ΣΠΥΡΟΣ ΤΕΡΑΣΙΜΟΣ Τ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΙΘΑΚΕΣ: Οἱ... πολλὲς (αὐτὲς ποὺ «ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες») (5η συνέχεια --- τελευταῖο) 4ίδομε σήμερα τό τέλος τοῦ διεζοδικοῦ δοκιμίου τοῦ κ. Σ. Παναγιωτάτου «ΘΑΚΕΣ» [ἡ ὁμηρική (τεῦχος 4), ἡ καβαφική (τεύχη 46, 47, 51)/. Στὴν καβαφικὴ «ΙΘ4ΚΗ» καθρεφτίζεται ἡ φυλετικὴ ( ́Ἓλληνος) καὶ εἰδολογικὴ (ἀνθρώπου) παρακμή: Εἶναι ἐξαιρετικὰ εὔγλωττο τὸ γεγονὸς, ὅτι ὅ,τι προβάλλεται ὡς «παγκόσμια διανόησις», ὅ,τι δηλαδὴ «ἔχει φωνὴ», ἐπειδὴ ἡ γενικὴ ὀμπορευματοποίήῆσις ἔχει ἀφαιρέσει τὴ φωνὴ ἀπὸ κόρνα καὶ ῥούκινα (ἔτσι ποὺ δὲν εἶναι πιὰ νὰ ἔανασπάσουνε... τζάμια!..), ὄχι μόνον δὲν μπόρεσε νὰ συλλάβει πώς πρόκειται γιά παλαβὸ, τρελλὸ, ἀνόητο ποίημα, διαβρωτικὸ - ὑπονομευτικὸ γνώσης, κρίσης, ἤθους, ἀρρενωπότητας [ἀφοῦ φέρει τὸν ΜΑΘΗΤΗ «χαμένον», εὐνοῦχο, (νὰ σωπαίνει, μὴ «πιασθεῖ ῥλάκας», καθώς ὅλοι παραδέχονται «ἀριστούργημα» λόγον ποὺ αὐτὸς ἀπορρίπτει), συνθηκολόγον-κρυψίνουν, βολεψίαν, κομπιναδόρον, ἁρπακολλιστὴ), μὰ καὶ τὸ ̓ριζε στὴν πνευματικὴ πιάτσα «μικρὸ ἀριστούργημα». 4ὲν ξέρω τὶ γίνεται ἀλλοῦ. Τὸ ὅτι ὅμως οἱ ̓Ελλήνες περάσαμε αὐτὸ τὸ ποίημα καὶ στὰ σχολικὰ βιβλία, τὸ ὅτι τὸ.... διδάσκουμε στὰ σχολειά μας, βεβαιώνει τραγικὸ τὸ βαθμὸν τῆς φυλετικῆς μας κάμψης) Γιατὶ ὁ φιλόλογος μπορεῖ νὰ «διδάσκει» τὴν «ΙΘΑΚΗ» μὸνο στὸν βαθμόν, ποὺ ὁ μαθηματικὸς μπορεῖ νά προσθέσει τὴν διάταξι: 7.39: 26.332! 6.005 (5ις). Εἶναι τερατῶδες πὼς διανοούμενοι, λογοτέχνες, ἀκαδημαϊκοὶ (κ. Βρεττάκο, κι ἐδῶ «ντούκου»;), πρόεδροι λογοτεχνικῶν σωματείων, φιλόλογοι (πόσο ἀρόδο, Θεέ μου...), δάσκαλοι, συγγραφεῖς, δημοσιογράφοι, δεσποτάδες, κληθέντες (καὶ καλούμενοι) νὰ ὁμιλήσουν ὑπεύθυνα περὶ «ἰΙΘΑΚΗΣ», δὲν τὸ ρισκάρουν, δὲν θέλουν, δὲ μποροῦν, «κάνουν τὸ κορόϊδο». Μὰ τὸ φαντάζεσθε; ̓Εδῶ φυγομαχοῦν Κανάρήδες καὶ Μιαούλῄδες, Καραϊσκάκηδὲς καὶ ̓Ανδροῦτσοι ̓Εδῶ οἱ ἐν τέλει, οἱ ἐν τοῖς πράγμασι δέχονται νὰ διδάσκονται τὰ παιδιά τους βουχαξ νοῦ]... ”Αει πατρίδα, πατρίδα, πατρίδα... ̓ει ποὺ πνέεις τὰ λοίσθια... Μὰ ποῦ πήγατε, Ἕλληνες, -- μπράβο ̓Ερινὺς. Παρεμπιπτόντως: ”Αν ἐδῶ πλανῶνται-άπέχουν οἱ κ.κ. Βῶρος, Βουγιούκας καὶ ὅλες οἱ χιλιάδες «ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων», πῶς μποροῦν να ́ναι σωστοὶ στὶς περὶ γλώσσας ἀντιλήψεις τους -- πῶς μποροῦν νὰ μιλοῦν γιὰ τὸ μεῖζον ἐθνικὸ θέμα; Πῶς νὰ σᾶς ἐμπιστευθοῦμε, κύριοι, ἄν ἐδῶ, σὲ ἔλασσον φιλολογικὸ θέμα (σημαντικότατο ὅμως γιὰ τὶς προεκτάσεις του), τὰ κάνατε ρόϊδο;