ΡΕΝΟΣ ΗΡΑΚΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ Ἢ ᾿Α-παιδεία µας Πρὶν δέκα χρόνια -- ὅσα οἱ Δαναοὶ χρειάστηκαν γιὰ τὴν Τροία «(κ᾿ ἔγι- νε τὸ μάκρος ἔπος, καθὼς οἱ ἄνθρωποι ἤταν φαίνεται πιὀ εὐαίσθητοι ἀπὸ μᾶς τοὺς οινόκερους) -- πολλοί «ἀντιστασιακοί» μας εἶχαν ἐνθουσια- στῆ μὲ τὴν «᾿Α-παιδεία» κείνη ποὺ θάφτισα, μιὰ μέρα τῆς δικτατορίας, ὅλη τὴν ἀπὸ δεκαετίος θλιθερώτατη ψευτο/Παιδεία µας, σ᾽ ἕνα γράμμα µου στὸν τύπο, ποὺ προκάλεσε -- «κατ᾽ ἐντολὴν» ᾽᾿Ασλανίδη, τότε ὑφυπουργοῦ τῆς ᾽Απαιδείας (μὲ ὑπουργό, Φυσικά, κι αὐτηνῆς, τὸν «πανεπιστήµονα» καὶ πανυπουργὸ τῶν πάντων Παπαδόπουλο) -- δίωξή µου ἀπ᾿ τὴν πώντα προ- θυµότατη για τέτοια εἰσαγγελικὴ ἀρχή, «ἐπὶ περιυθρίσει» -- τί ἄλλοι; τὸ ἴδιο τροπάρι καὶ ξόρκι ἔχουν ὅλοι τους! -- «τῆς ᾿Αρχῆς».2 "Ακου νὰ λέω «᾿Απαιϊδεία» τὴν τόσο λαμπρὴ ἀνέκαθεν «Ἐθνική» µας «Παιδεία», καὶ «ὑπουργεῖο τῆς ᾽Απαιδείας» νὰ γράφω, ἐν μέσῳ δ᾽ «ἐθνοσωτηρίας» µας «Ἐπαναστάσεως», τέτοιας πανυπερσέθαστης «Παιδείας» µας τὸ μακάριο ὑπιουργεῖο! ”Α, θεθαιότατα καὶ «περιύθριση τῆς ᾽Αρχῆς» -- τὸ λιγώτερο! -- τέτοια κουθόντα, κ᾿ ἦταν σύμφωνος μὲ τὸν πρώην δασκαλάκο ᾿Ασλανίδη κι ὁ «φοθερός καὶ τρομερός» Λαδάς µας -- τοῦτος δὲ κι ἀπὸ παλιότερους δικούς του λόγους () Ανθολογία τοῦ Διηιγήματος στὸν ἡμερήσιο τύπο, μὲ διηγήματα σὰν τὸν 422 µου, πούκαναν ἔξαλλους τοὺς «σκληρούς» ἰδιαί- τθρα τῆς χούντας µας) -- γιὰ τὴν κεφαλή µου ὁπωσδήποτε «ἐπὶ πίνακ!», μὲ συνοπτικη διαδικασία! "Ε, ἡ μόνη δυστυχῶς «διαφορὰ» τώρα εἶναι : ποὺ µόνο ἡ δίωξη -- γιὰ τὴν ὥρα -- δέ θ᾽ ἀσκηθῃ ἐναντίον µου -- «ἔχουμε» ἀγκαλά «Δημοκρατία» ! δέν τὸ πιστεύετε; -- , ἀλλά ἡ ᾽Απαιδεία; Νά! Καλά κρατεῖ, «ἀκλόνητη», καὶ ζῇ καὶ θασιλεύει καὶ τὸν κόσµο κυριεύει!.. "Ας ἀντικρύσουμε τὰ πράγματα καπαπρόσωπο’ κι ἂς ἀφήσουμει ὅλοι, κάθε πλευρᾶς καὶ κοινωνικοπολτικΏς τοποθέτησης, τὶς δειλίες ν᾿ ἀντιμετω- πίσουµε τὸ πραγµατικό, καὶ τὶς κοῦφες ἐλπίδες πὼς ὑπάρχει τάχα ἔδγα ἀπ᾿ τὴ ριζική αὐτὴ ἀθλιότητά µας χωρίς γενναῖες προσπάθειες ὅλων µας -- χω- ρίς ὑπεράνθρωπες πιά θὰ ἔλεγα, κεῖ ποὺ καταντήσαµε -- καὶ νὰ δοῦμεΙ.. ᾿Αθλιότητα, ποὺ ἄν δέ θγοῦμε ἀπὸ δαύτην, ἄν δέν τὴν ἄρουμι τὸ ταχύτερο, μ᾽ ὁποιεσδήποτε θυσίες σ᾽ ἄλλους τομεῖς (ὁσοδήποτε «θασικούς» μ᾽ ἄλλα κριτήρια τῆς ζωῆς), δέν πρόκειτ᾽ ἐδῶ νὰ φυτρώσῃ χορτάρι γιὰ πολλές γε- γιές, κι ὁ Τόπος -- ἡ «Πατρίδα» σας, τῶν πατριωτῶν ὅλων, ἡ Ἑλλάδα, τῶν "ἑλλήνων ὅλων, ὁ λαός αὐτὸς ὅλος φοθᾶμαι -- θ᾽ ἄφανιστῆῇ, καὶ σὰν ἑλληνιυκό καὶ σὰν ἀνθρώπινο, καὶ μή θαυκαλίζεστε πὼς «κάπως» τάχα «θὰ ξεφύγῃ», «γιατὶ» -- δῆθεν -- «ἡ Ἑλλάδα πάντα ξεφεύγει κι ἀνασταίνετα!» ! Αὐτὰ εἶν᾽ ὄνειρα ἀπατηλά! Ἢ Ἑλλάδα, καὶ οἱ Ἕλληνες, νά: τετρακόσια