ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
8-9ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1982
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η Α-παιδεία μας — ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, ΡΕΝΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΡΕΝΟΣ ΗΡΑΚΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Ἢ ̓Α-παιδεία μας
Πρὶν δέκα χρόνια -- ὅσα οἱ Δαναοὶ χρειάστηκαν γιὰ τὴν Τροία «(κ ̓ ἔγινε
τὸ μάκρος ἔπος, καθὼς οἱ ἄνθρωποι ἤταν φαίνεται πιὀ εὐαίσθητοι
ἀπὸ μᾶς τοὺς οινόκερους) -- πολλοί «ἀντιστασιακοί» μας εἶχαν ἐνθουσιαστῆ
μὲ τὴν « ̓Α-παιδεία» κείνη ποὺ θάφτισα, μιὰ μέρα τῆς δικτατορίας, ὅλη
τὴν ἀπὸ δεκαετίος θλιθερώτατη ψευτο/Παιδεία μας, σ ̓ ἕνα γράμμα μου στὸν
τύπο, ποὺ προκάλεσε -- «κατ ̓ ἐντολὴν» ̓ ̓Ασλανίδη, τότε ὑφυπουργοῦ τῆς
̓Απαιδείας (μὲ ὑπουργό, Φυσικά, κι αὐτηνῆς, τὸν «πανεπιστήμονα» καὶ
πανυπουργὸ τῶν πάντων Παπαδόπουλο) -- δίωξή μου ἀπ ̓ τὴν πώντα προθυμότατη
για τέτοια εἰσαγγελικὴ ἀρχή, «ἐπὶ περιυθρίσει» -- τί ἄλλοι; τὸ
ἴδιο τροπάρι καὶ ξόρκι ἔχουν ὅλοι τους! -- «τῆς ̓Αρχῆς».2 "Ακου νὰ λέω
« ̓Απαιϊδεία» τὴν τόσο λαμπρὴ ἀνέκαθεν «Ἐθνική» μας «Παιδεία», καὶ
«ὑπουργεῖο τῆς ̓Απαιδείας» νὰ γράφω, ἐν μέσῳ δ ̓ «ἐθνοσωτηρίας» μας
«Ἐπαναστάσεως», τέτοιας πανυπερσέθαστης «Παιδείας» μας τὸ μακάριο
ὑπιουργεῖο! ”Α, θεθαιότατα καὶ «περιύθριση τῆς ̓Αρχῆς» -- τὸ λιγώτερο! -τέτοια
κουθόντα, κ ̓ ἦταν σύμφωνος μὲ τὸν πρώην δασκαλάκο ̓Ασλανίδη
κι ὁ «φοθερός καὶ τρομερός» Λαδάς μας -- τοῦτος δὲ κι ἀπὸ παλιότερους
δικούς του λόγους () Ανθολογία τοῦ Διηιγήματος στὸν ἡμερήσιο τύπο, μὲ
διηγήματα σὰν τὸν 422 μου, πούκαναν ἔξαλλους τοὺς «σκληρούς» ἰδιαίτθρα
τῆς χούντας μας) -- γιὰ τὴν κεφαλή μου ὁπωσδήποτε «ἐπὶ πίνακ!»,
μὲ συνοπτικη διαδικασία!
"Ε, ἡ μόνη δυστυχῶς «διαφορὰ» τώρα εἶναι : ποὺ μόνο ἡ δίωξη -- γιὰ
τὴν ὥρα -- δέ θ ̓ ἀσκηθῃ ἐναντίον μου -- «ἔχουμε» ἀγκαλά «Δημοκρατία» !
δέν τὸ πιστεύετε; -- , ἀλλά ἡ ̓Απαιδεία; Νά! Καλά κρατεῖ, «ἀκλόνητη», καὶ
ζῇ καὶ θασιλεύει καὶ τὸν κόσμο κυριεύει!..
"Ας ἀντικρύσουμε τὰ πράγματα καπαπρόσωπο’ κι ἂς ἀφήσουμει ὅλοι,
κάθε πλευρᾶς καὶ κοινωνικοπολτικΏς τοποθέτησης, τὶς δειλίες ν ̓ ἀντιμετωπίσουμε
τὸ πραγματικό, καὶ τὶς κοῦφες ἐλπίδες πὼς ὑπάρχει τάχα ἔδγα ἀπ ̓
τὴ ριζική αὐτὴ ἀθλιότητά μας χωρίς γενναῖες προσπάθειες ὅλων μας -- χωρίς
ὑπεράνθρωπες πιά θὰ ἔλεγα, κεῖ ποὺ καταντήσαμε -- καὶ νὰ δοῦμεΙ..
̓Αθλιότητα, ποὺ ἄν δέ θγοῦμε ἀπὸ δαύτην, ἄν δέν τὴν ἄρουμι τὸ ταχύτερο,
μ ̓ ὁποιεσδήποτε θυσίες σ ̓ ἄλλους τομεῖς (ὁσοδήποτε «θασικούς» μ ̓ ἄλλα
κριτήρια τῆς ζωῆς), δέν πρόκειτ ̓ ἐδῶ νὰ φυτρώσῃ χορτάρι γιὰ πολλές γεγιές,
κι ὁ Τόπος -- ἡ «Πατρίδα» σας, τῶν πατριωτῶν ὅλων, ἡ Ἑλλάδα, τῶν
"ἑλλήνων ὅλων, ὁ λαός αὐτὸς ὅλος φοθᾶμαι -- θ ̓ ἄφανιστῆῇ, καὶ σὰν
ἑλληνιυκό καὶ σὰν ἀνθρώπινο, καὶ μή θαυκαλίζεστε πὼς «κάπως» τάχα «θὰ
ξεφύγῃ», «γιατὶ» -- δῆθεν -- «ἡ Ἑλλάδα πάντα ξεφεύγει κι ἀνασταίνετα!» !
Αὐτὰ εἶν ̓ ὄνειρα ἀπατηλά! Ἢ Ἑλλάδα, καὶ οἱ Ἕλληνες, νά: τετρακόσια