ΣΠΥΡΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Ἢ µεγάλη νύχτα τῶν ἑκατὸ πενήντα χρόνων... ΕΝΔΟΣΙΜΟΝ: Γιάννη Μ. Καλιόρη: «Παρεμβάσεις 1 - Γλωσσικά», ᾿Αθήνα 1986. Γλῶσσα εἶναι ὃ ἐναρθρωμένος κατὰ τακτήν διαδοχὴ καὶ συμπροφορὰν ἀναγνω- ριζοµένων φθόγγων, συγκροτούντων ἀρχικὲς ἀναγνωρισμένες ἢ ὄχι ἑνότητες, προσδιορισμὸς ἀντικειμένων, ἰδιοτήτων, ἐνεργειῶν, κ.λπ., συμποριλαμβανομέ- νων ὅλων τῶν δεδοµένων εἰς ἐζεικόνισί του. (Ἢ ἐθνική µας γλῶσσα, σελ. 264, ᾿ Αθήνα 1972). Δὲν μᾶς χρειάζεται ἡ γλῶσσα τῆς μάνας, τοῦ πατέρα ἢ τοῦ κουµπάρου µου. ”Αρτια μᾶς χρειάζεται. Καὶ προσιτή. (Θεώρησις κριτική, σελ. 8δ, ᾿ Αθήνα 1970). "Αρτια γλώσσα εἶναι ὃ γραπτός καὶ προφορικὸς λόγος ὃ καθιστῶν (ΤΩΡΑ, κ. Φόρη, ὄχι, πρός Θεοῦ, σὲ ἑκατὸν πενήντα χρόνια») εὐχερῆ καὶ εὐάρεστη τὴν ἔκφραση παντὸς γενικοῦ νοήματος ἢ εἰδικοῦ -- συγγενοῦς πρὸς οἰδικὲς γνώσεις. (΄Η ποίησις μὲ ἀριθμούς, σελ. Ι60, ᾿ Αθήνα 1970). Προσοχή: Μὴ τολµήσετε νὰ δείξετε τὸ παραμικρὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν αἰσθητικὴ (μουσικὴ) πλευρὰ τῆς γλώσσας. Προσπεράστε κάνοντας πὼς δὲν βλέπετε τὶς ἀρνητικὲς «}λωσσικὲς συμπεριφορές», τὸ «παγερὸ ἰδίωμα τοῦ ἀριστεροκομματικοῦ ἱερατείου», τὴν «δογματονομοταγῆ» ἔκφραση, τὴν «ἀριστεροκομματικὴ ὡς θεσμική γλῶσσα ἐξουσίας καὶ διοικήσεως σὲ συνθῆκες μαζισμοῦ», τὸν «χονδροειδῆ λαϊκισμὸ στὴν [δια τὴν ἐπίσημη γλώσσα...» - τὸν συφοριασµένο καὶ προκλητικὸ πρωθυπουργικὸν ᾿Ιούνήη, λογουχάριν. ᾿Αν παρακού- σετε, ἂν δὲν ὑποταχθῆτε, σᾶς ἑτοιμάζει... φάκελον (καταργημένον!..) ἡ ᾿ Ασφάλεια τοῦ κ.Τ. Χριστίδη, ἐπ. Καθηγητοῦ --- τοµέας γλωσσολογίας. (Σημειώνεται: ὁ κ. Χριστίδης εἶναι ἀπ᾽ τοὺς λίγους ἐπαῖοντες ποὺ ξέρουν καὶ τὶ θέλουν, καὶ νὰ γράφουν μαστορικὰ αὐτὸ ποὺ θέλουν. Λογαριάσαμε τὴν ἀξία τῆς γραφῆς σας, κ. Χριστίδη, καὶ τὴν βρήκαμε ἀξιόλογα πρόσβαρη. Ὅμως µόνον ὁ λόγος τοῦ κ. Καλιόρη μένει στὴ συνείδησἡ µας μαρτυρικὸς ἀσπίλωτης ἀκεραιότητας κι ἀπρόσβλητης θεμελίωσης πεποιθήσεων, συμπερασμῶν, προτάσεων --- τυχὸν διάστασις μεταξὺ συγγραφέως - ἐκτιθεμένων δὲν θ᾽ ἀφορᾶ σὲ μᾶς. Διεφώνησα διακριτικὰ μὲ τὸν κ. Καλλιόρη (4αυλὸς/ 53, σελ. 2928, 2η σημµείωσις) γιὰ τὸν φόβον «ἀφελληνισμοῦ» τῆς γλώσσας µας (κι ὄχι ἐπειδὴ εἶχε ἄδικο...), μὰ δὲν καταλαβαίνω, γιατὶ θὰ ᾿πρεπε νὰ τὸν βγάλω... φασίστα: μὲ δεδομένο τὸ ἴδιο του δοκίµιο (Καλιόρη) «Πέραν τοῦ μισοξενισμοῦ καὶ τῆς ὑποτέλειας» (καὶ µόνον ὁ τίτλος ὑποψιάζει τὸν καλόπιστο ἀναγνώστη γιὰ τόν... ἰδεολογικὸ καθορισμὸ τοῦ συγγραφέως -- πόσον διατηρεῖται ξένος σ᾽ ἐθνικιστικοὺς µεγαλοϊδεατισμοὺς μὰ καὶ ἰδεολογικὲς ὑποτέλειες σὲ παπικὲς µητροπόλεις...), γιατί, κ. Χριστίδη, χρεώνετε στὸν κ. Καλιόρη τὶς ὀφειλὲς τρίτων, τοῦ κ. Μπαμπινιώτη, ἂς εἰποῦμε; Τὰ λόγια τοῦ κ. Καλιόρη, λογουχάριν στὴ σελίδα 85, κάθε