρονης ρωμαίικης ἀαντινομίας, ποὺ ἀνατέμνω ἐδῶ, εἶναι ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὁριστικοῦ γεγονότος ὅτι στὴν ̓ Ελλάδα δὲν ἔχουμε πιὰ πνευματικὴ δημιουργία, μὲ τὴν εὐρύτατη ἔννοια τοῦ ὅρου, δὲν ἔχουμε καὶ πνευματικοὺς ἀνδρώπους στὸ «πνευματικό» προσκήνιο. (Αν ὑπάρχουν τέτοιοι, καὶ ὑπάρχουν 6έθαια, ζοῦν καὶ κινοῦνται ἀλλοῦ καὶ σχεδὸν ὅλοι εἶναι κλεισμένοι στὸν ἑαυτό τους). Πρόκειται γιὰ πραγματικὴ συμφορά,ποὺ προῆλθε ὄχι ἀπ ̓ τὴν ἔλλειψι ταγῶν καδ ̓ ἑαυτήν, ἀλλὰ ἀπ ̓ τὴν πλαστογράφησι καὶ ἐκπόρνευσι τοῦ ρόλου τοῦ ταγοῦ. Η κατάστασι τοῦ νὰ ἐμφανίζωνται στὴν κορυφὴ τῆς διανοήσεως ἄνδρωποι ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν κατὰ φύσιν σχέσι μὲ τὴ διανόησι εἶναι πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνη ἀπ ̓ τὴν ἀνυπαρξία διανοήσεως...» (Μετέωρος, Δαυλός “58 1986). Τί εἶναι ἐπάγγελμα "Αν ἔλειπε ὅ,τι θεμελιώνει παραδεκτὸν (ἀνεκτόν) τὸν ἐπαγγελματισμό, τουτέστι ἡ διαδικασία ἐκμισθώσεως ὑπηρεσιῶν, πού, μὲ τὴ μορφὴν ἀνταπόκρισης -- ἀμοιβαιότητας -ἐξαναγκασμοῦ κάνει λειτουργικὲς (11!) τὶς κοινωνίες (σὲ τρόπον ποὺ ν ̓ ἀξιώνεται κανεὶς τὸ δικαίωμα λαβεῖν, ἀφοῦ ἀναδεχθεῖ τὴν ὑποχρέωσιν δοῦναι), ὁ ἐπαγγελματίας θὰ ἔπαιρνε μόνον, ἀπεριόριστα, χωρὶς ποτὲ νὰ δίνει --- ποτέ, τίποτε, ἀπολύτως: Γιὰ ποιό λόγον θὰ διέφερε ἀπ ̓ τό μέσον ἄνθρωπο --- δοθέντος πὼς τοῦτος ὁ λύκος μόνο γιὰ τὸ φόβον τοῦ νόμου δὲν κορδακίζεται - ἀθεμιτουργεῖ συνεχῶς -- βιάζει, ληστεύει, δολοφονεῖ; Γρνητικὸ τὸ περὶ τὰ ἀρχαῖα... συγκινησιακὸν κῦμα «... Μὲ ἢ χωρὶς τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων στὸ Γυμνάσιο, ἡ ἐλληνικὴ γλῶσσα κι ἐκπαίδευσι ἔχουν καταποντισθεῖ γιὰ πάντα - φοθοῦμαι: οἱ Ἕλληνες θὰ γεννοῦν καὶ θὰ πεδαίνουν ἀνύποπτοι γιὰ τὴν αἰτία καὶ τὸ μάκρος τοῦ πόνου τους.. Μόνο τους πρόθλημα ὁ μέσω καφετζοῦς, ἀστρολόγου (ἀπ ̓ τὴν ΤΥ) καί... μέντιουμ ἐξορκισμὸς τῆς «ἄτιμης τύχης», νὰ πιασθεῖ τὸ «δεκατριάρι» τῶν πενήντα πέντε ἑκατομμυρίων -ἡ «καλή»! Μίὰ «καλή», ποὺ δὰ τοὺς ἐπιτρέψει τὴν δυνατότητα νὰ ἐξασφαλίζουν τὰ ἀνάπηβα ἀπὸ τροχαῖα καὶ ναρκωτικά τέκνα τους (ὅσα γλυτώσουν τὸ κάλεσμα τῆς σκανδάλης... ὅταν, τραγικὰ ἀνερμάτιστα, ἀνιδέαστα, ἀνειδοποίητα, ἀντιμετωπίσουν τὴν ὑπαρξιακή τους ἔνδεια, ἀνεπάρκεια, ἀνετιμότητα)...» «... Τὸ μεῖζον πρόθλημα τοῦ ̓Ελληνισμοῦ εἶναι ἡ φυλετικὴ του κάμψις - ὄχι γλωσσικό, ἐκπαιδευτικὸ ἤ δὲν ξέρω ποιὸ ἄλλο... ̓Αλλ ̓ αὐτὸ δ ̓ ἀποδεικνύεται ἄλυτο, ὅσον ἕνας ἕκαστος “Ἕλληνας δὲν τὸ παίρνει στὰ χέρια του - ὅσον ἀρνεῖται νὰ τὸ λύσει ὁ ἴδιος. σ ̓ ὅτι ἀποκλειστικὰ στὸ ἄτομό του ἀφορᾶ...». ---ο ώρα συ επ ἀν ταν ἘῸΝ